De vlinderkamer

Ik heb veel van Lucinda Riley gelezen en de laatste tijd lees ik het liefst in het Engels, vandaar dat ik deze al kon lezen. Het was voor mij het eerste boek van haar wat echt tegenviel. Ik vond het vooral erg langdradig. Lang gebeurt er weinig...het verhaal kabbelt voort en gaat teveel over zaken die er niet toe doen. De relaties tussen de hoofdpersonen kenmerken zich door zwijgen en weglopen van elkaar, met grote problemen en relatiebreuken tot gevolg. Pas op het laatst wordt in hoog tempo duidelijk hoe e.e.a. in elkaar zit, wat bij de ene persoon toch verrassend is, maar bij de ander ronduit voorspelbaar. Ik heb het boek toch uitgelezen omdat ik ondanks alles wilde weten hoe het af zou lopen, maar ik was blij dat ik het uit had. Misschien ben ik ook een beetje 'Lucinda Riley'-moe....tis wat veel aan het worden. Voor deel 7 van de Seven Sisters zal ik ongetwijfeld een uitzondering maken, maar dat zal nog een aantal maanden op zich laten wachten.

Ik heb het boek in het Engels gelezen, dus vandaar dat ik nu al de review kan doen. Het is weer een mooi en meeslepend verhaal. Ik heb er erg van genoten. Het enige nadeel is dat het nogal even duurt voordat het verhaal echt spannend wordt, maar misschien is dat nodig om de personages te leren kennen. Mijn favoriete boek van haar blijft "de nachtroos".

Lucinda Riley is bekend door haar bestsellerreeks De zeven zussen. Daarnaast heeft ze ook een aantal standalones geschreven zoals De nachtroos en Het Italiaanse meisje. Stuk voor stuk zorgen ze voor verkooprecords. De vlinderkamer is haar nieuwste boek. De vlinderkamer bevat twee verhaallijnen, de ene, Posy, speelt in het verleden, de andere, Admiral House, speelt in het heden. De verhaallijnen zijn gescheiden, steeds als er een wisseling plaats vindt, wordt dat duidelijk aangegeven. Als het de verhaallijn Posy betreft, komt er een prachtige tekening van een vlinder; als het de verhaallijn Admiral House betreft, staat er een tekening van een plant waar vlinders vaak op afkomen. Vlinders en planten, de zevenjarige Posy en haar vader zijn er dol op. Samen brengen ze uren in de natuur door. Haar vader leert haar om de natuur te observeren en vast te leggen in tekeningen. Posy vangt de mooiste vlinders voor hem die hij meeneemt naar zijn folley, een torenkamer. Met haar moeder, ze noemt haar maman, heeft Posy niet zo’n hechte band. Papa, maman en Posy wonen met zijn drieën in Admiral House, een mooi landhuis dat al honderden jaren familiebezit is. Helaas moet Posy’s vader weer naar de oorlog, hij is Spitfire piloot. Maman stuurt Posy voor de Kerst naar Cornwall, naar haar oma. Posy beleeft er een mooie Kerst maar daar komt abrupt een einde aan als maman komt vertellen dat haar papa er niet meer is, hij is neergeschoten. Haar moeder laat Posy achter bij oma, daar groeit Posy op. In de tweede verhaallijn is Posy bijna zeventig jaar oud. Ze woont in Admiral House, is weduwe en heeft twee zonen Sam en Nick. Posy is nog steeds verzot op de natuur, ze heeft botanische wetenschappen gestudeerd in het verleden. Nu besteedt ze nog steeds heel veel tijd en energie aan de prachtige tuinen van Admiral House. Het landhuis zelf is qua onderhoud verwaarloosd, Posy heeft niet voldoende geld om het huis in stijl te kunnen onderhouden. Gelukkig komt Nick, na tien jaar in Australië gewoond te hebben, weer naar Engeland, daar is ze heel blij om. Nick is de eeuwige vrijgezel maar Sam is wel getrouwd, met Amy. Samen hebben ze twee lieve kinderen. Posy kan goed met Amy overweg en probeert haar zoveel mogelijk te steunen want het gaat Sam en Amy niet echt voor de wind en vooral Amy moet de eindjes aan elkaar knopen. Posy krijgt de schrik van haar leven als ze een boottochtje gaat maken met Clemmie, een meisje dat net met haar moeder in het dorp is komen wonen. De man die de boot bestuurt blijkt niemand anders te zijn dan Freddie, haar eerste grote liefde die haar vijftig jaar geleden op een heel vervelende manier heeft laten zitten. Rationeel wil ze hem op afstand houden maar haar hart zegt heel iets anders. Ook Freddie weet zich niet goed raad met de situatie. Een geheim uit het verleden maakt dat hij zich geen houding weet te geven in relatie tot Posy. Geheimen, daar zit het leven van Posy Montague en haar beide zonen vol mee. Geheimen die niet worden gedeeld en voor veel misverstanden zorgen. In beide verhaallijnen komen die geheimen terug maar pas in de tweede verhaallijn komen ze uiteindelijk boven tafel. Hoe zal dat voor Posy en haar twee zonen aflopen? Mijn mening: Ik heb weer genoten van een prachtig boek! Lucinda Riley heeft een prettige schrijfstijl, ze brengt haar hoofdpersonages goed tot leven. Posy is een actieve, bijna zeventigjarige vrouw, die veel heeft meegemaakt in het leven maar nog altijd een positieve instelling heeft. Je kunt niet anders dan dol op haar zijn. Dat zijn de mensen om haar heen ook. Binnen de tweede verhaallijn weet de auteur nog een aantal verhaallijnen te creëren. In die verhaallijnen leren we Nick en Sam goed kennen, broers die dag en nacht van elkaar verschillen. Posy houdt van beiden maar ziet ook hun tekortkomingen. Uiteindelijk komen alle verhaallijnen bij elkaar op het einde van het boek, knap gedaan! Volgens mij heeft Lucinda Riley weer een bestseller geschreven, vijf sterren.

In 3 dagen uitgelezen, wat een heerlijk boek weer! Ik zou wel alsmaar boeken van Lucinda Riley willen lezen, maar vooralsnog heb ik nu al haar boeken uit en moet ik nog heel lang wachten op iets nieuws van haar...

Een boek die je gelezen moet hebben, prachtig verhaal, vlot geschreven, zoals alle boeken van deze schrijfster, een juweeltje.

Ik ben nu nog in het boek aan het lezen en vind de verhaallijn geweldig. Het switcht van heden naar verleden; alles wordt heel goed beschreven zodat je alles echt voor je ziet en helemaal in het verhaal zit. Ik heb alle boeken van De 7 zussen gelezen maar dit boek vind ik eigenlijk nog beter.