De oorlog die mijn leven redde

Dit verhaal gaat over Ada, een meisje van negen jaar dat vernederd en mishandeld wordt door haar moeder. Ada heeft een klompvoet en moeder schaamt zich voor haar. Jamie, het broertje van Ada wordt geëvacueerd uit Londen vanwege de oorlog. Ada mag niet mee van haar moeder maar krijgt de kans om toch te vluchten. De kinderen komen bij Susan Smith op het platteland terecht. Susan neemt de kinderen in huis, terwijl dat niet haar keuze is. Langzaamaan groeit de band tussen Susan, Ada en Jamie. Ada leert paardrijden, leert lezen en schrijven. Toch blijft de herinnering aan thuis moeilijk voor haar, ze heeft het hier zo goed dat ze er niet aan durft te wennen omdat ze weet dat het tijdelijk zal zijn. En dan komt moeder ze halen…. Vanaf het begin af aan een ontroerend verhaal. De oorlog heeft in het begin geen grote rol maar gaandeweg het verhaal komt de oorlog ook dichtbij. Het boek heb ik voorgelezen aan mijn zoon van 9 jaar. Het begin raakte hem direct; hoe kan een moeder zo gemeen zijn tegen haar eigen kind? Dit boek is een aanrader voor zowel kinderen als volwassenen.

De oorlog die mijn leven redde is een aangrijpend boek over vooral de negenjarige Ada, haar broertje Jamie en Susan Smith. Het verhaal situeert zich tijdens de tweede wereldoorlog, maar is niet echt een oorlogsverhaal. Ada is geboren met een klompvoet en is een blok aan het been van haar moeder. Deze houdt Ada constant op hun éénkamerappartement en wordt aan haar lot overgelaten. Zij wordt mishandeld en verwaarloosd. In de ogen van haar moeder is zij een nietsnut die er beter nooit was geweest. Door de dreiging van de oorlog en van de bombardementen op London worden alle kinderen naar het platteland verhuisd. Ada ziet de kans schoon en vergezeld haar broertje Jamie. Na een lange treinreis komen ze aan in een dorpje gelegen nabij het Kanaal. De inwoners van het dorp kiezen er kinderen uit die door hun worden opgevangen. Alleen Ada en Jamie blijven aan de kant staan en worden uiteindelijk ondergebracht bij Susan Smith. Deze is eerst niet erg te vinden voor deze opvang maar naarmate het verhaal vordert weet zij Ada en Jamie te waarderen en zelfs van hen te houden als ware zij haar eigen vlees en bloed. Bij Susan Smith bloeien zowel Ada als Jamie open en worden zij opgevoed en ingewijd in de rituelen van dagelijkse dingen zoals theedrinken, warme maaltijden, omgangsvormen, etc.… Ada leert ponyrijden op Butter en daarnaast leer t ze lezen en schrijven. Ada voelt zich almaar beter en beter en gewaardeerd en wordt niet meer aanzien als een paria. Zij ontplooit zich, leeft als het ware op en krijgt heel veel vertrouwen in zichzelf en in de mensen die haar op het plateland omringen. Middels krukken leert zij zelfs stappen. Susan brengt Ada naar een dokter die meedeelt dat de klompvoet zeker kan behandeld worden, doch daar is de toestemming van Ada’s mama voor nodig. Deze laatste reageert niet op de brieven die Susan haar schrijft. Ada leeft echter met een grote vraag: wat als de oorlog voorbij is? Moeten we dan terug naar Londen? Kunnen we op het platteland blijven of niet? Vanaf het ogenblik dat de oorlog echt losbarst in Londen en op het platteland komen deze vragen meer en meer naar boven en worstelt Ada met haar verleden en met haar angsten. Wanneer uiteindelijk Ada’s moeder onverwacht opduikt en Ada en Jamie meesleurt naar Londen, belanden zij opnieuw in het leventje van voordien. Geen liefde meer, mishandeling en erg veel verwijten. Door haar opgebouwd zelfvertrouwen komt Ada in Londen in opstand tegen haar moeder en wordt de titel van het boek duidelijk. Toch vraag je je als lezer af wat er nu verder met Ada, haar broertje Jamie en Susan Smith verder zal gebeuren. De oorlog die mijn leven redde is een aangrijpend en boeiend boek tegen de achtergrond van de tweede wereldoorlog. De auteur weet op een erg beschrijvende en in een vlotte schrijfstijl de gevoelens van Ada weer te geven. De tegenstellingen van haar leven in Londen en de ontdekkingen op het platteland zijn erg mooi beschreven. Ada maakt kennis met een toilet, met een bad, met gras, met mensen. De kracht van Ada, haar zelfvertrouwen haar wil om te overleven, haar rol tegenover haar broertje en de ommezwaai van Susan tegenover de kinderen is erg pakkend en boeiend. Het boek boeide van begin tot einde en als lezer leef je mee met de ontberingen die Ada als kind ondergaat en ontroerd het je wanneer Ada beetje bij beetje de ene overwinning na de andere aaneenrijgt en gehard wordt tegen het leven en tegen de maatschappij.

Prachtig boek , het is een jeugdboek maar prima te lezen door volwassenen , het is eigenlijk een psychologische roman. Jammer dat het niet verder ging , je zou willen weten hoe het verder met het meisje gaat

Heel mooi boek. Zoals altijd snelle en correcte levering!

Zielig en leerzaam

Wat een bijzonder mooi boek is dit. Het negenjarige meisje Ada word door haar moeder in huis opgesloten, vernederd en mishandeld omdat haar moeder zich schaamt voor haar klompvoeten. Ze word niet behandeld door een arts, maar verstopt door haar moeder. Die vervolgens iedereen ook nog eens probeert te overtuigen van het feit dat ze niet goed is. Haar redding vind ze op het moment dat de kinderen uit Londen worden geëvacueerd door de oorlog. Haar broertje, die haar alles is, mag mee. Ada niet. Ze weet echter toch mee te ontsnappen en komt zo samen met haar broertje terecht bij Susan Smith. Deze vrouw wil de kinderen eigenlijk niet omdat ze genoeg heeft aan haar eigen verdriet. Ze heeft echter geen keuze en krijgt de kinderen opgedrongen. Dit is voor haar en Ada redding. Prachtig om te lezen hoe met heel veel doorzettingsvermogen toch overleving mogelijk is. Als volwassene vond ik dit echt een prachtig boek en ook mijn dochter van 12 vind dit een supermooi boek. Op naar de andere boeken van Kimberly Brubaker Bradley