Het verdriet van Gouda

Mijn man vindt het een heel goed boek. Gisteren begonnen, nu nog een paar bladzijden te gaan. Een emotioneel boek waarin Margriet beschrijft hoe hard haar strijd is geweest en het gered heeft. Beslist een aanrader.

De grootste waarde van 'het verdriet van Gouda' is wel, dat schrijfster Margriet Marbus je moeiteloos mee terugneemt naar het Gouda van pakweg de jaren tachtig. Iedereen die deze stad kent voelt bij het lezen de klik. Het is niet goed te beoordelen in hoeverre Marbus' verhaal autobiografisch is. De carriere van een poldermeisje uit een kansarm milieu tot een journaliste van landelijk niveau in Amsterdam lijkt me nogal fantastisch -- maar ik sluit niet uit dat het kan.

Wat als je bloedeigen moeder zich ontpopt als een soort verschrikkelijke stiefmoeder uit het sprookje van Assepoester, die je geen geluk gunt omdat ze zelf ongelukkig is!? Dan is je leven geen leven, maar een nachtmerrie. Zoals in echte sprookjes zegeviert ook hier uiteindelijk het goede over het kwade, maar niet nadat de hoofdpersoon eerst alle hoeken en gaten van de hel op aarde gezien en overwonnen heeft. In dit reality sprookje heet de hoofdpersoon niet Assepoester maar Margriet en de hel op aarde is in Gouda. Ze doet op hartverscheurende wijze een boekje open wat medogenloze emotionele verwaarlozing en pesterijen met een mens kunnen doen. Margriet heeft haar egodocument in een uiterst meeslepende sneltreinstijl geschreven met af en toe een tussenstop als er opmerkelijke feiten worden gegeven over Gouda. Het laat je niet los tot je het tot de laatste letter tot je hebt genomen. Als je het uit hebt wordt je die trein ineens medogenloos uit geslingerd, alsof het verhaal nog niet helemaal afgelopen is. De trein met het leven van Margriet denderd gewoon verder, jou achterlatend in totale verbijstering vol vragen, zoekend en verlangend naar meer. Dat Margriet haar verhaal hier en daar gelardeerd heeft met relevante achtergrond informatie over Gouda, in aparte stukjes los staand van het relaas, verraadt haar jounalistieke achtergrond. Dit verhaal opschrijven was voor haar misschien bittere noodzaak en wellicht essentieel voor het verwerkingsproces van haar verschrikkelijke jeugd. Voor ons is het noodzakelijk om er kennis van te nemen omdat we het aan de schrijfster verplicht zijn met haar mee te leven en haar te begrijpen, iets wat zij toen ze het echt nodig had zo pijnlijk moest ontberen. Het boek houdt ons niet alleen een spiegel voor en confronteerd ons met onze eigen pubertijd en adolescentie, maar het leert ons ook dat waar velen eronderdoor zouden zijn gegaan, sommigen erdoorheen groeien puur op karakter en een zuiver kompas.

Ik heb het boek direkt gekocht en in 1 adem uitgelezen! fascinerend!! Ik ben echt onder de indruk! Wat een aangrijpend verhaal ! Ik wist best dat er zich heel wat afspeelde in Gouda,maar veel is er langs me heengegaan, ik zat zelf niet in de motorscene, heb best weleens een stickie gerookt en een snuiffie gedaan,maar verder ken ik die wereld alleen van de buitenkant, maar sjesuss Margriet,wat heb jij in de blubber gezeten en wat ben je er sterk uitgekomen !! Klasse !! Het boek is voor iedereen -zeker ook voor de niet- Gouwenaar- een regelrechte aanrader. Dit boek kun je rustig 2x achter elkaar lezen en dan boeit het nog tot de laatste letter !

Margriet heeft een geweldig boek geschreven. Een puur meisje dat door omstandigheden alleen haar weg in de wereld vind. Het tijdsbeeld en de psychologische strijd van een puber zijn herkenbaar. De pijn die zij voelt als haar leeftijdsgenoten haar vernederen waardoor zij geen aansluiting kan vinden in haar sociale omgeving vormt haar uiteindelijk tot de krachtige vrouw die zij NU is. "verleidingen'"liggen continu op de loer , als een koorddanseres balanceert ze over de afgrond , haar eigengereide en zuivere inborst redden haar en doen haar uiteindelijk de juiste beslissingen nemen waardoor zij geworden is die zij nu is. Het is bewonderings waardig! Met veel respect heb ik dit boek van Margriet gelezen. Zij laat met dit boek zien hoe belangrijk het is als er"iemand"is die het talent van de ander erkent ( de onderwijzer die zei dat ze zo goed verhalen schrijft) dat wij allen inspiratie kunnen vinden en geven aan elkaar( de president van de motorclub) dat een mens tot alles in staat is, als de wil en de kracht er is om onze doelen te stellen.Margriet heeft haar eigen leven in de hand genomen, met hard werken heeft zij zich ontworsteld en haar eigen toekomst gecreerd. Haar boek inspireert mij . Hoe eenzaam kan een mens zijn als men als kind zichzelf niet mag zijn! Ik hoop op een film zodat al die jongeren die NU zijn vastgelopen in deze maatschappij kunnen zien dat , hoe uitzichtloos het leven ook lijkt, er altijd een weg is.

Boek op het strand van Katwijk gelezen, kon niet stoppen. Prachtig geschreven én beschreven! Ik woon zelf al 45 jaar in Reeuwijk, maar herken alles wat je over Gouda beschrijft. Heb er op school gezeten van 1978 tot 1985 en kwam dus veel in de stad ook met uitgaan. Heftig het verhaal van je verrotte jeugd...Ik vind je een topper, een knokker, een winnaar!! Respect!!