Hou me vast zoals ik was

Dit boek vertelt het verhaal van Jasmijn, die gediagnosticeerd wordt met de diagnose borstkanker. Het verteld hoe zij, haar man, vriendinnen, haar ouders mee knokken met haar om dit te overwinnen, te surviven, hoe ze weigert bij de pakken te gaan neer te zitten en probeert al het geluk en plezier nog uit haar leven te halen. Je gaat van Jasmijn houden of je wilt of niet, je leert haar kennen of ze bij je is, je wordt meegezogen in het verhaal wat deels op ware feiten gebaseerd is. Helaas geen verhaal met een happy end, of toch wel een beetje als je ziet hoe vriendschappen mensen elkaar samen brengen. Kortom een aangrijpend verhaal, een lach en een traan en ook wel een levensles

Omdat het verhaal van dit boek mij direct aangreep, had ik de laatste paar weken op afstand al een soort van meegeleefd met de schrijfster naar de boeklancering. Gisteren kreeg ik het voor mijn verjaardag. Vandaag werd ik letterlijk meegezogen door 282 pagina’s van liefde, verdriet, dankbaarheid en een heleboel andere emoties. Wat heb je dit eerbetoon aan jouw vriendin prachtig verteld Gaby Rasters! Een diepe buiging. Ik kan me voorstellen dat dat op veel momenten heel lastig is geweest. En hoewel ik net zoals veel lezers het hoofdpersonage van het boek niet heb gekend, omarm ik deze immens sterke vrouw en ben ik zelfs een beetje van haar gaan houden. Ik kan enkel gissen naar het verdriet en de leegte die zij achterliet bij degene die haar wel gekend hebben. Hen wens ik veel kracht en sterkte toe. Hou me vast zoals ik was. Een aanrader!

Met een dikke prop in mijn keel net dit boek uitgelezen. Jonge vrouw krijgt eerst borstkanker en 4 jaar later is ze ongeneeslijk. Ze krijgt enorm veel steun van haar vriendinnen. Hoe de vriendinnen deze tijd beleven wordt ook heel mooi beschreven. Mocht je nog op zoek zijn naar een mooi boek, dan is dit een aanrader, maar je bent gewaarschuwd: eenmaal begonnen wil je het niet wegleggen.

Er werd mij gevraagd of ik mee wilde gaan lezen tijdens het schrijfproces. Ik heb hier maar even over na moeten denken, maar had al snel zoiets van Ja. Zelf was ik ook gediagnostiseerd met borstkanker, dus het zou heel dichtbij kunnen komen. Tijdens het lezen besef je dat het een roman is, wat best veel op waarheid berust is, vooral daar je weet dat het ging om een vriendin van de auteur Gaby. We maken kennis met Jasmijn. Een vrouw die haar leven om wil gaan gooien. Meer vastigheid in haar leventje. Het begint met het starten van een vriendenclub van allemaal vriendinnen van haar die elkaar niet allemaal onderling kennen. Ze nodigt hen allen uit, zodat ze elkaar leren kennen. Gezelligheid, taartjes, wijnen en elkaar alles vertellen. Tot plots Jasmijn de diagnose borstkanker krijgt. De vriendschap van de dames wordt nog dieper en ze steunen Jasmijn daar waar ze kunnen. Na de behandelingen proberen ze met z’n allen de draad op te pakken en Jasmijn moet omgaan met de gevolgen van de behandelingen. Na 4 jaar krijgt ze te horen dat de kanker terug is gekomen en dat ze niets meer voor haar kunnen doen. Hoe hecht is dan de vriendschap! Vriendschap, liefde, emoties, alles komt naar voren en het is een aangrijpend boek. Zelf werd ik tijdens het lezen vaak geconfronteerd met wat ik zelf qua behandelingen had meegemaakt en besefte dat het werkte als een verwerkingsproces. Dit boek is een verhaal die velen gewoon moeten gaan lezen, mensen die zelf borstkanker (of een ander soort kanker) hebben, of die familieleden, vrienden of kennissen hebben met deze nare ziekte. Het voelt hoe heftig het verhaal ook is, als een warm geheel. De liefde van alle liefhebbenden om Jasmijn heen. Hoe ze omgaan met de onmacht maar toch samen steun aan elkaar hebben. Een prachtig eerbetoon aan Margriet en haar dierbaren. Ik heb het boek 5 sterren gegeven.

‘Hou me vast zoals ik was’ begint als een fijne en gezellige roman over Jasmijn en haar vriendinnen. Gaby Rasters weet de sfeer in deze (nieuwe) vriendinnengroep op een mooie manier neer te zetten. Door haar prettige schrijfstijl waan je je als lezer ook bij deze leuke groep en krijg je zin om taartjes met hen te gaan eten. Heerlijk als een auteur dat voor elkaar krijgt. Dat is niet het enige dat Rasters voor elkaar heeft gekregen met haar ontroerende roman. Het thema uit het boek is heftig en dat laat je als lezer niet onberoerd. Sommige passages lees je met kippenvel op je armen of met tranen in je ogen. Ook zijn er momenten dat je even heel hard meehuilt met de personages. Vrijwel iedereen kent wel iemand die aan kanker is overleden en door ‘Hou me vast zoals ik was’ denk je daar even extra aan. Het boek krijgt meer voor elkaar. De manier waarop Jasmijn in het leven staat, zet je aan het denken. Ze wil alles uit het leven halen dat er is, zelfs als ze heel slecht nieuws krijgt. Dat is bewonderenswaardig te noemen. Tegelijkertijd heeft ze een hoop boosheid waar ze niet altijd iets mee kan en een omgeving die haar zo goed mogelijk wil helpen. Dat is zo mooi om te lezen. Bij de laatste hoofdstukken laat je je tranen de vrije loop en denk je aan je eigen dierbaren. Na het lezen van ‘Hou me vast zoals ik was’ blijft het verhaal nog wel even door je hoofd spoken. Wat had je Jasmijn nog zoveel meer gegund. En wat is het belangrijk om zoveel mogelijk van het leven te genieten. Deze roman, die gebaseerd is op ware gebeurtenissen in het leven van Rasters, zou gewoon door iedereen gelezen moeten worden.

Dit boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en wauw, dat merk je. Alles voelt zo ontzettend echt en het voel allemaal zo veel te dichtbij. Ik voelde me na het lezen echt een soort van vereerd, alsof ik in iemands leven heb mee mogen kijken. Heeft zeker het één en ander in me losgemaakt. Vooral omdat bijna iedereen op welke manier dan ook met deze ziekte te maken heeft gehad. Ik raad je aan om deze maand voor dit boek wat tijd vrij te maken.