Ethica Nicomachea

Deze versie werd door Herman Philipse in zijn college als tip aangeraden en ben blij dat ik deze heb opgevolgd. Uiteindelijk blijft het origineel natuurlijk een lastige tekst om te lezen en is Aristoteles in tegenstelling tot Plato of Nietzsche minder literair, maar vooral de bijdrage van de vertalers maken het boek de moeite waard. De inleiding en vertaling van Charles Hupperts & Bartel Poortman zijn erg goed. Een uitgebreid notenapparaat, zowel Nederlandse als Griekse index. Relevante discussies over termen aangestipt, verwijzingen naar andere vertalingen, heldere uitleg. Een aanrader!

Ik geen oordeel kan vellen over de kwaliteit van deze vertaling, maar ik kan wel zeggen dat het makkelijk te lezen is. Inhoudelijk hoef ik geen uitspraken te doen over de Ethica Nicomachea naast deze: dit werk is onmisbaar in iedere boekenkast.

Aristoteles teksten kunnen nogal ondoorgrondbaar zijn als men niet de context begrijpt. Het is gemakkelijk om de woorden die hij gebruikt binnen de moderne invulling daarvan te begrijpen. Deze uitgave heeft uitstekende aantekeningen die de tekst verhelderen. Het enige onhandige is wel dat deze aantekeningen helemaal achterin staan en je daardoor continu heen en weer daarvoor moet bladeren. Desalniettemin is het een geweldige uitgave met daarnaast een uitgebreide inleiding over de Ethica Nomcomachea en de rest van Aristotles zijn filosofie.

Ik ben zeer tevreden over deze vertaling. Hij is toegankelijk vertaald en goed te volgen. Echt een must have voor ethici en liefhebbers.

Hoe de tijd ook aan de wereld toornt, aan de fundamenten zit zij niet. Ook niet aan de fundamenten van de mens, wat blijkt uit dit boek, dat toont dat het menselijk karakter geen haar veranderd is. Men gedraagd zich immer als 3000 jaar geleden, toen Alexander van Macedonië heel het Midden-Oosten veroverde tot aan India. En wie was zijn leermeerster? Exact, Aristoteles.

In Ethica Nicomachea geeft Aristoteles een goede studie van het menselijk gedrag en de oorzaken er van. We moeten bij het lezen van de analyse wel in ons achterhoofd houden dat Aristoteles een slim man was maar dat deze analyse wel door iemand uit Griekenland gemaakt is “meer dan 2000 jaar geleden” waarbij je als uitgangspunten kan stellen dat hij de volgende zaken in zijn filosofie verwerkte : filosofie is de perfecte wetenschap en al het ander is minder, alles wat Grieks is , is goed en de rest is barbaars en hij stopte alles in categorieën (en dit kan niet altijd), dieren zijn zonder gevoel of andere eigenschappen. Het boek zelf is wat lastig te lezen het is een vertaling en waarschijnlijk een goede van de manuscripten van Aristoteles maar om eerlijk te zijn het las wat lastig weg omdat de schrijfstijl en de manier waarop conclusies uit feiten gehaald worden en worden beschreven natuurlijk in de afgelopen 2000 jaar is veranderd.