Het jaar van verandering leven in volledige acceptatie

Allereerst, ik had gewoon de Engelse versie moeten kopen, had niet door dat het door een Australische geschreven was. Waarom de vertaler allemaal verkleinwoorden gebruikt, is mij een raadsel. Er bestaan (bijna) geen verkleinwoorden in het engels, het klinkt absurd. Het taalgebruik van de auteur is al zo slecht, door de vertaling is het alleen maar erger geworden De auteur introduceert het boek met herinneringen van x-mensen die zijn overleden en haar geinspireerd hebben tot een gelukkiger leven zonder (of minder) spijt. Na drie herinneringen wilde ik dat ze haar mond zou houden, het was genant en kleinerend. Ze suggereert vervolgens dat het boek het beste gelezen kan worden wekelijks een hoofdstuk, zodat het een jaar duurt. De wijsheden zouden namelijk zo diep zijn, daar heb je wel een week voor nodig. Daarom herhaalt ze ze ook op diverse momenten, in diverse verpakkingen. Het is fenomenologie 101: een kalf dat geboren wordt in de regen kijkt anders tegen de wereld aan dan een kalf geboren in de zon. Behalve dat een kalf dat niet doet. En het strand in de zomer is anders dan de zomer in de winter. Dus. Voor het geval je na een week herkauwen (pun intended), het nog niet door had. Want het is een keuze, kiezen voor het leven, en gelukkig zijn. Dus, dat je het weet. Mijn leven kan wel wat verandering gebruiken, maar ik heb helaas niet de luxe om spijt te kunnen hebben wanneer ik doodga omdat ik al (12-13) jaren ziek ben. Ondanks het feit dat ze jaren met (terminaal) zieke mensen heeft gewerkt, lijkt de auteur er toch vanuit te gaan dat haar lezers gezond zijn en nog allerlei keuzes kunnen maken. Over de ruggen van de doden. De auteur is er zelf van overtuigd dat je na een jaar (elke week een hoofdstuk, niet vergeten) met dit boek te hebben rondgelopen, en natuurlijk trouw aantekeningen te hebben gemaakt in je 'dagboekje' of 'boekje' (diary? notebook?), je leven zulke positieve wendingen zal nemen, dat je rustig en zonder spijt kan doodgaan: gelukkig. Fair enough, het laatste grotendeels mijn woorden. Linksom of rechtsom, ik moest bij Hoofdstuk 6 echt afhaken uit pure literaire armoede en spirituele/existentiele irritatie, omdat ik moest kiezen gelukkiger te worden en dus aan goed geschreven verhalen de voorkeur gaf.

Mooie levenslessen die iedereen kan toepassen

Wat ik vooral goed vind: goede kwaliteit, voordelige koop.