Het lied van ooievaar en dromedaris

Ebook

roman

Fantastisch, niet weg te leggen verhaal (verhalen eigenlijk) dat je inderdaad helemaal in de sfeer van Emily Bronte trekt. Het is spannend, gevoelig, vreemd en ongelooflijk rijk.

Een zeer bijzonder boek. Knap geschreven, de meeste hoofdstukken lezen als een trein.

Roman die je mee neemt in de verbeelding van de schrijfster. Ervaring waarvan ik niet wilde dat hij op zou houden. Wat pijnlijk dat het boek nu uit is.

Dit boek staat hoog in mijn top-5. Waarom? Omdat ik verslaafd ben geraakt aan de schrijfstijl van Daanje. Het boek is heel dik en ik heb het langzaam tot me door laten dringen waardoor ik er lang over heb gedaan. Het is bestaat uit verschillende verhalen en verschillende tijden. Maar toch is er een samenhang en juist die is heel moeilijk aan te geven. Ik dacht dat ik hem gevonden had: zusterband. Maar toen het boek naar het einde liep las ik ook iets Dan Brownerigs. Er is geen letter teveel geschreven en de schrijfstijl is te omschrijven als redelijk makkelijk. Terechte winnaar van de Libris-prijs. Ik zal dit boek nooit vergeten.

Dit is echt een boek. Velen malen beter dan dat ook al goede boek De Herinnerde Soldaat. Beter kan bijna niet. Ze moet maar stoppen. Dit was de ultieme poging en die is geslaagd.

Het boek speelt zich voonl. in Engeland af (1 hoofdstuk in Frankrijk en 1 in Nederland). Het is geïnspireerd door het leven en werk van de gezusters Brontë en dan vooral Emily Brontë, haar boek Wuthering Heights. Onder een andere naam keert zij in elk hoofdstuk terug. De hoofdstukken hebben (behalve het laatste) steeds dezelfde opbouw. Het gaat over twee vrouwen, meestal zussen, die een buitengewoon intense relatie met elkaar hebben. Eén van beide zusters vertoont bizar en extreem gedrag, op zijn minst hysterisch te noemen (dat woord valt in het boek zelf ook) maar eigenlijk zo extreem dat het voor mij althans niet invoelbaar is. Weglopen verdwijnen, hysterische verwijten, nachtelijke zwerftochten, eten en drinken weigeren, het komt allemaal langs. Een terugkerend item is het kleine boekje dat wordt toegeschreven aan Emily en allerlei krabbels en schetsen bevat die generaties onderzoekers niet kunnen duiden. In één van de hoofdstukken wordt overigens het ontstaan van dat boekje beschreven. Het gaat om de plekken waar dode dieren begraven of herbegraven liggen. Met een vreemde systematiek. Ziekte, overlijden en dood zijn prominent in alle hoofdstukken aanwezig. Er wordt veel rondgesjouwd met lijken. De hoofdstukken spelen zich steeds in een andere tijd af (niet helemaal) en worden inhoudelijk na enige tijd voorspelbaar. Ook het hysterische, bizarre, oninvoelbare gedrag ging mij tegen staan. Ik heb verschillende keren gedacht 'nu stop ik ermee'. Maar toch tot de laatste blz. doorgelezen. De stijl is literair en het boek is zeer goed geschreven. Heldere zinnen, soms bijna constaterend, zakelijk van toon. Humor ontbreekt, alles is dodelijk serieus. Internationaal van opzet en niveau. Erotiek in alle hoofdstukken aanwezig: overspel, verraad, lesbisch, incest, necrofilie, alles komt voorbij op een haast terloopse wijze. In een aantal hoofdstukken krijgen we te maken met verschijningen, geluiden, onverklaarbare fenomenen en occultisme. Het is allemaal wat veel. Het laatste hoofdstuk gaat over een klokkenmaker en bevat o.a. een interessante beschouwing over het fenomeen tijd. Dit heeft betrekking denk ik op de voorgaande hoofdstukken die door de tijd zowel met elkaar verbonden als van elkaar gescheiden zijn. En dat door de tijd reizende kleine boekje. Een interessant maar zwaar verteerbaar boek.