Het lekkere van pesten het verhaal van een internationaal fotomodel

Een boek over pesten daar zijn er wel meer van. De gevolgen ervan zijn altijd naar. Het verhaal van Julian is in dat opzicht niet uniek of briljant opgeschreven. Wat dit boek tot een interessante must-read maakt, een must-read als je kinderen hebt, is dat er na het hoofdverhaal van Julian ook interviews volgen van de betrokkenen, de ouders, broer, maar ook de pester en vriendjes en leraren. Dit laatste deel is vlot geschreven en het is zeer leerzaam om de verschillende kanten van het zelfde verhaal te belichten. Een aanrader.

Als docent heb ik vaak te maken met gedrag zoals plagen en pesten. Soms kun je er wat aan doen, soms niet. Wat je wel altijd kunt doen, is letten op gedrag. Wanneer er een onplezierige sfeer in de groep ontstaat, zullen er mechanismen ontstaan om te overleven. Ook tijdens pauzes eens bij de leerlingen gaan zitten, letten op leerlingen die de kantine ontlopen en anderen ontwijken kan ervoor zorgen dat er minder gepest wordt. Dit boekje gaat op een eenvoudige, leesbare manier in op deze mechanismen. Het wordt realistisch beschreven en houdt rekening met beide partijen. Positief is de ontwikkeling van iemand die behoorlijk gepest werd. Deze lichte toon en het 'happy end' kan voor veel kinderen in hun puberteit een beeld van de toekomst geven. Je wordt zelden je hele leven gepest. En voor iemand die zelf 'pest' : als je het niet doorhebt, moet je je realiseren wat het een ander doet. Ik hoop dat beide partijen het boek lezen en hun voordeel ermee doen.

Dit is een boek over pesten voor zowel jongeren als volwassenen. Er zijn heel veel fictieboeken over pesten voor kinderen en jongeren, maar meestal is het dan duidelijk een verzonnen verhaal. Ik heb dit boek van het begin tot het einde in een ruk uitgelezen en begrijp nu hoe zoiets gaat en wat voor impact het heeft. Hoor je eenmaal tot de groep "gepesten" dan is het moeilijk om je hieraan te ontworstelen. Wat ook bijzonder is, is dat je eerst het verhaal van Julian leest en vervolgens hoe anderen erop terugkijken. Docenten, vroegere vrienden, ouders en pesters vertellen allemaal hun kant van het verhaal. Voor kinderen en jongeren die gepest worden, geeft het een hoopvol toekomstperspectief want jaren later kunnen de rollen zomaar eens gedraaid worden. Een bijzonder boek!

Wat is nou eigenlijk het lekkere van pesten? Waarom pesten mensen eigenlijk? En wat is het gevolg voor degene die gepest worden? Dat zijn de vragen die Edward van de Vendel en Julian van Dalen in het boek ‘Het lekkere van pesten’ proberen te beantwoorden. Het boek gaat over Julian een jongen die erg gepest werd op de basis- en middelbare school. Hij vertelt in het eerste deel van het boek zijn verhaal. Hoe zijn leven er uit zag en hoe hij over de gebeurtenissen die toen zijn gebeurd denkt. Dat hij telkens op de basisschool vocht en het opnam voor andere kinderen. En hoe hij door pestkoppen op de middelbare school in de sloot is gegooid. Hij beschrijft hoe hij het pesten heeft ervaren. Hij snapt eigenlijk niet waarom hij gepest werd, hij zag er niet anders uit en hij had ook geen stoornis zoals stotteren. Dus de conclusie die hij trok was dat het aan zijn karakter moest liggen. Ook vertelt hij hoe het nu met hem gaat en hoe hij een internationaal fotomodel is geworden. In het tweede deel van het boek vertellen zijn ouders, de leraren, zijn broer “Tuur’ en de pestkoppen hun verhaal. Ze bieden hun excuses aan, al heeft dit weinig zin meer, en uit hun verhaal blijkt dat ze eigenlijk niet door hadden wat voor impact het pesten heeft gehad. Volgens mij laat dit boek goed zien wat voor gevolgen pesten heeft. Door het tweede deel kom je er ook achter hoe de pestkoppen, de familieleden en vrienden erover denken. Je kunt goed met de hoofdpersoon Julian van Dalen meeleven, je begrijpt zijn verhaal en snapt hoe vervelend het is om gepest te worden. Het verhaal zet je aan het denken. Heb ik eigenlijk wel eens gepest? En heeft dit gevolgen voor mensen gehad? Je gaat nadenken over je eigen leefomgeving. De opbouw van het verhaal is erg goed. Eerst krijg je het verhaal van Julian te horen, maar je krijgt ook de andere kant te horen. Je kunt dus over twee dingen nadenken. Het maakt het zo aangrijpend omdat je weet dat het non-fictie is. Het is niet zomaar verzonnen alleen de namen van de personen zijn veranderd. Dat is wel jammer, want je wilt natuurlijk graag weten over wie het gaat. Maar het is wel begrijpelijk want hij is bekend en hij wil niet dat mensen hem zielig gaan vinden. Hij heeft het verhaal ook niet verteld om zielig gevonden te worden. Hij beschrijft in het boek dat hij eraan heeft meegewerkt om kinderen te helpen die ook in dit soort situaties zitten. Dat is bewonderenswaardig. De hoofdvraag “Wat is het lekkere van pesten” wordt uiteindelijk niet goed beantwoord. Er wordt wel elke keer aan de pestkop gevraagd wat het lekkere van pesten is, maar deze kan er niet goed antwoord op geven. Eigenlijk is er gewoon niets lekkers aan pesten. Maar Julian zegt dat hij in de ogen van de pestkoppen wel kon zien dat ze ervan genoten. Hij zag een soort sadistische blik beschrijft hij in het boek. Je kunt je wel voorstellen wat Julian bedoelt en hoe die pestkoppen dan kijken. Maar eigenlijk gaat het hun er gewoon om dat ze erbij horen, dat ze cool zijn, en niet worden buitengesloten. Het gaat ze niet om andere als ze er zelf maar bij horen. Maar je hoeft toch niet te pesten om er bij te horen? Het boek het lekkere van pesten is een goed en begrijpelijk geschreven boek met een goede structuur. Je kunt goed meeleven met Julian en ziet ook de andere kant van het pesten. Maar wat is nou het lekkere van pesten?