De Zonnegloren Hoe heerlijk wraak kan zijn

“Wie zonder zonde is werpe de eerste steen” En zo geschiedde….. In Zonnegloren maken we kennis met het wel en wee van de bewoners en hun dagdagelijkse leven. Als je denkt dat het leven in dit verzorgingstehuis over de rustige-oude-dag gaat, zit je er ver naast. In het verzorgingstehuis werkt Dientje. Een lieve, vrolijke, actieve, rondborstige verzorgster, die haar ziel en zaligheid (zelfs letterlijk) in haar contacten met de bewoners legt. Daarnaast leven we mee met Geert, een zelfstandige, succesvolle apotheker die in zijn sociale leven enorm onervaren en onhandig is. Onder de bewoners Wolf, die net als de vader van Dientje journalist was, Ted die zich voortbeweegt in een rolstoel en Annie en Truus, vriendinnen die veel plezier hebben terwijl Truus Annie in haar rolstoel voortduwt. Allen zijn gedreven om hun oude dag in te zetten voor een betere wereld. Of is het toch wraak? Het verhaal eindigt met een originele climax op de publieke tribune van de Tweede Kamer. In dit verzorgingstehuis is niets wat het lijkt en met dit boek heeft de schrijver een vermakelijke, eigentijdse en originele thriller geschreven, die zomaar werkelijkheid zou kunnen worden. De corruptie en misstanden zijn immers al onder ons……….. Daar waar de achterflap het heeft over erotiek, moet je als lezer tegen recht-toe-rechtaan seksuele beschrijvingen kunnen, die net zo goed de vraag opwerpen of je iets slechts moet doen om iets beters te creëren en of de wereld daar wel beter van wordt……. Vanwege de seks-scenes durf ik dit boek niet aan te raden, maar de rest van het verhaal vind ik een originele aanrader!

Jos Langens de auteur, oorspronkelijk afkomstig van Heesch maar nu woonachtig te Duitsland, is psycholoog van opleiding. Hij is als psycholoog altijd geïnteresseerd geweest in waarom mensen doen wat ze doen. Dat heeft hij doorgetrokken naar de verhaallijn in zijn debuutroman. Een beetje meer over het verhaal? In Huize de Zonnegloren of zoals het in de volksmond ook "de Zonnegloren" genoemd word, is het elke vrijdag dansmiddag. Geert die de apotheek runt in de wijk draait als vrijwilliger plaatjes op zijn oude pick-up, schalen met lekkernij worden op tafel gezet en liedjes van de tijd van toen galmen door de speaker. Geert is verliefd op de mooie blonde rondborstige Dientje, het manusje van alles te Zonnegloren. Wat Geert niet weet is dat die mooie Dientje en de ouderlingen een verborgen agenda hebben. Ted in zijn elekrische rolstoel gaat elke dag na zijn ontbijt de eendjes voederen, Annie en Truus de hartsvriendinnen die altijd wel te vinden zijn voor een grap en dan Wolf ex redacteur met elke dag zijn krantje aan de tafel....is alles wel wat het lijkt? Wat als de ouderlingen in opstand komen, wat als zij de strijd aangaan? Wat als je na jaren hard werken, je enkel bekeken wordt als kostenplaatje? Wat vond ik van het boek? Het is een vlotte schrijfwijze, zeer vertellend en het verhaal blijft je ook boeien, alles overgoten met een soort sarcasme, humor en dit met enkele erotische passages, de erotiek hoort ook echt bij het verhaal en zeker om Dientje (hoofdpersonage) beter te begrijpen. Op sommige momenten had ik een zeer dubbel gevoel bij het hoofdpersonage, haat, medelijden, de auteur heeft met de juiste woorden en die moeten niet altijd even moeilijk zijn, een zeker gevoel bij de lezer opgewekt. Dit boek krijgt van mij zeker dikke 4 sterren, geen dertien uit een dozijn maar een uniek gegeven, een boek dat veel lezers zal aanspreken, en je even tot denken zet. Wat als.....

Op het eerste gezicht lijkt het verhaal te gaan over het wel en wee van De Zonnegloren, een gewoon verzorgingstehuis. Dientje, een ietwat mollige vrouw van 41, is het manusje van alles, de manager in de Zonnegloren. Zij is het manusje van alles, de manager. Dientje is een lieve, zorgzame vrouw. Ze zorgt ervoor dat niemand wat te kort komt, soms ook letterlijk, zoals later zou blijken. Er gebeuren zaken die je niet in zo’n tehuis zou verwachten. Dat maakt het verhaal enigszins ongeloofwaardig, maar ach, het past in het rijtje van het tv-programma Benidorm Bastards. Daar zijn de ouderen ook opstandig en deugnieten, net zoals de inwoners van de Zonnegloren. Alleen gaan deze mensen veel verder dan de doorsnee oudere. De inwoners noemen zichzelf de Geriadisten, een woord dat niet in het woordenboek staat. De auteur zet zijn personages goed neer, vooral de personages Dientje en Geert. Geert komt altijd voor dj spelen bij elk feestje in de Zonnegloren. Hij is smoorverliefd op Dientje. Zij weet dat nog niet, maar gaande het verhaal komt daar verandering in. Daar weet ze op haar manier een slaatje uit te slaan. De manier waarop zij de mannen weet te manipuleren, is indrukwekkend. Zij weet de zwakte van de man optimaal uit te buiten. Geert is apotheker en vrijgezel. Het type onbenullig, naïef en een goedgelovige goedzak. De andere personages hebben een bijrol, en toch niet onbelangrijk. Al met al is dit een boek wat zeker gelezen dient te worden. Dat er wat grove taal wordt gebruikt in seksscènes, daar kan menigeen over vallen, maar het is niet schokkend. Het boek laat zich gemakkelijk lezen, goed gekozen woorden en een goede opbouw. Jammer van sommige typfouten, maar daar is overheen te lezen. Het boek is verrassend, leuke scenes, met Dientje als rode draad. De plot is heel goed, heel goed gevonden. Dit is een debuutroman, maar het lijkt alsof deze auteur langer bezig is met schrijven.