Harry Potter & The Cursed Child I & II The Official Script Book of the Original West End Production

Als een echte potterhead moest ik dit boek natuurlijk meteen in mijn bezit hebben. En heb ik vol smacht bij de brievenbus gewacht. Ik kan maar een beschrijving bedenken: uitermate teleurstellend. Het verhaal voelt als de fan-fiction te vinden op de vele Potter forums. Niets dat ik al niet eerder aan theorieën heb gelezen. Harry Potter is van zijn troon gevallen en veranderd in een naar ventje. Mijn advies: fijne herinneringen aan HP? lees dit boek dan vooral niet! Zo'n teleurstelling.

Ik vond de eerste helft best goed. Vooral (en eventueel alleen) de uitwisselingen tussen Scorpius en Albus. Hoe verder ik lees, hoe meer ik werd losgemaakt van het verhaal en de personages. Dit was omdat ik me langzaam realiseerde van dat dit een slechte fanfiction is, en niet veel meer. Een tijdreis plot (die trouwens de gevestigde regels uit Prisoner uit het raam gooit) die oude scènes en personages een nostalgisch bezoekje geeft. Het is de ultieme fanservice en vereist nul gedachte of originaliteit van de schrijvers. in wie ik zó teleurgesteld ben. Ze hadden een zee van mogelijkheden, en het verhaal gaat over tijdreizen? Seriously? Ik geef twee sterren in plaats van één, omdat sommige van de JK Rowling magie aanwezig is in de eerste helft en de interacties tussen de leads. Maar het meeste was pure shlock. En nee, ik heb teveel respect voor de serie om dit te accepteren als canon. Als je een Harry Potter fan bent, ga je dit toch kopen. Maar als je ook maar de geringste kracht bezit om de verleidingen te weerstaan, doe je dat best. Dit boek is namelijk bijna zo slecht dat het een de alomprezen en fantastische harrypottermagie dreigt te vergiftigen.

BEVAT MOGELIJKE SPOILERS!! Ondanks dat het een toneelscript is leest het boek vlot en prettig. Het leuke is het terug zijn in de fantastische wereld van Harry Potter. Helaas mist het, mogelijk door de vorm, de diepgang die in de originele boeken wel zit. Je wordt veel minder meegezogen in de magische wereld dan bij de oorspronkelijke serie. Daarbij is de basis van de verhaal lijn en "plot twist" ( zo voorspelbaar), Deplhi als dochter van... zeer ongeloofwaardig en totaal niet gelinkt aan enig moment in de originele verhaallijn. Voor mij de grootste afknapper. Na het lezen van het boek ook geen enkele behoefte meer om het toneelstuk te zien.

Vandaag (1 augustus) ben ik het boek meteen gaan lezen nadat het was binnen gekomen en het heeft mijn verwachtingen zeker overtroffen. Allereerst is het belangrijk om te weten dat het boek in script-vorm is geschreven - wat overal staat aangegeven, maar waar snel overheen wordt gelezen door enthousiasme :) - en dat wel een hinder kan zijn voor sommige mensen. Zelf heb ik er totaal geen moeite mee gehad om er aan te wennen (wat ik wel had verwacht) en kon ik gelukkig zelf goed bedenken hoe de omgeving waar het verhaal zich afspeelde er uitzag. In het begin doet het verhaal een beetje denken aan een fanfiction, wat komt doordat er veel veranderingen zijn qua tijd waarin de stukken zich afspelen en er veel gebeurtenissen in een wat lijkt korte tijd gebeuren - of omdat ik nou eenmaal veel fanfictions heb gelezen ;) Gelukkig is dat gevoel snel voorbij en zit je al snel zo in het verhaal dat je niet eens meer merkt dat het boek niet alleen door Joanne is geschreven. De magie is er nog steeds, net zoals de onverwachte, spannende gebeurtenissen en natuurlijk de personages uit de eerdere boeken, wat allemaal bij elkaar zorgt voor een meeslepend verhaal waardoor je weer terugkomt in de magische wereld van Harry Potter. Ik vond het geweldig om alle personages weer terug te zien/om over ze te lezen, maar ook om de nieuwe personages te leren kennen. Het verhaal gaat veel om de kinderen van de geliefde generatie waar we zo'n 20 jaar (Ja bijna 20 jaar alweer!) geleden van zijn gaan houden, maar er is ook genoeg te lezen over Harry, Hermione, Ron, Draco en andere geliefde personages, waarvan eerdere gebeurtenissen worden behandeld en anders worden ervaren dan voorheen. Voor mij was dit boek een echte afsluiter van de HP reeks, dus als je voor de laatste keer de magische wereld van Harry Potter wilt ervaren en wil weten wie toch The Cursed Child is raad ik je zeker aan om het verhaal snel te gaan lezen!

