Het meisje in de trein

Ik heb echt geen idee waarom dit boek zo'n hype is. Het gaat over een aantal zeer zwakke vrouwen die allemaal enorm domme keuzes maken. Het is een traag boek en erg frustrerend om te lezen. Het is dat ik een boek echt niet onuitgelezen weg kan leggen, maar ik heb meerdere malen eraan gedacht om gewoon niet verder te lezen. Het had zoveel potentie, maar het is echt niks. Gebruik je geld om een ander boek te kopen, deze is het niet waard.

Vol enthousiasme begonnen in dit boek, iedereen was er lyrisch over, dus dat kon niet tegenvallen. Viel dat tegen! Het hoofdpersonage heeft haar leven duidelijk niet in de hand, en de eerste 50 pagina's kon ik nog wat begrip voor haar zelfmedelijden opbrengen. Maar daarna wordt het allemaal wat eentonig en dramatisch op een manier waarvan je al snel gaat zuchten. Het inlevingsvermogen is op dat moment dan ook al ver te zoeken. Komt daar nog bij dat je vanaf pagina 200 (na 2/3 van het boek) al weet wie het gedaan heeft! Na het inlevingsvermogen nu ook de spanning weg... De laatste 100 pagina's zijn dan ook gevuld met nog wat eentonige drama van het hoofdpersonage, en de laatste puzzelstukjes worden ineengeplaatst op het niveau van een 4-delige puzzel. De grote plotwending, waar ik stiekem nog op hoopte bleef uit. Dat was het dan: de nieuwe thriller van het jaar, genomineerd voor verschillende awards. En ik snap niets van al de heisa...

Onbegrijpelijk dat dit boek nog zoveel goede recensies krijgt, en al even onbegrijpelijk dat zoveel mensen het nog spannend vinden. Ik vond het niet om door te komen, zo saai. Alle hoofdpersonen zijn bijzonder onsympathiek, het "meisje in de trein" is een dik drankorgel dat eindeloos zit te zeuren, andere mensen voortdurend lastigvalt en de ene stommiteit na de andere begaat en vrijwel continu alcohol tot zich neemt. Maar de andere vrouwen zijn nauwelijks beter en de stukken vanuit hun perspectief geschreven klinken exact hetzelfde als die van het drankorgel, wat gewoon slecht schrijverschap is. Overigens zijn die verschillende perspectieven als dagboeken geschreven, wat feitelijk onzinnig is als je het verhaal verder leest. De twee mannelijke hoofdpersonen zijn al even onsympathiek, gewelddadig, achterdochtig, leugenachtig. Uiteindelijk is de enige ietwat normale persoon de hospita van het drankorgel, maar die wordt ook steeds minachtend beschreven. Het slot was helemaal geen verrassing, die ontknoping lag zo voor de hand dat je denkt dat er nog een "twist" zal komen, maar nee hoor, alles gebeurt precies zoals te voorzien was.

Rachel neemt elke dag de trein van en naar Londen. Ze komt daarbij langs een rijtje huizen, waar ze eerst ook heeft gewoond. Elke dag bestudeert ze de bewoners en voor een stel heeft ze zelfs namen verzonnen: Jess en Jason. Ze idealiseert hun leven en dan ziet ze Jess plotseling met een andere man en kort daarna lijkt wordt ze vermist. Vol verwachting begon ik met het lezen van deze thriller. Tenslotte was dit de VN thriller van het jaar 2015. Ik ben het niet altijd eens met VN, maar zover zouden ze er toch niet naast kunnen zitten? Nou, dat blijkt van wel. Moeizaam kwam ik maar in het boek. De afwisseling van de verschillende gezichtspunten in de hoofdstukken, evenals de sprongen in de tijd, maakten het verhaal warrig en niet boeiend. Helemaal als je het boek weer opnieuw oppakt, kost het een tijd alweer je in het verhaal zit. Ook de flaptekst komt niet echt overeen met de werkelijkheid in het boek. Ja, inderdaad Rachel reist met de trein heen en weer, maar er zijn veel grotere andere omstandigheden in het boek, die het vermelden waard zijn. Het tempo in het boek was maar traag en er werd teveel aandacht/woorden besteed aan onbelangrijke dingen, welke geen invloed hadden op het verhaal. Het idee van Paula Hawkins is origineel. helaas komt het in het boek niet uit de verf. De laatste 50 bladzijden van het boek werd het toch nog een beetje spannend, jammer dat niet eerder in het boek werd ingezet.

Dit boek heeft mij van het begin tot het einde geïntrigeert, niet omdat ik de personages leuk en sympathiek vond. Integendeel.......... hoofdpersoon Rachel is een liegende, zeurende alcoholiste........... die elke dag in de trein stapt om zogenaamd naar haar werk te gaan. Onderweg kijkt ze elke dag naar een stel, die zij Jess en Jason noemt. Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. Dit is het begin van een ontrafeling van de vermissing van "Jess", die de schrijfster Paula Hawkins heel goed heeft opgebouwd. Wat heeft het verleden van Rachel hiermee te maken, welke geheimen komen er boven geborreld die uiteindelijk tot deze vermissing leiden ? Als je al deze ellende, geheimen en alcoholdampen hebt doorstaan, zal de uiteindelijke ontknoping zeker verrassen !!

Het is een geweldig verhaal en zo goed geschreven. Het is een erg spannend boek dat ik m zo uitgelezen heb! een echte aanrader dat zeker.