Echtgenoten, echte mannen 7 mannen, 1 vrouw, 1 huwelijk

‘Echtgenoten, echte mannen’ is een roman geschreven door Rob Bakker en uitgegeven door LetterRijn (ebook, 217 bladzijden). De roman neemt ons mee op sleeptouw in de korte tijd die 7 mannen met elkaar doorbrengen in de aanloop naar het huwelijk van één van hen. Bijzonder hieraan is dat diezelfde zeven mannen, of moet ik zeggen, acht min één (Hajé blijkt te zijn overleden), dit gebeuren reeds zeven jaar geleden op dezelfde locatie, op dezelfde manier, met hetzelfde gezelschap voor de eerste keer met elkaar meemaakten. De aanstaande bruid doet ook in alles denken aan de eerste. Het verhaal wordt gedragen door zeven echtgenoten, echte mannen, echte vrienden, die allen op één of andere manier een band/relatie hebben met de ex van één van hen. Haar naam? Naar haar wordt verwezen als ‘haar’, later als ‘ex’. Zij blijft vrij mysterieus maar slaagt er tegelijkertijd wel in de mannen te verdelen, achterdochtig te maken, jaloersheid op te wekken, het motief voor een misdaad … Echtgenoten, echte mannen … Terwijl op zowat elke bladzijde wordt gehamerd op hoe of wat echte mannen zijn, is het verhelderend, soms ontroerend, te lezen hoe ze bestaande clichés aangaande echte mannen bevestigen en andere ook weer totaal ontkrachten, hoe de echte mannen elkaar steunen alsook ondergraven, ja zelfs de dood injagen. De foto op de cover zou de foto bij een krantenartikel kunnen zijn. Het boek zou een fotoalbum kunnen zijn, een non-fictieverhaal kunnen brengen, een docu-boek zijn. Zeven mannen in kostuum, netjes in de rij, alle zeven met de handen gevouwen voor het lichaam. Ze lijken aan de rand van water te staan. De gezichten ontbreken aan de bovenkant; ze worden vaag weerspiegeld onderaan maar laten geen herkenning toe. Is de foto wel gelukt? En zo ja, is het de bedoeling dat de mannen vrijwel identiek lijken? Is het een line-up? Zijn zij schuldig aan iets? De gele letters voor de titel op de rode achtergrond doen mij denken aan neonreclame, komen schreeuwerig over en eisen aandacht. Na het lezen van het boek kan de cover perfect gekaderd worden. De foto en de titel zijn weloverwogen gekozen. De foto in zwart-wit, zoals Dorian verkiest. De titel is terecht gekozen en vat het boek zowat samen. De auteur slaat je om de oren met wat of hoe echte mannen zijn, en daar kan ik als vrouw alleen maar uit leren (grapje!), maar of die echtgenoten nu ook echt echte mannen zijn … De auteur laat ook daar ruimte voor interpretatie. De schrijfstijl is bijzonder. Er is heel veel nagedacht over taal, over ‘hoe zal ik het zeggen’ en dat heeft niet altijd geresulteerd in vlotlezende zinnen. Soms lezen ze best moeilijk, eindigen ze abrupt. Kleine berichten over-en-weer tussen mezelf en de schrijver die deel uitmaakte van de leesclub doen me besluiten dat deze manier van schrijven wellicht nauw samenhangt met de persoonlijkheid van Rob Bakker, gezien zijn soms laconieke manier van antwoorden. Apart! Het decor waartegen alles zich afspeelt is uitstekend uitgewerkt. De natuuur, de hei, de hagenbeuken in het bijzonder, hebben een prominente rol gekregen: ze krijgen menselijke karaktertrekjes en ondersteuen en versterken de gevoelens die de personages ervaren. De moeizame tocht door het labyrint symboliseert de weg die de mannen afleggen. De mannen worden letterlijk en figuurlijk geportretteerd met hun kleine en minder kleine kantjes, nogal zwart-wit, zoals Dorian verkiest voor zijn foto’s. De problemen onderweg staan voor de problemen die ze met elkaar of in hun eigen leven ondervinden. Op deze manier komen de personages goed uit de verf. De droge humor van de schrijver, zijn ironie, zijn cynisme, maken dat ik me onder het lezen in mijn hoofd ‘beeld en klank’ heb gevormd van een bezadigd verteller die de 7 mannen vanop een afstandje observeert en ontleedt. Het verhaal wordt logisch opgebouwd. Het begint in het donkere bos met de introductie van de 7 mannen, we komen langs de Decamero

