Roy Grace 9 - Doodsklok Een Roy Grace thriller

Roy Grace is een icoon in Brighton. Gewaardeerd door collega’s en gevreesd door de onderwereld. Al jaren werkt hij met ziel en zaligheid aan de veiligheid van ‘zijn’ stad en streek. Hij heeft zijn leven aardig op de rit, is weer gelukkig in de liefde en is pas vader geworden. Ondanks nog een aantal zaken uit het verleden, waaronder de heropende zoektocht naar zijn eerste vrouw, en een continu aanwezig zijnde plaaggeest, is hij gelukkig. Tijdens zijn werk wordt hij dit keer geconfronteerd met een kunstroof met een dodelijk slachtoffer. Er blijkt voor ontzettend veel geld aan kunst te zijn gestolen, iets waar een normaal mens zich geen voorstelling van kan maken. Wonderlijk is dan ook de reactie van de getroffenen. Ze reageren niet zoals verwacht, ze zijn gefocust op dat slechts een ding, dat ene uurwerk. Dát moet hoe dan ook weer terug in hun bezit komen. Het is niet duidelijk wat de drijfveer hierachter is maar Grace begint hoe dan ook aan zijn onderzoek. Wat hij niet had kunnen voorzien is dat het hebben van kunst met de grote K, ook criminelen met de grote C aantrekt. Dusdanig dat de wereld er een stuk gevaarlijker uitziet en dat het kartelachtig aandoet met alle praktijken die daarbij horen. Tijdens het onderzoek moet Grace ver terug in de tijd, net op het moment dat het lijkt een doodlopend onderzoek te zijn kan hij op zijn gevoel terugvallen. De zaak komt al snel voorbij zijn voordeur, de vraag is of het hem gaat lukken het tij te keren. Wat Grace zo uniek maakt zijn de pure menselijke trekjes. Hij is innemend, karakteristiek en heeft een charismatische aantrekkingskracht door zijn manier van doen en laten. Het is een soort politieman waarvan je hoopt dat hij op jouw zaak komt te werken, mocht het nodig zijn. Gedreven en volhardend met een luisterend oor. Intuïtief erg sterk ontwikkelt maar ook met menselijke foutjes. Dat maakt hem als personage zo aannemelijk en herkenbaar. De oorsprong van dit verhaal gaat ver terug in de tijd, aan de andere kant van de grote plas, naar New York. Twee kinderen hebben daar een drama meegemaakt, iets wat de oudste van de twee maar niet heeft losgelaten en hem later doet terugkeren om zaken op orde te stellen. De manier waarop Peter James deze verhaallijnen tot zijn recht laat komen tot in het nu is verbazend, want je vraagt je af wat het een met het ander te maken heeft. Met een ongekende souplesse weet hij een verhaal neer te zetten dat vanaf de eerste pagina boeit en wat prachtig tot elkaar komt. Tot werkelijk de laatste woorden is het puur lettervreten wat je doet. En dat nu voor het negende deel. Keer op keer boeien de verhalen die doorweven zijn met spanning, humor en zetten aan tot mee –en nadenken. Want dat genereert deze reeks absoluut! Ondanks dat het een serie is waarbij de levens van de hoofdpersonages te volgen zijn, kunnen de boeken ook los worden gelezen. Toch is het aan te bevelen, puur omdat het zo heerlijk leest, om bij het eerste deel ‘Doodsimpel’ te beginnen. De boeken van James lezen lekker snel, ongecompliceerd en heerlijk weg. Waarom zou je dan niet bij het eerste deel beginnen? Het tiende deel mag komen. Net als het elfde deel is het al geschreven maar nog niet vertaald. De liefhebbers hebben dus nog iets tegoed!! 4,5 spannende sterren voor “Doodsklok”.

Opnieuw een deel wat niet weg te leggen is. Verslavend. Kan niet wachten op het volgende deel.

Dit was het eerste boek wat ik las van Peter James. Doodsklok is het negende deel uit de Roy Grace-serie, maar ik heb dat aan niets kunnen merken. De auteur heeft geen oude koeien uit de sloot hoeven halen om ons een prettig leesbaar verhaal aan te bieden. Hoognodige informatie wordt op een prettige manier verwerkt zonder storend te zijn. De hoofdpersoon, Roy Grace is een mens van vlees en bloed geworden. Een aardig mens zelfs. Een kundige rechercheur, die zijn uiterste best doet om de zaak op te lossen samen met zijn collega's. En die tussen alle gebeurtenissen door zijn vrouw en pasgeboren kind zijn aandacht wil geven. Ook de andere personages zijn heel geloofwaardig neergezet. Een van de personages heeft 'wraak nemen' tot zijn levenswerk gemaakt. Er spreekt zoveel haat uit hetgeen hij denkt en onderneemt, dat je er koud van wordt. Een ander personage wordt om duidelijke redenen 'Apologist' genoemd. Het verhaal heeft een geweldig goed einde! Dit was totaal onverwacht. Heel knap gedaan! Wat ik eerder niet wist; 'Een deel van de reden waarom rechters in Groot-Brittanië pruiken droegen, was als vermomming, zodat ze later niet zouden worden herkend door mensen die ze hadden veroordeeld.' In dit verhaal kom je als lezer zoveel tegen: spanning, mysterie, hebzucht, teleurstelling en haat. Maar ook verwachting, vriendschap, liefde en humor zijn volop aanwezig. Een heerlijk boek vol afwisseling, zowel in tijd als in emoties. Ik heb dit boek van Peter James graag gelezen en waardeer het met 4/5 sterren. Een aanrader!

De hele serie is ongelooflijk spannend, zeer de moeite waard!

lezen

Ik vind dit het beste boek dat ik las van Peter James. Hij weet de spanning tot het einde toe te bewaren.