Good Earth

Een album uit alweer 1974. En het was m'n broer die 'm toen kocht, maar IK vrat 'm toen wekelijks op! Wel een kort album en het eindigt wat abrupt, alsof het geld op was. En hier nog met Mick Rogers als gitarist/zanger die later werd vervangen door Chris Thompson. Ik blijf dit een gave plaat vinden! Dat begint al met de opening van de titelsong met een luid kraaiende haan (altijd leuk op standje 10), om daarna gelijk te worden verrast met een vette gitaarrif. Prachtig is de wending in het nummer met een leuke synth/gitaar-combi. Verderop wordt het niet vetter maar de overige nummers zijn ook behoorlijk smaakbaar. 'Earth Hymm' bv is een nummer met twee versnellingen en houdt je aandacht erbij. 'Be not too hard' is een sentimenteel nummer en het ontroert je dan niet echt, maar voor je het weet zing je het mee. 'Earth Hymm part 2' is dan de hekkesluiter en heeft een mooi dromerig intro. En zoals al vermeld, het houdt op voordat je het weet. Bij deze geremasterde cd staan nog wat extra versies op (nog nooit uitgebracht, zeg maar de afvallers) die voor mij niets toevoegen, maar dat is een beetje mode met klassieke popalbums. Maar van alle jaren zeventig albums die heb zit deze zeker in de top 5!

Typische jaren'70 prog rock en van begin tot einde super. Ooit eens heeeel lang geleden geleend van iemand, later toen ik een eigen platenspelertje had meteen gekocht en nu weer herontdekt.Jeudsentiment van de bovenste plank!