De test-trilogie 1 - De test Deel 1 van de Test trilogie

"Net zo goed als de Hongerspelen, Beter dan de Hongerspelen, Opvolger van de Hongerspelen". Allemaal quotes die ik voorbij zag komen toen ik dit boek bekeek op het internet. Oei, moest ik dit nu wel gaan lezen? Vaak zijn vergelijkende boeken lang niet zo goed. Na een (lange) tijd twijfelen nam ik toch de beslissing om dit boek te gaan lezen. Ik heb er zeker geen spijt van. Wel zal ik eerlijk zeggen dat ik in het begin constant in mijn achterhoofd had; wow, dit lijkt veel op De Hongerspelen zeg! Gelukkig verdween dit na een aantal hoofdstukken en zat ik compleet in het verhaal. Cia is een meisje dat vooral de goedheid in de mens wil zien. Iets wat ik goed kan waarderen in een hoofdpersoon. Ze is geen grote held, waardoor het boek meer tegen de werkelijkheid aan ligt. Cia zit vol met angsten en vooral veel onzekerheid. Joelle schrijft ont-zet-tend goed. Haar schrijfstijl is simpel, vermakelijk en vooral erg fijn. Je komt snel en goed door het boek heen zonder een zin te hoeven terug te lezen, omdat je niet meer weet waar het over ging. Dit is zo'n boek waar je een diepe zucht bij blaast als je het boek uit hebt. Puur, omdat het zo'n goed boek was. Ik ben enorm enthousiast en denk serieus dat dit een opvolger is van de bekende serie De Hongerspelen (ja, sorry!!! Ik zeg het ook!). Zeker een aanrader voor jong en oud. Ik sta al te springen om deel twee te gaan lezen!

de test is echt ongelofelijk!!! het heeft mij heel erg positief verrast! ik vond het heel spannend en grijpend tot op de laatste pagina. zo ik zeker lezen!!

Dit boek werd bij publicatie aangeraden voor de fans van zowel de Hongerspelen als de Divergent-reeks. Meer zelfs, sommige bestempelden het verhaal meteen als de nieuwe Hongerspelen. Ik was dan ook erg benieuwd toen ik 'de Test' eindelijk in handen kreeg … Het verhaal leek zich in het begin traag op te bouwen, maar plots liep dat tempo de hoogte in. Vanaf Cia terecht komt in Tossu City, komt alles in versnelling. Ik ben blij dat ik pas in dit boek ben beginnen lezen toen ik wist dat ik de tijd had om door te lezen want hoe meer het verhaal vordert hoe moeilijker het wordt om het boek neer te leggen. Ik vond het mooi dat Cia ondanks het feit dat wantrouwen in deze situatie vaak je redding kan zijn, toch haar geloof in de mensen niet lijkt te verliezen. Dat vertrouwen is misschien haar zwakke punt, maar het maakt haar ook tot wie ze is. Iemand die zelfs in zware omstandigheden nog belang hecht aan de morele waarden die ze van haar ouders leerde. Net die zwakke plek maakt haar een heel menselijk personage én dit zorgt voor een verhaal dat verbazingwekkend realistisch lijkt. Gelukkig is Cia ondanks haar vertrouwen niet naiëf, ze is erg intelligent maar beschikt daar naast ook over een heel goed inzicht én is erg vindingrijk. Deze drie karaktertrekken komen haar heel goed van pas tijdens deze test. Dat is maar goed ook vermits ze al snel moet vaststellen dat waar ze zolang naar uitkeek en bijna niet van durfde dromen, in werkelijkheid plots een heuse nachtmerrie lijkt te zijn.

De test is een boek met een goede verhaallijn, die je in een ruk wilt uit lezen. Kan niet wachten om de andere boeken te gaan lezen!

Ik ben 15 en heb het boek nu al vier keer gelezen en het blijft spannend, maar als je het boek voor het eerst leest is het natuurlijk het spannendste. Het is dus een spannend boek en ook echt een boek om in één keer uit te lezen. Toen ik dit boek had gelezen heb ik bijna gelijk daarna de studie en het examen gelezen (deel 2 en 3), omdat ik heel graag wilde weten hoe het verhaal afliep.

