Een kleine verrassing Of hoe Hendrik en Evert zich in de nesten werken

Toen het eerst dagboek uit kwam las ik deze gniffelend om de humoristische 'over the top' maar wel herkenbare situaties in het bejaardenhuis. Het tweede dagboek was al meer van hetzelfde en viel mij tegen. De derde roman aan de hand van Hendrik Groen was een prettig en luchtig uitstapje. Je moest even loslaten dat het een apart verhaal was verteld door Hendrik maar als je dat kon parkeren was het goed te doen. Nu is daar de vierde Hendrik waarbij mijn voorgevoel al vertelde dat ik waarschijnlijk teleurgesteld zou gaan worden als ik te hoge verwachtingen had. Die had ik gelukkig niet dus je kunt niet spreken van een teleurstelling. Eerder van een bevestiging dat het weer te veel van hetzelfde zou zijn. Het verhaal speelt zich af voordat Hendrik en Evert in het verzorgingshuis komen te wonen dus even een sprong terug in de tijd. Het gekeutel en gekeuvel van de heren maakt voor de tijd en plaats niet zoveel uit en in de flat waar een groot deel van het verhaal zich afspeelt zit ook een bemoeizuchtige en nieuwsgierige buurvrouw die zo met ze mee zou kunnen verhuizen naar de bejaardenhuis setting. In een vlaag van verstandsverbijstering neemt Evert een kinderwagen plus inhoud mee naar Hendrik en zo zijn plots de ontvoerders van een piepklein baby-meisje en dat is niet handig dus vragen ze zich af hoe ze haar ongemerkt weer terug, bij de inmiddels radeloze ouders kunnen brengen. Deze stukken worden afgewisseld met stukken van radeloze ouders, agenten met hun handen in het haar en een ander persoon die er wel een slaatje uit wil slaan. Genoeg personages en situaties om de boel uit te rekken tot een roman formaat. De boel proberen zo luchtig mogelijk en met droge humor te vertellen. Voor mijn gevoel werd er te hard getracht leuk te zijn waardoor de 'humor ' er zo bovenop kwam te liggen dat het voor mij niet meer komisch overkwam. De ene na de andere voorspelbare scene kwam voorbij en ik heb gewoon zitten worstelen. Niet omdat het niet vlot geschreven is hoor, je leest het met een avondje uit maar ik vond het gewoon geen leuk boek. Het is jammer dat ik hier mijn geld aan heb uitgegeven. Had ik denk toch meer naar mijn onderbuik gevoel moeten luisteren.....

Nr. 1 was hilarisch om te lezen, nr. 2 wilde ik perse lezen en ging al iets minder, nr... 3 hoopte als nr. 1... maar helaas..... totaal anders geschreven dan boek 1 en 2 wat een dagboekvorm was en werkelijkheid en een kijkje hoe het gaat in bejaardenhuis, nr, 3 is fantasieverhaal en niks met dagboek of bejaardenhuis te maken. Af en toe komen er wel flarden terug in het verhaal die op boek 1 slaan. Dit boek lijkt nr. 1 te zijn (vooraf dat hij naar bejaardenhuis ging). Wat ze zeggen op hoogtepunt stoppen klopt in dit geval wel. De schrijver, dikke pluim op zijn leeftijd, maar ik had er teveel van verwacht. Verwachtte lekker dubbel liggen van het lachen als in boek 1, maar ik heb niks gelachen, helaas maar waar... Na de serie gezien te hebben (boek is leuker vind ik zelf, meer humor) heb ik wel de juiste poppetjes bij dit verhaal erbij. Maar nee, het lachen is er niet van gekomen. Kan niet tippen aan boek 1. Maar alsnog Complimenten aan de schrijver!

Viel me erg tegen. Het is goed geschreven, dat wel. Maar het verhaal is niet mooi, niet leuk, niet spannend, eigenlijk een beetje raar allemaal. Het begon al met die grote herenjas, onder de poep in een kinderwc’tje. En nog meer van die vreemde dingen. Ik kom maar niet verder. Telkens een paar bladzijden, dan verveelt het al weer. Zo jammer, ik had me er zo op verheugd

Geweldige boeken

Netjes geleverd, mooi boek

Ik heb, alweer, dit boek voor mijn moeder van 90 jaar gekocht. zij heeft het met veel plezier gelezen en had het heel snel uit gelezen.