Het huis van de moskee

Ik vind het een prachtig geschreven boek, omdat de situatie in de Iranese revolutie erg goed en op vele manieren beschreven is. Je kunt onder andere lezen hoe een familie ( de leden van het huis van de moskee) uit elkaar valt tijdens de revolutie in een groep met mensen die voor de revolutie is en mensen die tegen de revolutie zijn. In een aantal persoonlijke verhalen van de leden van het huis zie je steeds weer erg duidelijk de verschillende standpunten van verschillende mensen die allen op verschillende manieren leven en denken over de Iranese revolutie. Ik vind dat Kader Abdollah een redelijk goed beeld van de Islam heeft geschetst voor de lezer door verschillende feiten over het geloof, de Islam, in steeds vrij korte stukken verspreid over het verhaal in het verhaal te schrijven. Enkele voorbeelden zijn te vinden in bepaalde stukken waar men het over de leefregels en wetten volgens de Koran heeft. Er waren diverse woorden en Perzische gedichten in het boek geplaatst en uitgelegd, waardoor je daar ook nog wat van kon leren. Kader Abdollah heeft een aantal delen uit zijn eigen levensverhaal in de roman verwerkt. Zo was het interessant om die delen uit zijn levensverhaal in het boek te vinden. De achternaam van het huis van de moskee heeft hij zijn eigen naam gegeven, namelijk: Ghaemmaghami Farahani. Naar mijn mening heeft de schrijver op een erg mooie manier het Iranese landschap en de Arabische cultuur beschreven. Ik zou het boek aanraden aan mensen die andere boeken van Kader Abdollah hebben gelezen, van geschiedenis houden en voor mensen die graag een reëler beeld van Islam en de Arabische cultuur willen krijgen.

Ik moest dit boek lezen voor school en ik was er niet bepaald blij mee. Ik had me nooit echt verdiept in de islam en het midden oosten. Toen ik begon met lezen had ik moeite met serieus lezen, maar na een tijdje kwam ik er een beetje en begon ik het wel leuk te vinden. Ook omdat ik dingen snapte die ik pas daarvoor met geschiedenis had geleerd. Ik kon bepaalde termen en gebeurtenissen plaatsen wat het lezen wel leuker maakte. Uiteindelijk wist het verhaal me te pakken en vond ik t een mooi en ontroerend boek over een man die alles verliest maar er toch weer boven op komt door geloof en een verevend hart. Een beetje voorkennis is wel handig voor je begint te lezen

Dit boek is niet voor niks verkozen tot het tweede beste Nederlandstalige boek ooit en ik vond het een heel aangenaam boek om te lezen. Ik kon me echt inleven in de sfeer van het boek en het mooie is dat hij ook teksten van de Koran in zijn boek gestopt heeft. Voor dat ik dit boek las, kon ik me niet echt een beeld vormen van de moslimwereld, maar doordat Kader Abdollah toont hoe radicaal of hoe 'net als onze westerse cultuur' zijn personages zijn... kan je volgens mij ook tot nieuwe perspectieve komen, maar je moet er natuurlijk wel voor openstaan. Soms vond ik de verhaallijn ietsje minder boeiend, maar het is hoe dan ook realistisch.

Tegelijkertijd met dit boek heb ik het taaie, maar o zo interessante non-fictie werk van Karen Armstrong gelezen getiteld De strijd om God. Kader Abdolah, zelf een vluchteling uit Iran, informeert ons uit eigen ervaring wat angst en geloof met de mens kan doen. Niet alleen het geloof in de Islam, maar ook het geloof in de wetenschappelijke vooruitgang en het kapitalisme. Hier zie je de teloorgang van goede ideeën die ideologieën worden. Omdat ik het zo'n mooi boek vond om te lezen, was ik blij dat er op het eind althans, iets van rust neerdaalde.

Nog nooit heeft een boek mij zó verrast. Vanaf de eerste pagina was ik geboeid door het verhaal. Door de actualiteiten is dit boek wellicht niet het meest voor de hand liggende boek om te kiezen, maar dit boek is zo ongelooflijk de moeite waard om te lezen!

Mooi boek