Huisje boompje beest

Uitgever: Atlas Contact

Auteur: Roos Schlikker
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789025450472
  • Druk: 1
  • mei 2017
  • 256 pagina's
Alle productspecificaties

Roos Schlikker

Roos Schlikker (Amsterdam, 1975) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en publiceerde jarenlang reportages en interviews in onder andere Vrij Nederland, HP/De Tijd, Volkskrant Magazine en Het Parool. In Het Parool heeft ze een wekelijkse, mateloos populaire column, ook schrijft ze columns voor onder andere Libelle en LINDA. Haar columns over het moederschap werden gebundeld onder de titel We rommelen maar wat aan. Voor LINDA.TV schreef Schlikker het script van de comedyserie Bitterzoet. Momenteel werkt ze aan een theatervoorstelling over het leven van Thé Lau. Huisje boompje beest is haar eerste roman.

Foto: Fjodor Buis Op bol.com vind je alle boeken van Roos Schlikker, waaronder het nieuwste boek van Roos Schlikker.

Samenvatting

Welkom in de Vinex, mooi huis, aangeharkte tuin, goede auto voor de deur. Joris en Lydia zouden niet anders meer willen. Maar dan komt de charmante Rob in de wijk wonen, hij zet hun leven op z'n kop.

'Huisje boompje beest' van Roos Schlikker heet je welkom in de Vinex, de plek waar Ambi Pur alle vieze luchtjes heeft weggesprayd. Heerlijk is het er. Mooi huis, aangeharkte tuin, goede auto voor de deur, twee kinderen - een koningspaar. Echt, gesettelde veertigers Joris en Lydia zouden niet anders willen. Maar dan komt Rob in de wijk wonen - een charmante fotograaf, een bohemien, een ladies' man. Rob zet het leven van Joris en Lydia op zijn kop. Wat als angst in je straat komt wonen?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
mei 2017
Afmetingen
Afmeting: 21 x 13,5 x 2,3 cm
Aantal pagina's
256 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Aanbevolen leeftijd
12 - 100 jaar
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Roos Schlikker
Uitgever
Atlas Contact

EAN

EAN
9789025450472

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
350 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
135 mm
Verpakking hoogte
23 mm
Verpakking lengte
210 mm

Je vindt dit artikel in

Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Studieboek of algemeen
Algemene boeken

Reviews

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

Schrijf een review Schrijf een review
31 reviews
3,4
van de 5

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

4
11
10
5
1
  • Geroddel in de Vinex-wijk
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Huisje boompje beest

    Huisje boompje beest, de debuutroman van Roos Schlikker, speelt zich af in een Vinex-wijk. Alles netjes voor elkaar, comfortabel huis, mooie tuin en twee kinderen. Een jongen en een meisje: een koningspaar.
    Dit geldt ook voor de veertigers Lydia en Joris, en hun puberkinderen Sterre en Daniël . Ze hebben het prima naar hun zin en alles netjes voor elkaar. Hun huwelijk is goed, alleen op het werk van Joris zijn wat problemen.
    Maar is alles wel zo goed als het lijkt? Gaat bij Joris de leeftijd meespelen en begint de midlifecrisis? En Joris heeft ook een vreemde gewoonte, die hij angstvallig verborgen houdt. Is Lydia echt wel zo tevreden met haar leven als huisvrouw? Waarom heeft ze dan van die vreetbuien?

    Dan komt Rob in de straat wonen. Hij is fotograaf en heeft jaren in het buitenland gezeten. En hij is vrijgezel, heel charmant en een echte ladykiller. Niet alleen de vrouwen zijn dol op hem, de mannen bewonderen Rob om zijn vrijgevochten manier van leven en hij inspireert hen om eens iets anders te doen dan normaal. Vooral Joris bewondert hem en wil geen slecht woord over hem horen.
    Maar wat doet een alleenstaande man in een eengezinswoning? Is Rob wel wie en wat hij zegt te zijn? Er komen twijfels bij een aantal buren, waarom is Rob altijd buiten te vinden met een fototoestel bij zich? Wat fotografeert hij allemaal?
    Buurvrouw Evelien leest een artikel over een pedofiel en gaat op onderzoek uit. Rob lijkt volgens haar wel erg op de tekening bij het rechtbankverslag. Zij verspreidt het gerucht, maar vindt weinig gehoor in de wijk. Maar zij wil zekerheid en komt in contact met een vrouw die op pedofielen jaagt.
    Tijdens een feestje escaleert de zaak. Is Rob echt een pedofiel of is de hetze tegen hem nergens op gebaseerd?