Ik zal dit verhaal nooit als het 8ste Harry Potter boek accepteren. Ik ben heel diep teleurgesteld.

Ervaren Potter-lezers hebben vol ongeduld uitgekeken naar het nieuwste (en tevens laatste) deel uit de Harry Potter reeks: boek acht, vorm gegeven voor toneel. Ik reken ook mijzelf daartoe. Maar gelukkig kon ik het ebook al lezen voor het boek in de winkels over de toonbank mocht. Fijn want de nieuws¬gierigheid betrof nu niet enkel het verhaal maar ook hoe Harry Potter als een toneelstuk leest. Ik ervaar de beleving van het lezen van een toneelscript als een heel andere dan het lezen van een boek zo dik als van J.K. Rowling (vrijwel elk nieuwe deel was dikker dan het voorgaande). Toneel is gewoon een ander medium. Dat heeft consequenties die beide onvergelijkbaar maken. Leuk aan dit achtste deel is onder andere meer te lezen over de jeugd van Harry. Over zijn dromen en zijn volwassen leven, nu met eigen opgroeiende kinderen. Vernieuwend is te ervaren dat Harry amper méér hoofdpersoon is dan zoonlief Albus en Draco's zoon Scorpius dat zijn. Zij vormen enkele van de nieuwe karakters. Haar oude karakters beschrijft Rowling zò dat het nieuwe verhaal naadloos aansluit op de eerdere, alsof er geen bijna 20 jaar tussen zit. Dat is nodig ook, omdat een toneelscript niet de ruimte en mogelijkheden van een boek biedt. Dat zie je terug in de details. Zo is er in het toneelscript minder ruimte voor een geleidelijke opbouw van de karakters, de sfeer, con¬text, het verhaal en ¬humor. Ook subthema's, die in de boeken rust in het verhaal brachten, ont¬breken. Wel is er de achtergrond van de moeizame relatie die zowel Harry met Albus als Draco met Scorpius hebben, beide als direct gevolg van hun eigen voorgeschiedenis en natuurlijk is er de emotie van spanning door de gebeurtenissen. Het verhaal ontwikkelt zich zo snel dat dit laatste deel, wel beschouwd, een rollercoaster is van opeen volgende gebeurtenissen waarvoorl Rowling vooral terug grijpt op herkenbare elementen uit de eer¬dere boeken. In die vaart blijft het aantal personen dat uit de boeken terugkeert beperkt, en gaat hun rol soms niet verder dan die van decor of enkel een gesproken referentie. Dat is soms best jammer. Door de snelheid lijkt het verhaal ingewikkeld, hoewel het toch goed en logisch in elkaar steekt (precies hetzelfde gold eerder voor Harry Potter en de prisoner of Azkaban). De directheid maakt ook duidelijk dat het eigenlijk vooral geschikt is voor wie al bekend is met de eerdere verhalen. Misschien moet je dat wel zien als een eerbetoon aan de vele trouwe fans! Boven deze toneelversie, die ik op een schaal van 1 tot 10 waardeer met een 7, blijven de echte boeken voor mij favoriet en reikend richting de 10, maar dat neemt niet weg dat ook Harry Potter and the cursed child de moeite waard is. Een slotsalvo dat de Harry Potter fantasy series op een bevredigende wijze afsluit.