Het lied van heel de wereld over verdriet, moederschap en poëzie

In rijke, doorvoelde en poëtische taal schrijft Tamarin Norwood het verhaal van haar zoon Gabriel. Reeds vroeg in de zwangerschap vertellen de artsen haar gezin dat hun tweede kind niet levensvatbaar is. Samen met haar man en hun driejarig zoontje Anatole beslist ze om haar zwangerschap uit te dragen en Gabriel zijn geboorte te schenken. Deels geschreven tijdens haar zwangerschap, deels in de maanden nadien, geeft Tamarin Norwoord op ontroerende en bloedmooie wijze gestalte aan de 72 minuten die Gabriel leefde. Norwood en haar gezin stellen alles in het werk om het leven van Gabriel volwaardig en helemaal het zijne te maken en vinden daar, samen met de lezer, troost in. Ze zoeken houvast in poëtische taal, geboorte- en afscheidsrituelen en de volwaardigheid van een pijnlijk kort leven.

Het lied van heel de wereld is een pijnlijk boek dat verrassend veel schoonheid en troost bevat. Een relaas over hoe zelfs ervaringen waar we amper tegen opgewassen zijn een plaats kunnen krijgen. Een verhaal over weerbaarheid en de essentie van het leven zelf: geboorte en dood, soms veel te kort op elkaar, maar daarom niet minder waardevol.