Gouden jaren

Twee zomers geklede meisjes die samen een drankje delen. De zomerse voorkant van Gouden jaren. Het boek heeft een hele positieve insteek; in de afgelopen vijftig jaar zijn er heel veel dingen ten goede veranderd. Een mooie invalshoek, omdat we in tijden van crisis vooral de nadruk leggen op negatieve ontwikkelingen. De schrijfster heeft haar oma als invalshoek genomen die vijftig jaar geleden op 60-jarige leeftijd overleed. Elke keer verplaatst ze zich weer in haar oma en hoe die tegen alle veranderingen aan gekeken zou hebben. Naast een feitelijke weergave citeert Annegreet van Bergen ook diverse mensen en hun belevingen. Voor mij als product van de jaren zeventig zijn er verschillende dingen herkenbaar. Ook ik moest tot mijn ongenoegen bij mijn grootouders het hoofdgerecht en het toetje van hetzelfde bord eten. De onderwerpen die aan de orde komen zijn heel divers en gaan ondermeer in op het huishouden, de mechanisatie, menstruatieperikelen en arbeidsomstandigheden. De schrijfster weet de onderwerpen goed met elkaar te verbinden waardoor het verhaal één geheel wordt en een mooie weergave is van de grote veranderingen die de afgelopen vijftig jaar hebben plaatsgevonden. Een echte aanrader: als lezer houd je aan dit boek een positief gevoel over. Wat zeuren we nu allemaal? Heel veel dingen zijn ook ten goede veranderd.

Een geweldige weergave van 50 jaar weelde opbouw. We vinden het vandaag de dag allemaal heel gewoon, maar zo gewoon is het niet. Als je het op je in laat werken krijg je kippenvel. Dit boek moet onze kinderen lezen.

Er wordt soms wel eens lacherig gedaan over ouderen die bepaalde ontwikkelingen niet meer helemaal kunnen bijbenen, maar na het lezen van Gouden Jaren van Annegreet van Bergen kun je je een beetje voorstellen hoe snel de ontwikkelingen eigenlijk gaan. In verschillende hoofdstukken wordt stilgestaan bij de ontwikkelingen op allerlei gebied (onderwijs, gezondheidszorg, werk, vrije tijd) van de jaren na de Tweede Wereldoorlog. En als je dat zo allemaal leest begrijp je waarom oma misschien niet direct met een mobiele telefoon kan omgaan, in haar tijd was er (met een beetje geluk) 1 telefoon in huis en werd je nog door een telefoniste doorverbonden met degene die je probeerde te bereiken. In het boek worden feitjes en statistieken (de economische achtergrond van de schrijfster is duidelijk te herkennen) afgewisseld met persoonlijke verhalen, foto's en anekdotes. Een erg interessante manier om de ontwikkelingen van de afgelopen 60 jaar te volgen. Voor ouderen een feest der herkenning waarschijnlijk. Voor de wat jongere generatie een zeer interessante en vermakelijke manier om wat meer te weten te komen over het dagelijks leven van onze ouders en grootouders.

Op reis van Schiphol naar Kouvola las ik een zeer amusant boek: Annegreet van Bergen schreef Gouden jaren, hoe ons dagelijks leven in een halve eeuw onvoorstelbaar is veranderd. En wat een ontzettend leuk boek is dat! Annegreet is econoom en journaliste. Die combinatie nut ze geweldig uit: ze biedt een zeer leesbare, gestructureerde analyse van zestig jaar Nederland. In zeven thema´s (eerste levensbehoeften, opleiding en opvoeding, communicatie en informatie, mobiliteit, gezondheid, comfort en kwaliteit, werk en vrije tijd) laat ze zien welke enorme veranderingen plaatsvonden in onze samenleving. In eerste instantie lijkt het een hoog Omroep Max-gehalte te hebben, denk je dat je naar een speciale aflevering van Toen was geluk heel gewoon zit te kijken. Maar al lezend besef je dat dit veel meer is. Dit is waar we vandaan komen, zo zijn we gekomen waar we nu zijn. Vele 'vroeger was alles beter-ballonnetjes' prikt ze genadeloos door. Het is veelzijdig, goed geschreven, leuk en leerzaam. Een aanrader voor iedereen van boven de vijftig. En voor iedereen van onder de vijftig eigenlijk ook.

Hoewel ik qua leeftijd beslist niet tot de baby-boomers hoor, herken ik veel van de aangegeven verhalen van dit boek. Opgevoed volgens strakke regels en soberheid, zag ik daar jaren later als student de rijkdom van. Ik had immers geleerd de tering naar de nering te zetten, dus met weinig geld rondkomen of met een paar ingrediënten een gezonde maaltijd maken: leve de creativiteit. Het is erg goed voor de innerl. vorming van kinderen om soms "nee" te horen op een verzoekje om zó met frustraties en teleurstellingen te leren omgaan en in mijn jeugd was dat beslist een thema. Ik zou nooit meer terug willen naar die tijd, mits dat al zou kunnen. De traditionele rolpatronen, de arbeidskracht van vrouwen en de maatsch. goedkeuring erop, hield al vele jaren gelijke tred met de economie. Als ze nodig waren, moesten ze werken zoals in de 2e W.O., daarna moesten ze weer terug naar het aanrecht binnen. Ik zie de schillenboer, de melkboer, de voddenboer en de scharensliep nog langskomen toendertijd, maar ook de grote klassentegenstellingen tussen de witte boorden en de arbeiders. Ik constateer weinig échte vooruitgang. Het "veredelen" van de arbeidersklasse toendertijd en daarna (VARA, PVDA) d.m.v. kunst en cultuur is van een enorme betutteling en minzaamheid naar mensen die met hun handen werken. Ik blijf het een groot goed vinden dat in die jaren eindelijk, eindelijk vooral de meisjes (en meer jongens) mochten doorstuderen, de soc. wetgeving werd uitgebreid en vrouwen eindelijk, eindelijk handelingsbekwaam werden, eigen geld en bankrekening, zélf contracten sluiten en gedeeld gezag over de kinderen. De eis de man te moeten volgen en gehoorzamen verdween eindelijk uit off. teksten.

Ik heb zeer genoten bij het lezen van het boek "Gouden jaren " van Annegreet van Bergen. Heb zelfs ook een boek cadeau gegeven zo goed vond ik het.