Eus een schelmenroman

Vreemde, gemengde gevoelens bij het lezen van dit autobiografische boek. Het is geschreven aan een rotvaart en het zit vol humor, maar toch verveel je je soms - door de werkelijkheid van dit saaie leven waar niets dan drank en meisjes enzomeer thuishoort. Het staat in een lekker taaltje, scheldend, vulgair, en hoewel het taaltje soms te vulgair is, leef je er wel helemaal in mee, het is immers de werkelijkheid van Eus. Het boek is vaak leuk, maar er zijn de heel tragische aspecten, Eus die verstandig is, maar van een directrice niet naar de havo mag, maar naar de Turkenschool moet - we zien nog maar eens waar het altijd al mis ging met immigratie. Eus daagt niet op op school, maar niemand doet wat. Wat achtergrond betreft, vind ik dit boek vergelijkbaar met 'De helaasheid der dingen' van Dimitri Verhulst. Alleen met één groot verschil. Waarom is Dimitri Verhulst naar een instelling voor bijzondere jeugdzorg gemoeten, terwijl Ozcan Akyol niet eens naar de havo mocht, en kon spijbelen wat hij wilde? Omdat hij Turk was? Knap hoe Akyol in een zinnetje, één woord vermeldt op het einde van het boek: 'Een Surinaamse cipier'. Het was een Surinaamse cipier die hem leerde boeken lezen, die hem redde. Niet zijn advocaat. Niet de directeur van de gevangenis. Maar die Surinamer. Eén woordje, in een heel boek, en alles staat erin. Ik bewonder Ozcan Akyol enorm om wat hij gedaan heeft in het leven. Geen depressies, geen zelfmedelijden, verder doen ondanks alles, en leren van het leven. Je moet het maar doen. Breken met familie is niet makkelijk, sociale achterstand inhalen in onze maatschappij ook niet.

Makkelijk te lezen boek. Mijn interesse werd gewekt door de interviews met de schrijver in DWDD en in 24-uur met...... Ik vind het een mooi verhaal dat deze 'foute' jongen in de gevangenis de liefde voor boeken/lezen heeft ontdekt en is gaan schrijven. Ik vind het mooi dat hij hierdoor op het 'rechte' pad is gekomen. Maar als ik het boek lees, lees ik over een wereld die zo ver van mij af staat. En die me eigenlijk enorm tegenstaat. Ik walg van de mannen waarover je leest, over hoe ze met de meiden omgaan. Ik heb geen sympathie met de hoofdrolspelers. Maar het is een leuk boek om te lezen en wel eens leuk om te lezen hoe dat nu eigenlijk gaat in die wereld.

Helder, spannend, eerlijk en interessant. Heb dit boek zo uitgelezen, leest lekker weg.

het boek begint veel belovend: het is een interessant onderwerp, de hoofdpersoon intrigeert je en het tempo ligt hoog. Snel slaat het om, ik vond dat het snel bergafwaarts ging. De vertel manier begint te vervelen, de straattaal haalt de vaart eruit en langzaam aan begon ik mij echt te ergeren aan de platte opmerkingen.

Vind de schrijfstijl slecht. Regelmatig kom je woordgebruik tegen waaraan duidelijk merkbaar is dat het niet tot de gebruikstaal van de schrijver hoort. Erg irritant. Ik ben halverwege het boek gestopt met lezen. Misschien ga ik er ooit in verder...... maar ik denk het niet.

Geen boek om mee te nemen op vakantie. Ik begrijp niet waarom dit boek geschreven moest worden. Hele foute mensen met hele foute levensstijl. Ik krijg mijn twijfels bij de nu ogenschijnlijk zo sympathieke Eus, het doet me denken aan ene Willem H. , een grote boef die ook verheerlijkt werd. Of kan een mens werkelijk zo boven zichzelf uitstijgen en een tweede leven beginnen?