Ed van Thijn leven als opdracht

De schrijver geeft het zelf al aan: het is geen echte biografie, maar meer een portret van Ed van Thijn. De lezer krijgt een beeld van de mens Van Thijn en wat hij in zijn leven heeft meegemaakt. Echter, het is inderdaad een van de hak op de tak verhaal geworden, waarbij de schrijver dwars door alle jaren heen gaat. Mijn grootste bezwaar is dat hij wel erg veel citeert uit de boeken die Van Thijn zelf heeft geschreven en dat zijn er nogal wat. Het lijkt af en toe meer op een bloemlezing uit het eerder verschenen werk van de hoofdpersoon, aangevuld met opmerkingen uit gesprekken met mensen die Van Thijn kennen of gekend hebben. De reden om geen echte biografie te schrijven, is – volgens de schrijver – de factor tijd. Hij wilde het boek nog tijdens het leven van Van Thijn laten verschijnen. Een biografie zou minstens 5 jaar kosten en die tijd heeft hij blijkbaar niet (meer). Toch ware het beter geweest om die tijd wel te nemen om de hoofdpersoon recht te doen.

Het is meer een bloemlezing dan een biografie, zo gaf Willem van Bennekom zelf ook aan. Dat is ook wel te zien met de passie die van Bennekom over van Thijn schrijft. Uit een oogpunt van een vriend, dat resulteerde wel in meerdere citaten uit de boeken van van Thijn zelf.

Van Bennekom beschrijft de mens achter de gezagsdrager en dat doet hij subtiel en tegelijk streng waar het gaat om waarheidsvinding. Tegelijk geeft zijn boek een tijdsbeeld dat - bijna- voorbij is. Een fascinerend boek.

Het zou een veelbelovende ‘biografie’ kunnen zijn, maar de compositie is warrig en onsamenhangend. Van de hak op de tak. In de tijd spring je heen en weer, vaak ook op enkele pagina’s. Enige opbouw/chronologie is gewenst. Helaas en zonde.