De Zaden der Hoop Boek I

Ebook

De Val van Hymír

Owan Drake is een nieuwe auteur, die met zijn eerste deel in De zaden der hoop meteen nieuwsgierigheid opwekt. De val van Hymír, zoals dit eerste deel als titel draagt, is dan ook niet voor tere zieltjes of voor de gevoelige mensen onder ons bedoeld. Wel is het zeer geschikt voor degenen die van horror en fantasy houden en is het volgens de schrijver doordrenkt met duisternis. Misschien niet helemaal passende voor deze tijd van het jaar, maar wanneer Halloween de kop opsteekt, dan valt het perfect in z’n element. We moeten er wel even bij vermelden dat menig taalpurist kromme tenen van de schrijfstijl kan krijgen en dat maakt het, dat de start van deze serie je een afkeer kan bezorgen of dat je er oprecht van gaat houden. Hoe je het ook zult zien, je kan er niet omheen dat het werk van Owan Drake ronduit origineel is.

Dit originele verhaal heb ik in e-boek vorm mogen lezen dankzij Owan Drake zelf. Ik ben een groot liefhebber van de boeken van Stephen King, die over het algemeen in het horror-fantasy genre vallen, en mijn interesse werd dan ook zeker gewekt toen ik dit boek onder ogen kreeg. Tevens vind ik dat Nederlands geschreven fantasy meer aandacht verdient. In dit boek wisselen verhaallijnen in het verleden en heden elkaar af. Je volgt als lezer meerdere personages tijdens hun tocht richting de duisternis of, juist het tegenovergestelde, het licht. Door de complexiteit in diverse verhaal- en tijdslijnen deed het boek mij enigszins denken aan ‘Game of Thrones’, de wel bekende boeken (en daarop gebaseerde televisieserie) van George R.R. Martin. Ook de geweldsscenes en grof taalgebruik droegen bij aan dit gevoel. Tijdens de eerste helft van het boek had ik wat moeite om in het verhaal te komen. Maar naar mate ik vorderde kreeg het geheel meer vaart. Ook had ik toen geen moeite meer om alle personages en dergelijke uit elkaar te houden. Wat voor mij nog meer aandacht had mogen krijgen is de psychologie van de personages. Zij hadden wat meer gevoelsbeleving kunnen hebben zodat het verhaal nog meer dimensie krijgt en het realistischer binnenkomt bij de lezer. Nu weet ik uit zeer betrouwbare bron dat er meer werk aankomt in deze verhalencyclus dus wellicht komt dat helemaal goed in de toekomstige boeken van Drake. Dit boek is zeker eentje waarbij je goed je aandacht moet houden om alle personages en locaties goed te leren kennen. Het is absoluut geen verhaal voor de tere zieltjes onder ons, maar wel degelijk een aanrader voor de horror-fantasy liefhebbers. En ik ben dan ook zeer benieuwd naar het vervolg.

Dit is een fantasy verhaal dat zich zowel in het heden als in het verleden afspeelt. In de huidige tijd is de oude wijsgeer Benedictus van plan om een serie vertellingen uit vervlogen tijden te laten lezen aan zijn meest bekwame student, Xavier. Deze Xavier komt er al snel achter dat het geen suffe verhalen zijn, maar verhalen die gaan over licht en duisternis. Hij maakt alles levensecht mee. Wat hij niet weet, is dat hij door deze verhalen te lezen misschien wel een corrupte tak van de regering, genaamd de Bloedraven - die ook in die vertellingen uit het verleden voorkomen - kwaad gemaakt heeft en dat hij misschien wel in een eeuwenoude oorlog is verstrengeld. Het verhaal begint rustig en komt pas heel laat op gang. Mede doordat er meer dan 50 personen geïntroduceerd worden, raakt je de draad van het verhaal regelmatig kwijt. Dat is jammer .Er komen mensen, kobolden, draken en nog veel meer wezens in voor. Prima ingrediënten voor een fantasy dus. Er zijn spannende en gruwelijke passages en soms zit er zelfs humor in. Maar toch ben ik niet razend enthousiast. Een groot minpunt vind ik dat er veel gescholden en gevloekt wordt in het boek. Er komen woorden in voor die zo in een erotisch verhaal zouden passen en zelfs scheldwoorden over ziektes. Dit vind ik storend en in sommige gevallen ook kwetsend. Het leesplezier is hierdoor een heel stuk minder. De schrijver gebruikt veel alliteratie in de teksten zoals ´Laxerende lantarens “ als vloek. Om de een of andere reden doet dit me aan de titel van een Suske en Wiske boek denken. De vele personages hebben allemaal een aparte verhaallijn, waardoor het echt een boek is waar je je hoofd bij moet houden. Yolanda en Xavier vind ik de interessantste personages. De opbouw naar het eind is goed, pas op het allerlaatst snap je wat er aan de hand is. De schrijver kiest voor een spannende cliffhanger als slot van dit eerste deel. Dat zie je niet aankomen. Ik geef 3.5 sterren voor dit debuut.