    De schrijfstijl is vlot en beeldend. Je woont als het ware in dezelfde straat en kent alle buren. Tussen de regels door lees je dat niet alles zo leuk is als het schijnt te zijn, zonder dat het expliciet benoemd wordt.
    Een roman met de nodige humor, maar ook een verwijzing naar gevaren van roddel, angst en achterdocht.
    De karakters zijn herkenbaar neergezet, elk van de personen zou je zo iemand uit je eigen kennissenkring kunnen zijn.
    Juist deze mix van humor en herkenbaarheid maakt het een boek om in een ruk uit te lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
  • Een gemiste kans
    • Moeilijk in te komen
    • Saai
    • Geen diepgang

    Vol goede moed begon ik met het lezen van het boek van Roos Schlikker: Huisje Boompje Beest. Helaas is mij het boek tegengevallen. Waarom?

    De cover ziet er vrolijk is, maar als je plot op de achterkant van het boek leest, is het verhaal meer een thriller: Joris en Lidia leiden een perfect leven in een mooie vinex-wijk waar ze alles hebben wat hun hartje begeert. Maar als plots een charmante fotograaf hun nieuwe buurman wordt en geruchten over hem de ronde doen, verandert hun mooie leventje al gauw.
    Dit klinkt allemaal goed en het zou een mooi verhaal kunnen zijn, ware het niet dat de schrijfstijl mij tegenviel. Ik had soms moeite om het verhaal te volgen en het boek (uit) te lezen. Na het lezen is mij niet veel bijgebleven, anders dan dat een gerucht iemands leven kan verwoesten.

    Het begin van het boek vond ik erg apart. Ik vraag mij echt af wat dat nu toevoegt aan het verhaal.
    Favoriete personages heb ik ook niet in dit boek. Ik vond ze allemaal een beetje vlak overkomen en kon mij met geen enkel karakter inleven.
    De auteur kende ik niet, maar de persoon komt mij wel bekend voor en dat komt door een televisieprogramma. Roos Schlikker is niet een auteur die op mijn lijstje van te onthouden schrijvers komt, en dat is toch jammer.

    Ik vind het een gemiste kans: de plot van het boek is goed, maar de uitwerking is in mijn ogen niet goed uit de verf/pen gekomen. Ik ben niet enthousiast en vind dat erg jammer.
    Ik ga het boek niet aanraden, helaas.
    Het boek krijgt twee hartjes.

    Vond je dit een nuttige review?
    6
    0
  • midlifecrisis
    • Geen diepgang

    Recensie van Huisje, boompje beest van Roos Schlikker

    Het verhaal speelt zich af in een Vinexwijk. Veertigers hebben er op woonerven hun huizen met tuinen. Drie echtparen te weten Joris en Lidia met hun twee kinderen Daniel en Sterre, Ramon en Evelien met dochtertje Lieke en buurvrouw Jonneke, die 3 kinderen heeft, maar haar man is op zoek naar zichzelf naar Portugal vertrokken en is zich al anderhalf jaar aan het bezinnen op zijn leven.
    Hun levens, die al de nodige problemen kennen, worden overhoop gegooid door de komst van een alleenstaande buurman Rob, een fotograaf. Een hele charmante man. Waarom komt hij daar wonen? Is dat verdacht? Er gaan geruchten op de tennisclub.

    Roos Schlikker stelt in dit boek onder meer de volgende thema's aan de orde:
    midlife-crisis-problemen (tel of doe ik nog mee?)
    wil ik wel of niet nog een derde kind?
    hoe geef ik een eigen doel aan mijn leven?
    hoe ga ik om met ontevredenheid over mijn huwelijk?
    hoe belangrijk is je uiterlijk?
    wat onderneem je als je vermoedt dat er een pedofiel in jouw buurt woont?

