Het onvoltooide kind op zoek naar de grenzen van pril leven

Brenda van Osch schrijft in dit boek op indrukwekkende wijze over haar ervaringen met haar veel te vroeg geboren dochter Eva. In plaats van in de veilige warme holte van een moederarm, begint dit mini-mensje haar leven gekoppeld aan machines die haar in leven moeten houden. Prachtig beschrijft Brenda de onzekerheid, het verdriet en de dilemma's waarmee zij en haar man Lennard te maken krijgen. Nergens beschuldigend of sentimenteel. Wèl warm en oprecht, met een taalgebruik dat diep in het hart treft... Het stemt tot nadenken of het een juiste beslissing is om de behandelgrens van prematuren te verlagen naar 24 weken. Dit boek zou verplichte lectuur moeten zijn voor alle neonatologen in opleiding.

Het boek heeft me ontroerd. Zo mooi en realistisch beschreven hoe het is als je daar zit. En heel fijn dat zoiets bespreekbaar wordt. In 2013/2014 waren wij een van de weinige ouders die kritisch waren en continue de vraag stelden wat is waardig en tot hoe ver gaan we. Ik heb zo'n boek gemist tijdens m'n opname periode.

Prachtig, eerlijk en verhelderend boek. Ethisch dilemma is hier duidelijk in omschreven. Om over na te denken....

Mooi, omdat Brenda het zo eerlijk en integer opgeschreven heeft. En erg aangrijpend. De keuze is voor hen gemaakt en dan moeten Brenda, haar man en Eva er mee leven. In dit boek maakt Brenda duidelijk hoe moeilijk dat is. Alle beleidsmakers zouden het moeten lezen en ook een dag of twee mee moeten lopen in het leven van mensen met zware beperkingen. Aan de ene kant wordt er gekozen om te vroeg geboren baby's vanaf 24 weken te behandelen. Aan de andere kant worden er veel te weinig financiële middelen beschikbaar gesteld om mensen met ernstige beperkingen een waardig bestaan te geven.

Heel goede beschrijving van de omstandigheden waar ouders/kinderen/artsen en verpleegkundigen mee te maken krijgen als er een vroeggeboorte plaats vindt. Ook herkenbaar voor een moeder van een gehandicapt kind en secretarieel werkzaam bij de kinderrevalidatie. Zet je zeker aan het denken maar maakt je ook wel milder in het snel geven van een mening. Er speelt zoveel mee........

Ik heb dit boek gelezen omdat ik werk als kraamverzorgster. Het is zo mooi en ontroerend om te lezen hoe ouders erin staan en erover denken. Ik heb heel veel respect voor deze moeder hoe ze het gedaan heeft maar ook dat ze niemand beschuldigd. Maar met dit boek worden mensen die in een ziekenhuis werken misschien wel wakker geschut om te realiseren of het misschien toch anders moet gaan. Natuurlijk gebeurd niet bij alle kinderen die te vroeg geboren worden dit, maar het zet ouders wel aan het denken.