Hoor mij zwijgen een zoektocht naar genezing van misbruik en mishandeling

Ik vind het boek van Dorothea indrukwekkend, moedig en tragisch, waardoor heftig, soms te heftig. Ik zou zeggen dat het vooral een boek voor therapeuten is, om te laten zien wat zich mentaal en fysiek afspeelt in getraumatiseerde mensen Ik zit zelf in een verwerkingsproces en het boek verwarde me omdat de heftige momenten niet 'gefilterd' zijn beschreven. Ik herkende dus heel veel, maar besefte me later pas dat ik een aantal van haar fasen al had gehad. Ik ben ook aan de slag gegaan met de boeken van Stettbacher (Als lijden al zin heeft) en Jean Jenson's (Op weg naar je ware zelf). Vooral het boek van Jenson is heel erg leerzaam, maar ik merkte dat haar 'methode' voor mij niet werkt omdat de angsten die het op riep te overweldigend waren. Mijn therapeute heeft gesteld dat deze manier van met je trauma omgaan niet aan te raden valt omdat als je in de herbeleving zit/gaat, je vaak het vermogen verliest om rationeel te denken, je hebt iemand nodig die je eruit kan trekken. Zij heeft mij nu het boek 'Patronen doorbreken' van Hannie van Genderen aangeraden. Daarmee ga ik nu aan de slag.

Dit boek is een aangrijpend verhaal en boeiend om te lezen zowel voor hulpverleners als lotgenoten. Voor lotgenoten biedt het handvatten om met problemen om te gaan en veel herkenning. Er zitten wel veel triggers in en het lezen hiervan zou wel als 'zwaar' ervaren kunnen worden. Toch is het zeer de moeite waard!

Sterk geschreven verhaal over een reis naar heling. Slechte ervaringen met therapeuten en instellingen worden goed beschreven. Dat er nog heel veel verbeterd kan worden in de hulpverlening, dat heb ik zelf ondervonden. Dat therapeuten lang niet alles weten en soms zelf onkundig of onverschillig zijn, maar er alles aan doen om dat niet toe te geven, in plaats van open te staan om te kunnen leren, dat heb ik meerdere malen ervaren. Ik herken veel van mezelf in dit verhaal. Ik vind het ongelooflijk stoer en dapper hoe het de schrijfster is gelukt om uiteindelijk zichzelf te helen met hulp van een vorm van therapie die haar hielp en zij zelf kon toepassen. Je moet wel heel veel doorzettingsvermogen en goede inzichten hebben om dat uberhaupt te kunnen. Ik heb zelf goede therapie en therapeuten gevonden en ben al een heel eind op weg naar heling. Ik ga zeker de methode van Stettbacher met de vier stappen zelf proberen. Het lijkt me echter moeilijk om herinneringen/gebeurtenissen te koppelen aan gevoelens. Dat heeft Janetta heel knap gedaan voor haarzelf. Ik vind het sowieso super sterk van haar dat ze het left had om erover te schrijven. Ik heb heel wat boeken en verhalen gelezen over emotioneel en seksueel misbruik van kinderen. Voor haar kwam er die vreselijke mishandeling nog eens bij. Ik begrijp dat het ongelooflijk moeilijk is geweest om haar hoofd boven water te houden. Toch is het haar gelukt. Met haar boek geeft zij andere slachtoffers hoop. Zij laat zien dat heling mogelijk is, zelfs als het zo zwaar en uitzichtloos lijkt. Ze heeft mij geinspireerd om met de vier stappen aan de slag te gaan, naast de therapie die ik al doe.

kindermisbruik goed verwoord