    Dit heeft ze gedaan in een vorm, die zulke extreme proporties aanneemt, dat de personages onecht worden. Welke man gaat in zijn eigen tuin zitten poepen? De sex-scenes in het boek komen heel bedacht over. Het verhaal van de bloempotman lijkt er met de haren te zijn bijgesleept en het einde daarvan is ook onbevredigend. Zijn het dromen of is het werkelijkheid, zoals bijv. de scène in een onweersbui. Het voegt ook niets toe aan het verhaal.

    Ze slaat helemaal door bij het beschrijven van de nachtclubscène. Rob en Joris gaan daar naar toe, maar ik kan me niet voorstellen dat je daar iedereen zo maar mag fotograferen.

    Het taalgebruik is simpel en probeert populair te zijn: bijv. pielemuisje. De kont van Lidia: dat is geen reetje maar een hertenkamp. Nou niet bepaald een fraaie metafoor.

    Als Roos Schlikker dit hele verhaal ironisch heeft bedoeld als waarschuwing om iemand niet te snel te veroordelen, dan heeft ze dat bij mij niet kunnen bereiken. Ik kan me met geen van de personen identificeren, ik vind het een bedacht verhaal en de hoofdpersonen zijn één voor één karikaturen.

    Hoe de klopjacht op de pedofiel eindigt zal ik niet verraden, maar ik vind ook het einde van het boek heel zwak. Jammer, want de onderwerpen zijn op zich best interessant genoeg om over te schrijven, maar in dit boek teveel tegelijk aangepakt en onuitgewerkt.

    Vond je dit een nuttige review?
    4
    0
  • Schone schijn
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • herkenbaar
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Citaat: Rob haalde zijn schouders op. 'Ach, iedereen is op zoek naar een manier om zijn eenzaamheid te maskeren.'

    In haar debuutroman, Huisje boompje beest, neemt Roos Schlikker [1975] de lezer mee naar een Vinex-wijk waar het, op het eerste zicht, heerlijk is om te wonen en waar Joris en Lidia alles lijken te hebben om gelukkig en tevreden te zijn: goed huwelijk, mooi huis, twee kinderen - een jongen en een meisje, een goede baan en aangename buren.
    Alleen is niet alles wat het lijkt en tussen de regels spatten al van bij de eerste hoofdstukken de verveling en de onderhuidse spanningen van de pagina's af. Elke zondag het gras maaien en een praatje met de buurman over de heg, is dat alles wat er is?

    Maar dan komt er een nieuwe buurman, vrijgevochten vrijgezel Rob, in de straat wonen en opeens wordt alles anders. Bij Joris ontwaakt het verlangen naar avontuur - hij bewondert Rob mateloos - en de vrouwen uit de wijk - voor hen geldt: onbekend is onbemind - leggen de oren te luisteren naar geruchten over pedofilie, die wel eens op Rob zouden kunnen slaan. Hoe komen ze erachter? Waar rook is is meestal ook vuur, toch?

    Het is al snel duidelijk dat Huisje boompje beest niet zomaar een doorsnee feelgood roman is. Er broeit van alles en waar het broeit moet het uiteindelijk ook tot een uitbarsting komen.
    Wie wordt slachtoffer van die uitbarsting?
    Wie ontsnapt eraan?
    Wie krijgt gelijk, Rob die zijn nieuw vriend door dik en dun blijft steunen; of de vrouwen die als echte moederkloeken op jacht zijn om hun kroost te beschermen tegen 'mogelijk' misbruik?

    Roos Schlikker laat ons de netjes toegedekte verveling van het leven in zo'n ‘schone schijn’ buurt, en de spanningen die er later gaan broeien, voelen zonder dat die expliciet benoemd worden. Haar taal is bloemrijk en onderhoudend en haar manier van vertellen zorgt ervoor dat de lezer nieuwsgierig blijft en geen neiging voelt om het boek dicht te slaan vooraleer de laatste pagina gelezen is.

