Galmende geschiedenissen

Met zijn nieuwste boek levert Sinan Çankaya een indringend en noodzakelijk werk af dat leest als een getuigenis van de Ander. Dankzij zijn positie als iemand die met één been binnen de samenleving staat, en met het andere erbuiten weet hij als geen ander de wereld waarin we leven vanaf een kritische afstand te bevragen. Met de precisie van een chirurg legt hij het Europees geheugen van de Holocaust bloot. Niet om het te relativeren, maar om het in zijn historische en morele volledigheid te plaatsen. Hij verbindt deze geschiedenis met wat eraan voorafging en gelijktijdig voltrok, het kolonialisme en de slavernij, en wat zich vandaag de dag voltrekt, zoals de genocide in Gaza. De strijd tegen onderdrukking is volgens hem ondeelbaar. Wie werkelijk recht wil doen aan het ene leed, kan het andere niet negeren. Er zijn dwarsverbanden. We zijn onszelf verplicht om die verbindingen te leggen. Het boek is ook diep persoonlijk. Sinan ‘licht zijn schedel op’, nodigt de lezer uit in zijn innerlijke wereld, zijn herinneringen, ervaringen van uitsluiting, processen van identificatie en erbij horen of je juist distantiëren en afzetten. Het is ongemakkelijk, en vooral ook problematisch, om jezelf als de Ander bloot te moeten geven omwille van inzicht. Maar het lijkt eenmaal zo te werken dat het zichtbaar maken van de littekens juist dient als een uitnodiging tot meer empathie, het nemen van verantwoordelijkheid, en het ondernemen van stappen richting hoop op herstel op moreel en politiek niveau. Als je je maatschappelijk engageert, is dit boek zeker het lezen waar.

Het boek heb ik in één adem uitgelezen. Het is een urgent, noodzakelijk en moedig boek. Het is een boek over de sociale mobiliteit, over de klim omhoog en de val naar beneden, over welke levens we gedenken en welke niet. Het boek laat je beseffen dat we niet dezelfde taal spreken, althans dat taal alweer voor meerdere uitleg vatbaar is. Een diepe buiging voor de genadeloze eerlijkheid waarmee Çankaya naar Nederland én zichzelf durft te kijken. Hij spaart niets of niemand. Hij laat je ongemakkelijk voelen, maar het boek inspireert vooral. Ik hoop dat het boek iets in gang zet, in het klein en in het groot.

Pakkend beschreven deze innerlijke bespiegelingen van iemand die zich bevindt tussen 2 culturen

Te repetitief helaas.

Literair goedgeschreven boek, maar valt inhoudelijk tegen. Het is één groot ego-document maar echte zelf-reflectie ontbreekt. Verder had ik verwacht een genuanceerde visie te lezen over de Gaza crisis, maar ook daarvoor ben je met dit boek aan het verkeerde adres.