De cover, een foto met 7 schijnbaar identieke mannen met een wazige weerspiegeling in het water is niet een cover die me direct aan zou trekken als ik het boek in de winkel zou zien liggen. Toch lijkt de foto wel goed gekozen als je het verhaal éénmaal gelezen hebt. Het verhaal gaat over Chris, die voor de tweede keer gaat trouwen en zijn 6 vrienden heeft uitgenodigd voor een vrijgezellenfeest in dezelfde herberg als 7 jaar eerder voor zijn eerste huwelijk. Zijn vrienden hebben allemaal hun eigen herinneringen aan de eerste vrouw van Chris, die hem een jaar geleden totaal onverwachts heeft verlaten. Wanneer ze besluiten om naar de sauna te gaan in club Decamerone zien een aantal van de vrienden haar daar. Hierna lopen ze terug naar de herberg en hebben de mannen allemaal hun eigen herinneringen aan deze vrouw. Het verhaal wordt vlot verteld, in korte hoofdstukken, waardoor ik het boek snel uit had. Het springt steeds tussen het moment dat ze club Decamerone verlaten en teruglopen naar de herberg naar het moment dat ze in de herberg aan zijn gekomen. Deze momenten wisselen elkaar voortdurend af. De rode draad door het verhaal is de ex-vrouw van Chris. Ook wordt er herinnerd aan een vriend van hen die een jaar eerder is overleden. Tijdens de terugtocht naar de herberg, wordt de spanning flink opgebouwd. Het boek maakt je nieuwsgierig naar de afloop. Waar ik wel erg aan moest wennen, was dat het boek in de “wij” vorm geschreven is. Er wordt vaak gesproken over “de echtgenoten”. Maar zodra ik in het verhaal zat was het niet storend meer en was ik er snel aan gewend. Ondanks dat het een boek is wat niet in het genre zit wat ik normaal gesproken lees, heeft het mij wel verrast. Het krijgt van mij daarom 4 sterren. Ik ben blij dat ik dit boek heb mogen lezen, met dank aan de schrijver Rob Bakker, uitgeverij LetterRijn en Thrillers and more.

Ik heb genoten van Echtgenoten, echte mannen. Het boek staat aangekondigd als roman, maar ik ontdekte ook thriller-elementen en een bijzonder inkijkje in de vriendschappen tussen mannen. Het taalgebruik en de opbouw van het boek is heel goed. 7 Mannen zijn bij elkaar op de vrijgezellenavond aan de vooravond van het tweede huwelijk van een van hen. Het betreft zijn tweede huwelijk. De vrijgezellenavond lijkt op die bij zijn eerste huwelijk. Vanuit het perspectief van Beek, een van de vrienden, die schrijver is, volgen we de vrijgezellenavond, maken we kennis met de mannen, krijgen we een inkijkje in hun onderlinge verhoudingen en krijgt het mysterie rondom die ene vrouw steeds meer beeld. Hoe kijk je naar jezelf en hoe kijk je naar de ander? Het boek kent een opbouw die tegelijk met de activiteiten en het eten tijdens de avond ook terugkijkt naar de eerdere contacten rondom de vrouw. De thrillerachtige wandeltocht door het donker, de eerdere dood van een van hen en de ongelukken die plaatsvinden voeren de spanning op. Met een goed taalgebruik, iets van droog relativeringsvermogen en goed weergegeven observaties doet dit boek denken aan Het Diner.

Cover Er staan 7 mannen op de cover die er nagenoeg hetzelfde uitzien qua kleding zonder dat hun gezichten te zien zijn ook niet in de weerspiegeling van het water, dit doet vermoeden dat ze hetzelfde zijn, maar schijn bedriegt! Samenvatting De roman verteld het verhaal van zeven vrienden die de vrijgezellendagen voor het tweede huwelijk van een van hen samen doorbrengen. Het is ook zeven jaar geleden dat de vrienden ook tezamen waren voor het eerste huwelijk destijds met nog een vriend die in de tussentijd overleden is. Het wordt verteld vanuit het perspectief van Beek een van de vrienden die ook nog schrijver is. Deze Beek laat zijn gedachten en waarnemingen los op zichzelf en de anderen mannen. De grote vraag die steeds terugkomt is: wat, waarom en hoe betreffende de eerste vrouw van de bruidegom en deze vraag zorgt voor een hoop onrust tussen de mannen onderling. Mijn mening Het is een boek dat niet vlot leest, soms moeilijk te volgen en af en toe net niet af of de zin lijkt niet helemaal afgemaakt. Er wordt komt erg veel op je af en het verhaal wisselt constant tussen twee dagen. Mede hierdoor had ik moeite om het verhaal door te lezen. Daarnaast heb ik de mannenziel zoals vermeld op de achterzijde van het boek niet echt kunnen begrijpen. Het kan zijn dat een man het wel zal aanvoelen, maar voor mij werkte het echt niet en ik hoop niet dat mijn man ook zo gaat denken en worden. Ze werden erg egoïstisch neergezet en ze kunnen wel wat betere omgangsvormen gebruiken. Toch had ik meer willen weten over de bruidegom en zijn nieuwe toekomstige vrouw om de overeenkomst in beide vrouwen beter te begrijpen. Conclusie Als je meer wilt weten van de gedachtegang van een man dan maakt dit boek je als lezer deelgenoot van hoe mannenvriendschappen verlopen volgend de schrijver. Of het waar is of niet, dit blijft een dooddoener. Je komt erachter dat mannen ook net zoals vrouwen hun eigen geheimen hebben, tevens onderling achterdocht en jalousie ondervinden. Maar ze zullen elkaar ook niet in de steek laten. Dit vanuit mijn vrouwelijk standpunt bekeken. Dit boek krijg 3 sterren ✪✪✪.

