Ode aan de e-nummers Waarom e-nummers, kant-en-klaar-maaltijden en conserveermiddelen ons leven beter maken

Vanuit haar eigen straatje schrijft Hertzberger een toegankelijk boekje over voeding. Maar wie echt een wetenschappelijk doorwrocht en diepgaand boek verwacht komt ietwat bedrogen uit. Je merkt dat ze al (een tijd) niet echt meekomt met de recente wetenschappers en daardoor is het boek meer vooral eigen pamflet.

De schrijfster probeert op een nuchtere manier naar voedselbereiding te kijken. Probeert vooral af te rekenen met vooroordelen en feitenvrije publicaties over industriele voedselbereiding en het gebruik van E-nummers. Ze laat overtuigend zien dat sommige grootschalige voedselbereidingsprocessen het voedsel echt verbeteren. Ze laat ook zien dat de angst voor E-nummers vaak niet terecht is, en, erger, dat de voedingsmiddelenindustrie op deze angst anticipeert door alternatieve processen te kiezen waardoor het product weliswaar minder kwaliteit heeft, maar waarbij de lijst met E-nummers wat ingekort kan worden. Wat ze een beetje onder tafel veegt, is dat veel voorbewerkte producten veel te veel zout bevatten en vaak te veel suiker.

Ik zie mijn moeder nog met stencils in de jaren 80 rondlopen met allerlei E nummers erop. Waren volgens haar slecht. Waarom wist niemand, maar "men"zei het en "zij" wilden het gevaar verborgen houden voor ons. Niet wetende dat de inkt in op die stencils in die tijd waarschijnlijk slechter was dan de inhoud. Super dat er nu een wetenschappelijk geluid is die alle goedbedoelde voedsel adviezen in het juiste perspectief weet te zetten. Nu is het aan de mensen net zoals bij geloof en smaak om zelf een juiste keuze te maken tussen ratio en gevoel.

De schrijfster trapt tegen een heilig huisje. Koken de nieuwe religie? Bevrijding van de vrouw, van het aanrecht? Is zelf voedsel bereiden een deugd? Veiligheid en voedsel zijn de eerste levensbehoeften, Combineer dit en dan praten we over voedselveiligheid. E-nummers en bv. aspartaam staan al langer ter discussie in landen met welvaart en de hongersnood is de wereld niet uit. Welvaart loopt parallel aan industrialisatie, honger aan oorlog. Geen wonder dat dit boek zoveel oproept. Het blijft een gewetensvraag. Herztberger combineert wetenschappelijke studies met geweten (let hierbij op haar woordgebruik zoals ode). Hier gaat ze de mist in. Wetenschap en religie zijn niet te combineren. Factoren zoals geld (follow the money) en tijd had zij meer mogen verdiepen. Zelf (vrouw, 51, IT'er), drie generaties chefkoks, tuinboontjes doppend met ma, op een krukje voor het fornuis staand (6 jr) de pan uitlikkend met mijn blote handje, nooit voor mijn 24ste gekookt, eerste baan bij een exporteur in AGF, sneller in het snijden van een wortel in reepjes dan het pakken van een keukenmachine en de schoonmaak ervan. Aléz. Geen aanrader.

De schrijfster geeft een duidelijke uitleg, over waar het nu eigenlijk werkelijk over gaat met die e-nummers. En ontzenuwt allerlei ongefundeerde angsten over de kwaliteit van ons voedsel.

Was erg benieuwd geworden na alle commotie. Altijd al eens in de e-nummers willen duiken. Het boek valt me eigenlijk wel tegen. De opzet is goed en niet onprettig beschreven maar er mist diepgang en deugdelijke onderbouwingen van de stellingen. Ik wil betrouwbare informatie en neem niet alles zomaar voor waar aan. Hopelijk komt er een nieuwe versie waarin dit wel geadresseerd wordt.