Ellebogen

Dit boek helpt je je te verplaatsen in de omstandigheden en problemen van Nederlanders/Europeanen met een herkomst in een het niet Europese land. De botsingen en worstelingen met andere mensen, als ook innerlijke worstelingen. De leeftijd van de hoofdpersoon brengt dat sowieso met zich mee. Met de hoofdpersoon krijg je een idee van overleven in de wereld van nu. Nergens welkom voelen, denken geen plek te hebben waar jij gehoord wordt. Waardoor iets dat 'misgaat' gruwelijk uit de hand loopt.

Heel leuke boek, amusant om te lezen

Het boek bestaat uit 3 "delen". Met name het eerste deel is vrij grof... en dat zegt dan ook wel wat voor drie meisjes het zijn. Het verhaal speelt voor je ogen af .. en was dan zelf ook echt geschokt toen ik las wat er op het metro station plaats vond. Het verhaal heeft een open einde .... als kun je verwachten dat ze "hier" niet voor weg kan blijven vluchten.

Met moeite heb ik mij koppig door deel 1 van Fatma Aydemir’s oninteressante geklets geworsteld. Verder dan die eerste zes hoofdstukken waarin niets belangwekkends vermeld werd heb ik niet kunnen komen. Dit ondanks de, plotseling vanuit het niets, verschijnende zinloze moord als klif hanger. Onsmakelijk, zo’n loze kunstgreep, zonder context, ter kennelijke aanmoediging om toch maar aan deel twee te beginnen. De verwachting lijkt mij dan ook gerechtvaardigd dat de rest van dit puber proza getypeerd kan worden als “even saai, want meer van hetzelfde”.