Je neemt ingrediënten uit ‘ The Hungergames’ van Suzanne Collins. Voeg daar elementen uit ‘Divergent – deel I’ van Veronica Roth aan toe. Mix dit geheel en geef je eigen draai aan het verhaal en dan ben je klaar: De Test. Dit is – naar mijn idee – dan ook precies wat Joelle Charbonneau gedaan heeft in het eerste deel van haar trilogie ‘De Test’. Is het boek dan niet leuk? Wie smult van ‘The Hungergames-trilogie en wie smacht naar meer na het lezen van de Divergent-trilogie, komt met de trilogie van Charbonneau zeker aan zijn trekken! Cia moet afscheid nemen van haar school. Tot haar vreugde wordt ze geselecteerd voor ‘De Test’. Via die test kan ze toegelaten worden tot de universiteit, iets wat ze graag wil. Maar daarvoor moet ze verschillende tests ondergaan. Ze begint met kennistests, daarna volgen de ‘kundetests’. Vervolgens zal Cia met anderen moeten samenwerken en daarna wordt ze het ‘veld’ in gestuurd. Ze zal als eerste bij de finish moeten komen en daar krijgt ze nog een vraaggesprek. Alles blijkt veel zwaarder dan verwacht en om haar heen overlijden verschillende mensen. Kan ze met iemand een verbond sluiten? Kan ze alle tests halen en naar de universiteit gaan? Kan ze ooit vergeten wat ze heeft gezien? Charbonneau heeft bij het schrijven van dit boek duidelijk gekeken naar de twee eerder genoemde trilogieën. Dat maakt de gebeurtenissen niet meer uniek. Het doen van een test komt ook naar voren in Divergent en de vierde test, waarbij de spelers het veld in moeten, doet denken aan de succesverhalen van Collins. Echter, Charbonneau weet hier toch weer haar eigen draai aan te geven. Cia heeft haar eigen verhaal, een verhaal dat anders is dan de verhalen van de twee vrouwelijke hoofdrolspeelsters uit eerdere boeken. Ook de gebeurtenissen binnen de tests zijn anders dan in eerder besproken verhalen. Dat maakt het boek – al is het maar minimaal – anders dan anders. Daarmee wordt het verhaal ook aantrekkelijk. Het begin is vooral ‘doorploeteren’, maar naar mate het verhaal vordert, wordt het interessanter. Toevallig loopt dit gelijk het uniek worden van het verhaal. De schrijfstijl van Charbonneau is aantrekkelijk, zeker voor de doelgroep. Het hele boek kijk je mee met Cia, de hoofdpersoon. De zinnen zijn simpel, maar mooi weergeven. “Ik ga zo,” zeg ik. Mijn enige optie is door die deur gaan. Dat is de enige manier om voor deze toets te slagen. Maar wat gebeurt er zodra ik die deur gepasseerd ben, dáár twijfel ik over.” Continu wordt de lezer geconfronteerd met de gedachten en de gevoelens van Cia. Dat maakt het verhaal rijk, je weet veel. Ook de mogelijkheid tot identificeren wordt hiermee enorm vergroot. “Het meisje dat met Thomas flirtte. Het meisje dat hij gedood moet hebben. Nee. Ik kan het niet geloven. Thomas zou nooit iemand doden. Niet als hij een keus had. Ik heb Will en Thomas achtergelaten. Is het niet logischer dat Will, met zijn ‘killerinstinct’, het gedaan heeft? Misschien hadden ze ruzie. Misschien…” Spanning is alom aanwezig in dit boek! Van spannende en moeilijke tests, tot moordaanslagen. Ook de geschiedenis van de familie van Cia brengt geheimen met zich mee. Die geheimen zorgen op hun beurt ook weer voor spanning. Dit heeft Charbonneau goed gedaan! Spannende plaatsen, spannende gebeurtenissen, open plekken en onbeantwoorde vragen maken het lezen van dit boek aantrekkelijk! Het einde van het boek is – zoals verwacht bij trilogieën – erg open. Echter, voor mijn gevoel heb ik wel ‘echt’ een boek gelezen. Het eerste deel van deze trilogie is niet zomaar een opstapje naar het tweede deel; het boek vertelt echt een verhaal. De laatste zinnen nodigen uit tot lezen van deel twee. Verschillende vragen worden niet beantwoord en nieuwe vragen ontstaan. Ik wil het tweede boek lezen! Ondanks de niet-unieke elementen maakt het verhaal mij toch nieuwsgierig en heeft het mij kunnen vermaken. De liefhebber van ‘The Hungergames’ en ‘Divergent’ gaat zeker genieten van deze trilogie!