Dochter van het moeras

Dochter van de moeraskoning, het sprookje van Hans Christian Andersen, gaat als een rode draad door dit boek.
Aan het einde snap je ook waarom.
In Dochter van het moeras verteld Karen Dionne op een prachtige wijze het verhaal van Helena.
Helena's moeder is als tiener ontvoerd en werd vastgehouden in het moeras waar Helen werd geboren en opgroeide.
Niemand weet van haar afkomst, totdat haar vader na jaren ontsnapt uit de gevangenis en haar ware identiteit boven water komt.
Met een mooie kijk op Helena's jeugd en de achtervolging van haar vader neemt Karen Dionne je mee naar de geheimen van het moeras.
Heel mooi verteld.. een thriller met een trager tempo dan ik gewend ben, maar minstens zo mooi.

De fragmenten van het sprookje van Andersen, De dochter van de moeraskoning, die je tussendoor te lezen krijgt doen je al meteen afvragen wat de betekenis daarvan gaat zijn. Gaat het over Helena en wat zegt het dan over haar??

En dan het verhaal over het meisje met de bizarre jeugd in de natuur, die verknipte vader en tamme moeder, en de zoektocht nu naar de man die tweestrijdige gevoelens in haar oproept, de man die haar heeft leren doden… Het is allemaal zo ontzettend spannend! Ik vond het echt een misselijkmakende spanning, zo knap gedaan van de auteur!
Je leert, doordat Helena terugdenkt aan haar jeugd, wat er toen allemaal gebeurd is, wat voor leven ze gehad heeft en wat voor verknipte man haar vader is. En je kunt echt niet stoppen met lezen tot je weet hoe het afloopt!
Dochter van het moeras vind ik echt een hele sterke thriller, met een ontzettend beklemmend sfeertje!! Brrrr. Ik ben blij te horen dat dit verhaal verfilmd gaat worden en ben benieuwd of en hoe ze die sfeer over weten te brengen!

Een van de beste thrillers van de laatste jaren.
Verslavend, meeslepend en super spannend.

De Amerikaanse schrijfster Karen Dionne heeft, samen met haar man en dochter, vanaf 1974 drie jaar in de wildernis van Upper Peninsula, Michigan, geleefd. Hier heeft ze alle wetten van het oerwoud geleerd. De kennis die ze in die periode heeft vergaard, heeft ze voor een groot deel verwerkt in haar boek Dochter van het moeras, dat op 15 mei 2018 verschenen is. De filmrechten zijn hier inmiddels ook al van gekocht. Haar schrijversdebuut maakte ze in 2008 met Freezing point, dat werd genomineerd als beste debuut van dat jaar.

Op haar zestiende wordt Helena’s moeder ontvoerd en naar een afgezonderd moerasgebied gebracht. Daar leeft ze samen met haar ontvoerder. Twee jaar later wordt Helena geboren. Haar vader leert haar alle geheimen van de natuur en ze gaat steeds meer van haar omgeving en leefwijze houden. Ze heeft altijd van haar vader gehouden, tot ze erachter komt hoe hij werkelijk is. Twee decennia later ontsnapt haar vader uit de gevangenis en houdt zich in het moeras schuil. De enige die hem kan vinden is Helena. Want behalve hij is zij de enige die het moeras op haar duimpje kent.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Helena. De ene keer is dit in het heden, de andere keer in het verleden. In het heden draait het vooral om het terugvinden van haar vader, maar ook wat de impact van zijn ontsnapping is voor haar gezin. Dat komt vooral doordat Helena de waarheid over haar leven in het moeras heeft achterhouden en dat ze vervolgens niet heeft overzien wat de verstrekkende gevolgen daarvan kunnen zijn. In de terugblikken naar het verleden vertelt ze over hoe ze in het moeras is opgegroeid, wat de relatie met haar ouders was, hoe ze als ‘samengesteld gezin’ hebben kunnen/moeten overleven en hoe ze het gebied verlaten heeft.

Hoewel die blik naar dat verleden zo goed als geen thrillerkenmerken heeft, heeft het daarentegen toch wel een spanningsboog. De lezer wordt namelijk al vanaf het begin nieuwsgierig gemaakt en doordat er steeds een kleine hoeveelheid informatie wordt prijsgegeven, blijft dat gevoel van nieuwsgierigheid tot de ontknoping aanhouden. Dionne heeft kundig gebruik gemaakt van haar persoonlijke ervaring in de wildernis. Terecht natuurlijk. En doordat ze dit gedaan heeft, leest het verhaal voor een groot deel alsof het werkelijk gebeurd is. Dat de lezer zich ook nog eens kan identificeren met de personages, zelfs die van haar vader, is daarop ook van invloed.

De bijzonder toegankelijke schrijfstijl van de auteur maakt dat het boek uitermate vlot en prettig leest. Dat het verleden geen echte spanning heeft, is geen enkel probleem. Het verhaal van het heden heeft dat wel, vooral wanneer de ontknoping steeds dichterbij komt en ze de confrontatie met haar vader aangaat. Dan heeft het verhaal ook een aantal verrassende plotwendingen, wat het nog een stukje interessanter maakt. Door de opzet van het verhaal heeft het ruim voldoende diepgang en zijn de personages prima uitgewerkt.

