Druks mijn (on)rustige leven met ADHD

Druks van Francien Regelink. Ik las het boek in precies 3,5 uur uit. (Verdeeld over 2 dagen) Onlangs ben ik zelf gediagnosticeerd met AD(H)D en was daardoor dan ook erg nieuwsgierig naar dit boek. Francien legt in dit boek super duidelijk uit wat ad(h)d is en wat het met een (volwassen) mens doet. De wegen die zij bewandeld heeft en hoe het nu met haar gaat. Hoe zij om gaat met de ad(h)d en floreert bij een vaste dagelijkse structuur. Dit boek was vanaf hoofdstuk 1 zo vol herkenning, ik heb zelfs punten gearceerd om anderen te laten lezen, omdat het zo perfect weergeeft hoe het (ook) bij mij werkt! Zo goed als haar kan ik het niet verwoorden. Voor mij was het één groot feest van “oh, inderdaad!” En “zie je, het lag dus echt niet aan mij,” maar ook “ik ben dus niet gek/depressief/iets anders (mag je zelf invullen)...” Het liefst zou ik iedereen om mij heen dit boek laten lezen, zodat ze mij eindelijk een beetje gaan snappen. Maar dat gaat wellicht te ver? Anyways; 5 van 5 sterren ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️. Minder zou het boek tekort doen. Want het leest niet alleen heel lekker weg, het is ook nog eens informatief en een feestje der herkenning. Ik ben Francien dan ook erg dankbaar voor het schrijven van dit boek!

Lieve Francien, We kennen elkaar niet. Of nouja, jij mij helemaal niet (al leek het soms alsof je over mij schreef) en ik jou nu een beetje beter. Maar ik wilde even een berichtje achterlaten, voor jou & voor alle potentiële kopers: Bedankt voor het schrijven van Druks. Het was mega herkenbaar, grappig, ontroerend & het geeft mij vooral veel steun. Zo fijn om te lezen dat er anderen zijn met dezelfde struggles. Het heeft me enorm geïnspireerd, precies op het moment dat ik het even nodig had :) Fun fact: ik was altijd een moeilijke lezer, sinds mijn medicatie gaat het beter. Maar nog nooit heb ik een boek in 4 dagen uitgelezen. Deze wel! Must read voor alle mensen met ADHD, maar zeker ook voor mensen zonder!

Dit boek leest zo enorm lekker weg. Misschien omdat het zo herkenbaar is? Francien is er in geslaagd om de wereld van iemand met AD(H)D te beschrijven zoals ik dat ook graag had willen doen voor mijn omgeving. Dankjewel! Rowan

Ik deed een tijdje over het lezen van dit boek, niet omdat het saai was, maar omdat ik als ADHD'er met comorbide stoornissen het soms erg moeilijk vind om te lezen. Maar nu ik doormiddel van structuur en routines in mijn leven weer kan lezen, heb ik hem eindelijk uit kunnen lezen, en ik kan je zeggen dat het een geweldig boek is. Francien's schrijfstijl is die van een typische AD(H)D'er, en dat brengt het juist zo thuis. Het is zo herkenbaar, en de manier waarop ze je uitnodigd om een kijkje in haar hoofd te nemen zuigt je zo mee dat toen ik het boek eenmaal uit had, ik het gevoel had dat ik niet alleen Francien beter kende, maar mezelf ook; want ik herkende en kwam mezelf ook heel vaak tegen in dit boek. De enigste reden waarom ik dit boek geen 5 sterren geef, is omdat er in een hoofdstuk over Drugs misinformatie stond over AD(H)D. Hierin stond dat Volwassenen die als Kind de diagnose gekregen hadden, er als Volwassene overheen konden groeien. Dit is foute informatie en geeft valse hoop. AD(H)D is chronisch en het is een neurologische aandoening. We hebben nou eenmaal een ander brein dan de rest. Er had beter in kunnen staan dat je na mate je ouder wordt, je met hulp steeds meer vaardigheden aan kunt leren om met je AD(H)D om te leren gaan en ervan je Superkracht te maken (zoals Francien dat mooi verwoordde.)

Met Druks heeft Francien een boek geschreven dat doet wat een boek in mijn ogen moet doen. Namelijk: troost bieden. Dat klinkt misschien wat dramatisch en zwaar bij zo’n makkelijk weg te lezen boek, dus daarom zal ik uitleggen wat ik daar mee bedoel. Ik lees boeken om me minder alleen te voelen. Om te denken: ah er zijn nog meer gekken op deze wereld. Ik ben niet de enige. Over het algemeen lukt het alleen schrijvers van romans me zo’n gevoel te bezorgen. Dubbel bijzonder is het dus dat Francien er in is geslaagd me dit gevoel te geven met een non-fictie zelfhulpboek. Over het algemeen ga ik van dat soort boeken snel over m’n nek omdat het ene na het andere cliché elkaar opvolgt en het me allerlei dingen opdringt. Dat voorkomt Francien door elke keer duidelijk te maken hoe zij zaken beleeft, hoe ze voelt en hoe ze denkt. Op een eerlijke en authentieke manier. Zonder te zeggen of iets goed of fout is. Dat maakt volgens mij dat dit boek ieder buitenbeentje (met of zonder ADHD) eventjes het gevoel kan geven: wie ik ben is oké.

Grappig geschreven, leest lekker weg. wel erg jammer dat het bomvol feitelijke onjuistheden staat. Je kan niet over je ADHD heen groeien, bijvoorbeeld. Ook is er geen wetenschappelijk bewijs dat bepaalde soorten voeding je ADHD beter maakt, en is het verschil tussen ADD en ADHD achterhaald, het is hetzelfde, alleen presenteert het zich anders. Ook vind ik het jammer dat Francien niet echte experts maar een of andere wazige coach aan het woord laat over de uitleg van ADHD. Die vrouw wil immers ook alleen maar haar eigen coaching(s boeken) verkopen. Gemiste kansen. Jammer! Leuk om eens een verloren uurtje in te verdoen, maar lees dit alsjeblieft niet als je zoekende bent naar meer informatie over je ADHD. Er zijn veel betere (zeker beter onderbouwde) boeken te vinden!