Het diner

Ebook

Als je dit boek leest, begrijp je hoe Herman Koch met Jiskefet zo grappig kon zijn: het zit 'm in de manier waarop hij naar mensen kijkt. Genadeloos, maar met voelbaar plezier, beschrijft hij met treffende details de onhebbelijkheden van bepaalde types, zonder dat deze kluchtig, plat of saai worden. Dit boek is geen dijenkletser, maar wel erg grappig op een villeine manier. Daarnaast is het boek heel spannend en dat komt mede doordat het zo knap in elkaar zit. Tot slot zet het je aan het denken over hoe ethisch 'loyaliteit' eigenlijk is, en tot hoe ver de liefde voor je kinderen kan en zou mogen gaan. Dit was 'mijn eerste keer met Herman Koch', maar het smaakt zeker naar meer. P.S. Laatst legde de bediening in een eetcafé mij uit wat er allemaal op mijn borrelplankje lag door alles met de pink even aan te wijzen. Ik had het een beetje zwaar... (lees het boek, dan begrijp je wat ik bedoel)

Goed boek, heel leesbaar maar een beetje gekunsteld verhaal. Jammer

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Mijn grootste probleem met het diner zijn de personages. Wat een hekel had ik aan elk personage in dit verhaal. Meestal heeft dit geen invloed op mijn leeservaring, maar deze keer geraakte ik gewoon niet over mijn ergernis. De arrogantie en kortzichtigheid droop gewoon van de pagina’s. Vooral het hoofdpersonage. Wat een zielige man die niets anders doet dat druipen van jaloezie over de levensstijl van zijn broer. Zijn enige doel lijkt te zijn om een ongemakkelijke avond, nog ondragelijker te maken. Hoe meer we over hem te weten kwamen aan de hand van flashbacks, hoe meer ik me aan hem begon te ergeren. Het ganse verhaal en de interactie tussen de personages voelt erg geknutseld aan. Net alsof de personages geen mensen, maar robots zijn. Niets verloopt natuurlijk en het enige personage dat een beetje “menselijk” overkomt is de zoon van het hoofdpersonage. Vreemd is dit, vermits het ganse boek draait over de criminele activiteiten van de zoon en zijn neef. En hoewel hij dus eigenlijk de “slechterik” is in het verhaal, is hij toch de enige waar ik me een beetje toe aangetrokken voelde. Aan de andere kant vond ik de manier waarop Koch het verhaal opbouwde erg aangenaam. Hij besteed heel veel tijd aan het beschrijven van de maaltijden, de omgeving en wat dat allemaal niet zal gekost hebben. Maar over de dingen die echt belangrijk zijn blijft hij opzettelijk erg vaag. De psychologische afwijking, de leugens tussen man en vrouw en de achtergrond van de personages. Het lijkt allemaal niet te veel rol te spelen. Hierdoor creëert hij een erg gespannen feest die uiteindelijk opbouwt naar de vraag waar het allemaal om draait: hoever ga je om je kind te beschermen? Zelf moeder zijn is die vraag net wat er voor zorgde dat ik bleef lezen en het boek zelf uitgebreid met mijn man besprak. Ben je als ouder verantwoordelijk voor de daden van je kind? Is een kind altijd het product van zijn omgeving of heeft zijn aangeboren natuur toch vaak de bovenhand? En wat is dat juist je kind beschermen? Een boek dat ervoor zorgde dat ik dieper ging nadenken over bepaalde zaken en net daarom wil ik het toch nog graag twee sterren toekennen!

Op zich niet zo slecht, maar de schrijver wijkt soms zodanig af dat het vervelend wordt... Ik had er meer van verwacht eigenlijk. (zomerhuis met zwembad van Herman Koch vond ik heel goed)

Het boek werd me aangeraden door collega's. Het is een genre dat ik tot nog toe niet las maar het kon me wel boeien. Soms had de schrijver beknopter en meer gevat kunnen zijn en op het einde verliest het verhaal zijn spankracht. Toch apprecieer ik dit boek en dan vooral om het gegeven: 'Hoe gaan ouders om met de misstappen van hun kinderen?' Ik ben ook wel fan van de kritische kijk van de auteur op de 'klasserestaurants' met hun soms hilarische omschrijvingen van gerechten.

Het Diner van Herman Koch is een boek over twee koppels die samen gaan dineren. Doorheen het diner komen we te weten wat de zonen van beide koppels samen hebben uitgestoken, iets wat hun hele leven zou kunnen veranderen. Het is aan de ouders om tijdens het diner hierover te praten en een oplossing te vinden. Naast het fantastische concept om een doordacht verhaal in één diner uit te doeken te doen is één van de grootste troeven van het boek dat Herman Koch er in slaagt om de karakters van alle personages maar dat van het hoofdpersonage in het speciaal perfect weer te geven. Paul Lohman, een man die alles en iedereen analyseert zo ook zijn nevenpersonages. Dit geeft het verhaal een extra dimensie: elke situatie en elke persoon die je tegenkomt wordt zo op een ludieke manier uitgebreid beschreven zodat je een duidelijk beeld krijgt van wat er zich afspeelt. Het is een ongelooflijk spannend verhaald, ingekleed door deze zeer boeiende beschrijvingen en een fantastisch concept: een diner.