Echtgenoten, echte mannen, voor Letterrijn mocht ik dit boek recenseren. Bedankt hiervoor. Het verhaal begint bij de samenkomst van zeven vrienden, zeven echtgenoten die samenkomen in de herberg waar ze zeven jaar geleden ook zijn samengekomen om de vrijgezellenavond van Chris te vieren. Net als toen staat ook nu Chris op het punt te trouwen voor de tweede keer namelijk, zijn nieuwe verloofde zou het evenbeeld moeten zijn van de eerste. Wanneer de mannen besluiten om tijdens de avond een saunabezoek te doen in een echte herenclub, loopt dit toch niet geheel naar hi’ verwachtingen. Na afloop besluiten ze al wandelend terug te keren naar de herberg, maar dan verdwalen de zeven vrienden in het bos en komen ze in een doolhof terecht. Hier leren we stukje voor stukje dankzij flashbacks de vrienden en hun geheimen beter kennen, want iedereen stond versteld dat Chris zijn eerste vrouw hem verlaten had, want de anderen Dorian, Ge, Beek, Fliet, Axel en Eddy hadden allemaal een oogje op haar laten vallen. Maar Chris is de betrouwbaarste-loyaalste van de vrienden dus waarom verliet ze dan net hem? Het duurde even voor ik in het boek zat, het is als lezer even zoeken waar de schrijver eigenlijk naartoe wilt. In de achterflaptekst wordt vermeld dat de vrouwen het boek zullen lezen om de mannenziel eindelijk te begrijpen. Ik hoop dat mijn man er andere ideeën op nahouden dan de typische clichés die beschreven worden in het boek. Waarom zou een man zomaar zijn vrouw mogen bedriegen? Of waarom zou hij zomaar in een ander bed kunnen liggen of bij een scheiding niets hoeven te hebben omdat de nieuwe vrouw toch al alles heeft uit een vorig huwelijk. Denk eerlijk dat mannen zich ook niet in alles zullen terug vinden. Ze worden nogal afgeschilderd als egoïstisch en egocentrisch. Er had wat mij betreft ook wat meer diepgang in het verhaal mogen zitten. Had graag nog meer te weten gekomen over de nieuwe verloofde, of over Chris zelf. Maar dit heeft misschien met de verwijzing in het boek te maken dat romanschrijvers nogal veel clichés gebruiken… Het boek was niet geheel mijn ding. Daarom geef ik het boek ook 2,5 ster. Ik had er meer van verwacht.

Dit verhaal over zeven mannen biedt een mooie inkijk in hun gevoelens; wat hun mening echt is en wat ze denken dat ze naar buiten toe moeten tonen. "Hier in het bos is het vredig, de bomen beschutten ons en wij vallen hen niet lastig; we beklimmen ze niet, dat doen jongens, en we hakken geen takken af om knuppels of speren van te maken. Dat doen echte mannen soms. Van deze echte mannen heeft er meer dan één net zijn grote liefde voor dood in bad zien liggen." Het blijkt al snel dat iedereen veranderd is in de zeven jaar na het eerste vrijgezellenfeestje van Chris en dat de vriendschap ook niet meer dezelfde is zoals die vroeger was. Er was heel even sprake van een achtste vriend. Deze Hajé verdwijnt op miraculeuze wijze uit de levens van de anderen en uit dit verhaal; moeten we hier nog iets achter zoeken? De charmante stijl van de auteur en zijn niet alledaagse humor maken van dit boek meer dan een mannenboek. Ook vrouwen zullen zeker kunnen genieten van deze vermakelijke roman met soms cynische ondertoon. Ik heb 'Echtgenoten, echte mannen' graag gelezen.