    Het boek heeft een aantrekkelijke cover die meteen de sfeer in een Vinex-wijk typeert.
    De duidelijke bladspiegel en niet al te lange hoofdstukken zorgen voor een aangename leeservaring.

    [Ik mocht dit boek pre-lezen voor de Club van echte lezers van uitgeverij Atlas Contact ]

    Vond je dit een nuttige review?
    3
    0
  • Weglees roman
    • Grappig
    • Voorspelbaar
    • Geen diepgang

    Het is zo'n typisch Nederlands veel te makkelijk weglezend, weinig diepgang kennend lekker voor op het strand boek. De personages zijn vlak, de altijd aanwezige expliciete en platte seks/poep en plas verhalen ruimschoots vertegenwoordigd maar zonder doel in het verhaal. Kortom, tegenvaller. Terwijl ik Roos haar verhalen en columns in de Linda heel goed vind en vaak zeer humoristisch en treffend. Her en der is staan er wel enkele rake observaties in het boek, maar dat is het dan ook.

    Vond je dit een nuttige review?
    10
    2
  • Verboden verlangens in een Vinexwijk
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    De cover is kleurrijk, de titel valt goed op. Het is een pakkende cover. De titel is bijzonder en maakt nieuwsgierig, waar zou het over gaan? De verhaalstijl is vanuit de 3epersoon en het verhaal is vlot geschreven. Je moet er wel even in komen en het gezin leren kennen en de buurt. Het is goed en fijn leesbaar, met de nodige dosis humor en grappige vergelijkingen, zoals “Echt middelbaremannengedrag..”. De setting en flaptekst doet denken aan Nieuwe Buren. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Tot nu toe spreekt het mij aan.

    { “..Lopen we allemaal soms niet graag op het randje.. Jij toch ook?. Joris keek voor zich uit. Zijn leven had helemaal geen randjes. Geen richeltjes, geen scherpe hoeken, alles keurig en beschaafd.”}
    Tot een buurvrouw er een bepaalde theorie loslaat en de sfeer omslaat…

    Het mooie of merkwaardige aan dit boek vind ik, dat door de komst van Rob er bepaalde dingen duidelijk worden. Er komt een besef. Joris vind het leven een beetje in een sleur belanden, en zit graag in het gras voor wat rust. Dit is echt hilarisch. Daarnaast vindt Joris zijn vrouw nu lijken op een van de Hans-Anders-zusjes. Ook heel komisch gevonden. En terwijl de buurvrouw Rob flink onder de loep neemt, loopt Joris met iemand mee die Petunia heet. Naar het plantje. Al met al is het een kleurrijk, vreemd maar ook leuk verhaal. Met hele gekke dingen en hele komische dingen, maar vooral dingen die gebeuren in het leven. En wat er gebeurt hebben we niet allemaal in de hand.

    Vond je dit een nuttige review?
    2
    0
  • Onrust in Vinex wijk
    • Spannend
    • Goede verhaallijn

    Huisje,Boompje, Beest  Roos Schlikker
    paperback, 256 bladzijden. uitgeverij Atlas Contact

    Heb het boek vooruit mogen lezen.

    Het boek gaat over een gezin in een Vinexwij. Het gezin is Joris en Lidia met hun twee kinderen Serre (dochter) en Daan (zoon) dus een koningspaar.  Veertigers die het prima op orde hebben.

    Echter schijn bedriegt uiteraard. Verder maken we kennis met de buren, Evelien en haar man Ramon, alsmede Jonneke met haar drie kinderen.

    Dan komt vrijgezel Rob in de wijk wonen. Een knappe kerel, fotograaf een bohemien. Dan komen de verhalen los en Lidia krijgt ze ook te horen. Wat is er aan de hand met Rob, het zal toch niet waar zijn. Het gerucht iets met kinderen, wordt steeds luider. Maar niemand kent Rob voor de rest , waar komt hij vandaan. Waarom heeft hij zo interesse in Sterre, die nog zeer puberaal is. En waarom haalt Joris plots zijn racefiets uit het vet, wat is er nog meer aan de hand met hem. Is hij wel tevreden in de Vinex wijk met zijn leven.