Dochter van het moeras heeft zowel de kenmerken van een roman als van een thriller, hoewel de laatste in wet wat mindere mate. Dat neemt echter niet weg dat het een interessant, boeiend en onderhoudend boek was. Waarbij Dionne fragmenten uit het sprookje van Andersen, De dochter van de moeraskoning, handig en toepasselijk in het verhaal zijn verwerkt.

Dochter van het moeras vertelt het verhaal van Helena’s moeder die als tiener wordt ontvoerd en diep in het moeras van Michigan wordt vastgehouden.
Helena, die twee jaar later wordt geboren, groeit op in het moeras. Ze houdt van haar leven daar, vooral omdat ze niet weet dat er een hele andere wereld bestaat. Ze houdt ook van haar vader, hoewel hij een brute man is die het niet schuwt om haar te straffen voor een klein vergrijp. Na jaren van liefde, haat en straffen komt Helena achter de ware, wrede aard van haar vader en weet te ontsnappen uit de wereld die haar zo vertrouwd is.
Het verhaal wordt afwisselend in de huidige tijd (20 jaar later) verteld, Helena heeft inmiddels zelf een gezin, en in de verleden tijd die haar jeugd in het moeras beschrijft.

Hoewel het verhaal niet overdreven spannend is, beschrijft Karen Dionne het leven en de omgeving zo boeiend dat ik het moeras, het leven van jagen en vissen, de winterse kou en de hut echt voor me kon zien. Het is vooral een verhaal waarin overleven in extreme omstandigheden de boventoon voert.
Als rode draad in het verhaal lees je fragmenten van het sprookje De dochter van de moeraskoning van Hans Christian Andersen. Dat had voor mij geen toegevoegde waarde en is ook het enige minpuntje wat ik over het boek kan zeggen.
Ik heb het boek met heel veel plezier gelezen en is de 4,5 sterren zeker waard.

Geschreven bij: Dochter van het moeras

heel goed geschreven, spannend boek

‘Dochter van het moeras’ is het verhaal van Helena, die als kind opgegroeid is in een hut diep in het moerasgebied in Michigan. Ondanks haar vaders brute gedrag houdt ze van hem. Als jonge tiener komt Helena erachter dat haar moeder als tiener ontvoerd werd en in het moeras vastgehouden werd. Voor haar is dat het moment om haar vader te ontvluchten.
Twintig jaar later heeft Helena een gelukkig gezinsleven opgebouwd. Tot haar vader ontsnapt uit de gevangenis. Omdat ze zelf het moeras zo goed kent, zet ze de jacht op haar vader in.
De volgende dag vroeg mijn vader of ik mijn lesje had geleerd. Ik zei van wel. Ik denk niet dat het lesje dat ik had geleerd en het lesje dat hij me had willen leren hetzelfde waren.
‘Dochter van het moeras’ springt al onmiddellijk in het oog door zijn mooie cover, die doorloopt aan de binnenkant van de kaft. De hut ziet er op het eerste zicht idyllisch uit, maar verzinkt in het dreigende donkere bos waardoor het toch een onheilspellende sfeer uitstraalt.

Het verhaal is opgebouwd vanuit 2 perspectieven. Enerzijds het verleden van Helena, de tijd dat ze nog in het moeras woonde. Hierin wordt nauwgezet en gedetailleerd beschreven hoe haar leven daar was. Dionne geeft ook mooi de relaties binnen het gezin weer. Anderzijds is er de verhaallijn over de jacht van Helena op haar vader. In verhouding neemt dit maar een beperkt deel van het boek in beslag. Terwijl je als lezer toch verwacht dat het net daarover zou gaan.
Het verhaal is weinig spannend, net doordat de zoektocht naar haar vader te weinig uitgewerkt en in de verf gezet wordt.

Fragmenten van het, voor velen ongekende, sprookje ‘De dochter van de moeraskoning’ van Andersen worden slim doorheen het verhaal geweven.

Dionne heeft wel een vlotte schrijfstijl waardoor het boek goed wegleest. De kennis van de schrijfster over het leven in het moerasgebied komt duidelijk tot uiting in het verhaal.

3,5 sterren

wat een spannend boek. Je vader is de ontvoerder van je moeder. De wereld waarin je opgroeit is te gruwelijk voor woorden voor mensen van de buitenwereld maar voor jou heel normaal. Echte aanrader!

Het boek leest lekker en vlot. Op basis van de lovende recensies en de lyrische teksten op de kaft ('kippenvel (?).. spectaculaire ontknoping (??)', 'sensationeel' (?), 'tilt thriller naar een hoger plan (?)'), had ik echter érg veel meer verwacht.
Het verhaal is wat mij betreft erg rechttoe rechtaan, nergens een verrassende wending of spanning.
Al met al wat mij betreft krap 3 sterren. Niet vervelend om te lezen, maar zou het ook niet echt aanraden.

Ik heb al 2/3e ervan gelezen en wacht nog altijd tot het spannend wordt.
Het boek is eerder een biografie. Een thriller is het zeker niet!