Het moet nou toch niet gekker worden! de nasleep van niet-aangeboren hersenletsel

Mensen geven je advies,doktoren en therapeuten ook.Ze luisteren maar kunnen niet bevatten wat jij doormaakt met je partner.De zorg de eenzaamheid de angst en je verdriet.Het einde van een tijdperk als gelijkwaardige partners.Van alles,afscheid moeten nemen wat zo dierbaar was in een relatie.Ik dacht ik ga naar geen gespreksgroep of therapie meer heen,niemand kan mij echt begrijpen en ik had de zin niet meer om telkens weer uit te leggen wat ik nu precies voelde.En toen zag ik dat boek bij bol.com.Las de achterkant en dacht Bingo.En ja hoor eindelijk iemand die wist wat ik voelde en reageerde zoals ik dat deed in al mijn zorgen en verdriet. Het heeft mij geholpen alleen al te weten dat er nog iemand was die ook klaar moest zien te komen met deze onmogelijke ziekte Dankjewel daarvoor!

Dit is wat ik zocht, een boek dat over "mij" gaat. Het voelt als een lotgenoot en ik herkende ontzettend veel situaties. Ton was zelfstandig ondernemer met nog zoveel plannen. Van de ene op de andere dag, 1 telefoontje en je valt in een enorm diep gat. Waar is mijn man gebleven!! Er zijn natuurlijk lotgenoten, maar zij waren allemaal ouder, ik voelde mij alleen in deze situatie Dit boek geeft mij enorm veel steun, steun die ik vaak zo nodig heb. Ik heb het boek te leen gekregen en wil het teruggeven aan de eigenaar. Daarom heb ik een "eigen exemplaar" besteld, zodat ik het altijd even kan pakken, als ik er weer even doorheen zit.

Zeer geraakt ben ik door dit op papier gezette relaas van een Florence Nightingale, die haar partner onderuit gehaald ziet worden door een paar forse hersen infarcts. Haar liefde en toewijding bij Rob's revalidatie en 'genezing' vergen van haar het uiterste. Hoe teleurstellend is het dan ook dat, zonder dat er een wonder geschiedt, van algeheel herstel geen sprake zal kunnen zijn. Een boek dat net zo nodig is als een cursus reanimatie. Denk je eens in: morgen kun jij in de schoenen van de schrijfster staan...

Nadat ik dit boek onder ogen kreeg, niet meer gestopt met lezen tot het uit was. De manier waarop het leven van de twee personen in het boek word beschreven is helder, herkenbaar, zeker ook onherkenbaar, af en toe vrolijk maar ook triest. Het mooie van dit boek is dat het luchtig en vlot te lezen is. waarbij aandacht is voor de getroffene van N.A.H. en de verzorger. Dus zoals ik al aangaf in de aanhef ABSOLUUT EEN AANRADER C.J. van Toor