    Roos Schlikker heeft een snel lezend boek geschreven over een wijk met uiteraard verschillende pluimage. Ze schrijft makkelijk en neemt geen blad voor haar mond in het verhaal. Ga natuurlijk niet het plot vertellen maar er gebeurd genoeg, een onderzoek naar de fotograaf is ook aan de orde en hoe het verloop gaat. In sneltrein vaart zit je aan het einde van het verhaal. Een lekker verhaal. Een zomers verhaal ook nog en daarom denk ik ook wel Het zomerboek van 2017.

    Vanaf 9 mei a.s. verkrijgbaar

    Vond je dit een nuttige review?
    2
    0
  • Clichés zijn niet voor niets clichés
    • Grappig
    • herkenbare personages

    Huisje boompje beest van Roos Schlikker (1975) gaat over buren in een keurige Vinex wijk die het allemaal goed voor elkaar lijken te hebben: De steeds van hobby wisselende Joris, zijn vrouw Lidia, die haar problemen weg eet en hun puberende zoon en dochter. De altijd vrolijke en vol tegeltjeswijsheden zittende Jonneke, die al een hele tijd alleen voor haar drie kinderen zorgt omdat haar man ‘eventjes’ wat dingetjes voor zichzelf aan het uitzoeken is in Portugal en de steeds dezelfde flauwe grappen vertellende Ramon en zijn nerveuze, eindeloos doorratelende vrouw Evelien.

    Als blijkt dat een hoekhuis bij hen in de straat is verkocht aan een man alleen, vinden ze dat een beetje raar. Wat moet iemand in zijn eentje met een eengezinswoning? Rob, de nieuwe buurman, blijkt echter een knappe, charmante en bereisde fotograaf te zijn en valt al snel in de smaak. Maar dan vangt Evelien op de tennisclub verhalen op over Rob die twijfels oproepen en besluit ze te onderzoeken of de geruchten op waarheid berusten.

    Huisje boompje beest is een luchtig geschreven en makkelijk leesbaar boek over serieuze onderwerpen en zit vol herkenbare personages, die meer dan alleen vieze luchtjes lijken te maskeren. De cover met de zonnige gele letters tegen een strakblauwe lucht en de barbecue met gesloten deksel waar donkere wolken uit ontsnappen past, net zoals de titel, goed bij het verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
  • Lekker 'tussendoorboek'
    • Grappig
    • herkenbaar
    • Geen diepgang

    'Huisje Boompje Beest' speelt zich af in een rustige Vinexwijk waar de buren, allemaal veertigers, elkaar behoorlijk blijken te kennen. Ze hebben 'schijnbaar' alles goed voor elkaar - kinderen, hypotheek, mooie auto, gelukkig gezin - het bekende huisje- boompje-beestje-syndroom - lees: sleur! Maar voor Joris, toch de spil in dit verhaal, valt na het overlijden van zijn inwonende schoonmoeder de subsidie weg. Dit en zijn baan die op de tocht staat is toch een aderlating in de inkomsten. Het liefst zou hij heel de boel verkopen en op wereldreis vertrekken, maar dat ziet Lidia, zijn vrouw niet zitten. Ze hebben het toch goed? Als Rob - een alleenstaande fotograaf - bij hen in de straat komt wonen lijkt Joris zijn klankbord te hebben gevonden. Maar wie is Rob eigenlijk? En wat als je neurotische buurvrouw een zaadje plant waar de buren in meegaan? Het kan toch geen waar zijn!

    Hoewel Nederland en België aan elkaar leunen had ik van deze auteur nog niet gehoord, dus was ik best wel benieuwd. De titel van het boek laat niets te raden over, alleen dat hier 'beest' in plaats van 'beestje' staat. Aan de lezer om uit te zoeken waarom of is het een leuke woordspeling van de auteur? De cover is kleurrijk en springt zeker in het oog.

    Schlikker heeft een vlotte pen en schrijfstijl. In korte hoofdstukken loodst ze je in een recordtempo door de 255 pagina's. Vooral omdat het om alledaagse zaken gaat is het allemaal heerlijk herkenbaar. Alles gaat gewoon lekker zijn gangetje in de wijk. Bovendien is haar manier van schrijven hilarisch en zit het boek vol humor.