Ik heb het eerste boek van Owan Drake gelezen. De zaden der hoop 1,de val van Hymir. Het is een mengsel van Sci-fi en Fantasy, bovendien bevat elementen van moralisme en bezigt hij af en toe taalgebruik dat Herman Brusselmans het schaamrood op de kaken zou brengen. Persoonlijk houd ik niet van Fantasy, wel van Sci-fi. Ik heb het boek gelezen omdat ik Owan Drake persoonlijk ken. Ik weet dat hij al vanaf zijn negende jaar bezig is met schrijven. Nu, op zijn zevenentwintigste vindt hij zijn boek pas goed genoeg om het te publiceren. Hij wisselt een hedendaagse setting af met verhalen uit het verleden (een soort Middeleeuwse setting) en brengt allerlei verbanden aan tussen die twee. Het verhaal speelt zich af op een andere wereld, genaamd Sistna, die veel op de aarde lijkt. Owan Drake stelt empassant racisme aan de kaak, houdt het Christendom (en alle geloven) een spiegel voor. Anderzijds drijft hij de spot met de Zwarte Pieten discussie. Bovendien geeft hij allerlei subtiele doorkijkjes naar het vervolg van zijn verhaal. Hij laat zaken onafgemaakt, om je nieuwsgierig te maken naar het vervolg. Bovendien eindigd deel 1 met een prachtige clifhanger! Ik heb het voorrecht gehad ook de Beta versie van deel 2 en deel 3 te hebben mogen lezen. Ik moet zeggen dat zijn schrijfvaardigheid erg toe neemt. Zijn productiviteit is bewonderenswaardig. Iedere liefhebber van Fantasy kan ik het boek aanbevelen. Frank

Wat een geweldig boek om te lezen. Eerst een korte uitleg over de personages die je gaat tegen komen. Dan hier verschillende hoofdstukken over en als je dan in het verhaal begint wordt je er in meegezogen en moet je het uit lezen. Top en kan niet wachten op de volgende boeken.

Het heeft even geduurd voordat ik het verhaal een beetje begreep. En dat ik het leuk en interessant vond. Dit heeft vooral te maken gehad met de stukjes die boven het verhaal stonden als: Mar Trollenberg op de weg. Het gevloek was wel even een puntje om even te verwerken. En wanneer ik dacht dat er niet meer gevloek in 1 zin kon verbaasde je me toch elke keer weer. Halverwege het boek begon ik echt gretig door te lezen. Ik wilde weten wat er met Mar gebeurt is. Want het voelde aan alsof hij verkeerd begrepen werd. De laatste paar hoofdstukken vond ik geweldig om te lezen. De reis van Mar maar ook het verhaal van Seipher en Yolanda. Aan de ene kant ben ik we nieuwsgierig hoe het verloopt. Maar aan de andere kant heb ik nu ook zoiets van het is wel genoeg zo. Ik ben blij dat ik hem gelezen heb. Maar voor nu zal ik de vervolgen niet gaan lezen. Misschien dat ik er over een jaar anders over denk.