Eindeloos verliefd - Saffierblauw eindeloos verliefd

Het vervolg op Robijnrood. Ook Saffierblauw leest weer gemakkelijk. Sommige verhaallijnen, gebeurtenissen uit Robijnrood worden in deel 2 duidelijk. Andere gebeurtenissen wekken juist nog meer vragen op, gezien het een trilogie is komt hierna dan ook gelukkig nog "Smaragdgroen". Het is een spannend, romantisch, humorisch fantasy boek. Maar ondanks het stukje fantasy is het boek realistisch genoeg om ook interessant te zijn voor de lezers die niet van fantasy houden.

Geweldig boek, zeker zo goed als het eerste deel Robijnrood. Xemerius en Leslie houden humor erin, Gideon de romantiek en Gwen zelf zorgt voor de grappige gênante scenes. Ook kom je meer te weten over het hele verhaal van Paul en Lucy, en wat zij met Gwen te maken hebben... Aanrader dus!

Heerlijk, eindelijk het vervolg op Robijnrood. Saffierblauw is weer heerlijk meeslepend geschreven en je bent ook gelijk weer verslaafd aan het verhaal van Gwen en Gideon. Heerlijke wendbare verhaallijn die je ook in dit deel weer heerlijk boeien en je zullen laten genieten van hun avonturen. Ik heb erg genoten van de pratende Gargoyle en die zal zeker meer harten stelen van de lezers onder ons. Ook Leslie is weer van de partij en zij zorgt voor een heerlijke vrolijke noot in de hoofdstukken. Waanzinnig meeslepen verhaal weer wat je doet verlangen naar februari 2012 voor deel 3 van de edelsteen trilogie. Voordat je begint met deel 2, lees dan even het laatste hoofdstuk van deel 1, een kleine tip die weer even je geheugen opfrist waardoor je weer helemaal in het verhaal zit als je met deel 2 begint !

Saffierblauw is geen slachtoffer van de ‘Vloek van het Tweede Boek’, zoals ik het nu maar even doop, waarbij het verhaal van boek twee inzakt na een machtig mooi eerste boek. Deze Vloek is vooral voelbaar wanneer je verwachtingen te hooggespannen zijn door de pracht van boek één. Maar ik kan je vertellen dat Gwendolyns verhaal in Saffierblauw niet als een pudding in elkaar zakt, maar juist interessanter wordt. Ze zet haar reis voort en heeft er een nieuwe side-kick bij: de eigenwijze waterspuwergeest Xemerius, die te pas en te onpas commentaar levert. En daarmee kom ik gelijk tot de kerk van mijn recensie: de personages en hun gekibbel zijn wat de boeken van de Edelsteentrilogie zo ontzettend leuk maken. De gesprekken die Gwendolyn, Xemerius, Leslie, Raphael en Gideon voeren zijn doorspekt van (woord)grapjes en verwijzingen en dit houdt aan zelfs als het verhaal op zijn spannendst is. Ondertussen verdiept het mysterie zich: wat wil de Graaf van Saint-Germain nu echt? Wat is de Florentijnse Alliantie? En wat weet Gideon van de plannen van de Graaf? Gwendolyn weet niet wie ze kan vertrouwen en het onberekenbare gedrag van Gideon maakt haar steeds achterdochtiger. Ondertussen voelt ze zich steeds meer tot hem aangetrokken, maar mag dat wel van de Wachters, en staat ze dat zichzelf wel toe? Hoewel de gebeurtenissen niet heel snel op elkaar volgen en het boek niet zo spannend is dat je op het puntje van je stoel zit, blijf je als lezer benieuwd naar hoe het echt zit. En ook al heb je wel enig idee waar het boek naartoe werkt, toch wordt het nooit saai. Daar dragen niet alleen de personages, maar ook de schrijfstijl aan bij: Giers toon is licht en luchthartig, de beschrijvingen speels en herkenbaar. De eerste paar pagina’s waarin er een samenvatting wordt gegeven van de gebeurtenissen aan het eind van het eerste boek zijn op z’n zachtst gezegd hilarisch, want Gwendolyn gedachten over wat er gebeurt zijn gortdroog. Ik heb ontzettend genoten van Saffierblauw; ik heb hem op een zonnige dag in de tuin in één keer uitgelezen. Als je zin hebt in een hilarisch tijdreisavontuur, dan is dit boek voor jou!

Deel 1 was genieten, en we hebben in dit boek alleen maar meer van hetzelfde! Het mysterie ontrafelt zich steeds verder. Ook in dit boek ontdek je samen met Gwen steeds meer over alle geheimen en intriges. Het komt vaak voor in series dan deel 2 een beetje een inkakboek is, maar dat is met deze zeker niet het geval!

Net zo als deel 1 robijnrood. Zit je er van de eerste zin er in. En kun je het boek met geen mogelijkheid weg leggen. Zo meeslepend en romantisch!