    "Joris aaide over haar wang. 21, 22, 23. Ja hoor, nu zakte hij langzaam af naar haar borsten. 24, 25, 26 ..........."

    Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn daar in de Vinexwijk. Soms subtiel en een andere keer heel duidelijk weet Schlikker, tussen neus en lippen, verschillende thema's in haar roman aan te kaarten. Op de een of andere manier verstaat zij de kunst om gewichtige thema's heel luchtig over te brengen. Het overlijden en het rouwproces van Joris’ schoonmoeder komt aan bod, maar ook pedofilie, midlifecrisis, boulimie, zelfmoord en een fetisjtrekje bij Joris. Je vindt het allemaal terug.

    Daarbovenop weet zij een bepaalde sfeer in het verhaal te leggen waarvan je niet helemaal weet waar die naartoe gaat. Toch, echte diepgang moet je in 'Huisje Boompje Beest' niet verwachten. De karakters zijn niet genoeg uitgediept en je kunt je de vraag stellen wat de toegevoegde waarde van bepaalde scènes is, buiten het feit dat ze komisch zijn. Het is gewoon een lekker tussendoorboek dat je in een wip uit hebt, waar je geregeld bij in een deuk ligt en waar je verder niet teveel achter moet zoeken. 3 beestige sterren voor 'Huisje Boompje Beest'

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
  • humorvol tussendoortje!
    • Grappig

    In deze Vinex buurt wonen zo op het eerste gezicht keurige burgers. Maar als je door zo’n straat heen rijdt met je auto, weet je niet wat er zich achter de gesloten deuren afspeelt. Joris en Lydia wonen er al jaren. Hun leven kabbelt voort. Als ze dan een nieuwe buurtbewoner krijgen, die er eigenlijk past. Hij is alleenstaand. Waarom wil deze man in hun wijk wonen? Ze gaan zich steeds meer dingen afvragen. Wie is deze man? En waarom is hij alleen? Angst is nieuw voor deze buurtbewoners, ze hadden altijd veel vertouwen in elkaar. En voelden zich veilig in hun buurt.
    De buren hebben onderling allemaal hun problemen. De een heeft last van een doordringende strontlucht in de tuin. De ander leegt zijn darmen in de tuin van de buren. De een heeft last van zijn opdringerige buurmeisje. De ander heeft geen idee wat zijn dochter allemaal uitvoert. Ze denken elkaar goed te kennen, maar niets is minder waar!

    Het boek heeft een zeer grote dosis humor, waardoor je verder leest. Dit is op sommige momenten zo grappig, dat je in een deuk ligt. Toch zijn er ook een aantal bloedserieuze momenten. Maar de humor overheerst. Toch blijft het een boek zonder echte diepgang. Omdat veel buurtbewoners bepaalde dingen niet willen zien en anderen juist veel te ver gaan. Het zijn twee uitersten. Iets meer evenwicht had geloofwaardiger overgekomen. Een band krijgen met de personages is bijna niet mogelijk. Je neemt een beetje afstand van ze, omdat je naarmate je ze leert kennen, geen overeenkomsten met deze mensen hebt, of voelt.
    Je gaat wel iets anders naar je eigen buren kijken. Wat voor geheimen verstoppen zij, achter hun deuren? Wie zal het zeggen. Maar ik ben vooral blij, dat ik niet zulke buren heb ;-).

    De titel is helemaal perfect. En de cover vind ik ook goed bij het verhaal passen. De hoofdstukken zijn kort en het leest echt vlot. En er moet een nieuw genre komen voor boeken met humor. Ik noem het dan ook een humorroman. Ik vind het dan ook een luchtig tussendoortje. Ik geef het 3***

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
8 40
Uiterlijk 26 januari in huis
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door Drogisterijplus.nl
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via Drogisterijplus.nl
Vergelijk artikelen
  • Waar wil je dit mee vergelijken? Je kan in totaal vijf artikelen kiezen. Er is nog plaats voor andere artikelen. ander artikel.