Hannah Arendt Over liefde en kwaad

Dit is een biografie over Hannah Arendt. Er wordt ongeveer evenveel aandacht gegeven aan het tijdperk waarin Hannah leefde als aan haar persoonlijk verhaal. Dat is logisch, omdat de loop der geschiedenis een bepalende rol speelde in haar leven. In de latere hoofdstukken worden een aantal thema's besproken die in de opvattingen van Arendt een grote rol speelden. De schrijfster vergelijkt die opvattingen met die van andere filosofen, waardoor ze op die manier in een context geplaatst wordt. Bijzonder is, dat de schrijfster soms ook eigen commentaar geeft, zonder dat dit me stoort. Ze noemt Hannah ook een keer een vriendin, en haalt een filosoof aan die stelde dat boeken vrienden kunnen zijn. Ik heb het idee dat deze biografie me zo aanspreekt omdat hij geschreven is door iemand die veel op haar lijkt - en niet alleen in de zin dat beide gepromoveerd zijn in de filosofie. Overigens haalt ze in het voorwoord Hannah Arendt aan, die in een interview in 1964 gezegd heeft: "Mijn beroep, als je dat überhaupt zo kunt zeggen, is politieke theorie. Ik voel me geen filosoof en heb ook niet het idee dat ik geaccepteerd ben onder filosofen." Voor mij was dat een reden om het boek te kopen. Voor een goed deel gaat dit over een worsteling met het leven, met liefde, en met het noodlot. Boeiend.

Interessant boek.

Goed geschreven boek dat prettig leest. Ontroerend ook.

Of dit nou een biografie is? Ik zou het eerder een hagiografie noemen. Telkens weer die irritante zinnetjes als "Wat zou Hannah hier wel van gedacht hebben?" Als Hannah het in haar uitvoerige documentatie niet nodig heeft gevonden, er iets over te melden, kan Heberlein dat soort vragen maar beter achterwege laten. Dan was er meer ruimte geweest om het gedachtegoed van Ahrendt wat beter uit te spitten.

Dit is geen goede bio helaas. Een jubel boek, onkritisch, eenzijdig, louter lofzang. Lees iets beters raad ik u aan.