Ik moet nog even kijken of ik kan De stille revolutie van de introverte mens

Ongelooflijk vermakelijk, super herkenbaar boek! Op een heerlijke manier zie ik mijn 'eigenaardigheden' terugkomen en ik besef me dat ik daar niet alleen in ben (wegduiken voor visite, telefoon niet opnemen, gewoon RUST willen). We leven in zo'n hectische wereld, als HSP en introvert mens (en weet ik wat nog meer allemaal) kan ik soms niet geloven dat anderen van deze drukte en herrie genieten. Ik geniet eveneens van de wereld, maar het meeste wanneer deze rustig en stil is, onaangetast en niet overweldigd door mensen. Een heerlijke eye opener dat 30% van de mensen geen schreeuwers zijn. Laten we dan ook stoppen met doen alsof, in deze extraverte maatschappij. Laten we weer authentiek worden in de wetenschap dat we eveneens waardevol zijn.

Ik moet nog even kijken of ik kan. De stille revolutie van de introverte mens door Liesbeth Smit Dit boek sprak me direct aan door de enorme hoeveelheid roze op en in het boek (I am a pink loving girl) maar ik kan me voorstellen dat net dit vele potentiële lezers afschrikt. Dat ik hoog sensitief ben wist ik al, dat ik introvert ben vermoedde ik ook al; dit boek heeft dat netjes bevestigd. Op de cover wordt dit boek omschreven als het Nederlandse antwoord op Susan Cain (wiens boek ik nog niet las), voor mij ligt de klemtoon hier op ‘Nederlandse’. Zoals Smit zelf zegt zijn zij (Nederlanders) vaak iets luider en enthousiaster en dat enthousiasme spat er in dit boek wel vanaf. Dat is meestal fijn maar soms ook iets te druk, voor mij. Het goede aan Ik moet nog even kijken of ik kan is dat het een uitgebreid overzicht geeft van wat introvert zijn wel én niet is. Dit doet Smit door gebruik te maken van wetenschappelijke informatie van verschillende bronnen. Aangezien ze zelf geen arts of iets dergelijks is geeft dat dit boek wel meerwaarde. Het is niet enkel het verhaal van een ervaringsdeskundige, het bevat ook de nodige achtergrond en duiding en een uitgebreide literatuurlijst (bronnen) per hoofdstuk, voor wie zich nog verder in het thema wil verdiepen. De vele lijstjes, schema’s en tussengevoegde verhalen van soortgenoten geven dit boek een vlot leesbare en overzichtelijke structuur. Je ziet en leest dat Smit zich serieus in het onderwerp heeft verdiept én dat ze weet hoe ze iets boeiend en vlot vorm moet geven. Ze heeft van een niet sexy onderwerp een hip boek weten te maken dat ook nog eens vol nuttige informatie staat en daarvoor wil ik haar bedanken. Iedereen die denkt, weet, voelt, vreest dat zij of hij introvert is of een introvert in haar/zijn omgeving heeft: lees dit boek. De mooiste boodschap die dit boek brengt is voor mij: “Je bent goed zoals jij bent.”

Het boek is modern en vlot geschreven zonder moeilijke woorden maar gewoon begrijpelijke taal. En zeker niet onbelangrijk er zit veel humor in.Het boek geeft heel veel praktijk voorbeelden waarin we ons dagelijks bevinden en mee worstelen. Ik vind het boek fijn omdat het zo herkenbaar is wat er geschreven wordt en het geeft direct heel veel praktische tips. Mijn schuldgevoel is door dit boek zo goed als opgehoepeld. Door de heldere uitleg en handvaten/tips kan ik veel dichter bij mijn gevoel blijven en doe ik meer dingen die bij mij passen waardoor ik beter in mijn vel ga zitten.

Dit zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen die wel eens in contact komt met anderen mensen, iedereen dus. Heerlijk boek, als introvert herken je zoveel van jezelf, als extravert leer je, hopelijk, heel veel bij over je mysterieuze medemens. De schrijfstijl is grappig en aanstekelijk, verveelt geen moment. Vervelend is echter de layout van het e-book. In "portrait" zijn de letters te klein om te lezen en als je inzoomt, zie je niet meer de hele tekst. In "landscape" zie je de tekst telkens in twee kolommen, waarbij je kan inzoomen maar bij het pagina's omslaan altijd weer eerst moet uitzoomen. Het lijkt wel of het e-book een ingescande versie is van het papieren boek. Jammer!

Eindelijk aandacht voor de introverte medemens! De auteur, die zelf ook introvert is, weet de beleefwereld van de introverte mens ("innies") treffend en met veel humor te beschrijven. Ook geeft zij allerhande handige tips voor situaties waar je even geen raad mee weet (de titel van het boek verwijst daarnaar). Het hele boek is een feest der herkenning en belangrijker nog: je voelt je niet langer gek, vreemd, anders, niet-sociaal, onaangepast of gedwongen je extravert te gedragen. Een must voor ons, innies!

Dit is een heel lief boek dat duidelijk maakt hoe we allemaal onszelf mogen en kunnen zijn, ook al voel jij je als mens af en toe (nooit of vaak) nog zo’n vreemde eend in de bijt. De introverte schrijfster Liesbeth leert je ‘uit de kast te komen’. Hoe jij je dan ook van binnen voelt: introvert, extravert of ambivert, het is een goede zaak om er op adequate wijze te leren reageren. “Zoek, kortom, een manier waarop jij contact wilt maken met de wereld en uit jezelf op een manier die bij je past. Je zelfvertrouwen en zelfbeschikking zullen je dankbaar zijn.” Introvert of extravert zijn tegenovergestelde persoonlijkheidsstijlen, die min of meer, wel of niet bij je karakter passen. De introverte mens laadt de batterijen in stilte en sociale afzondering op. De extravert laadt zich juist op tijdens sociale interactie. Daar komt het in essentie op neer. Een ambivert is gewoon wat van beide kanten in huis hebben. Als introvert ben je niet gek of verlegen, maar hoe je van binnen bent moet je wel weten te communiceren in het sociale verkeer. Sinds tijden heb ik niet zo’n hartverwarmend, niet-stigmatiserend, motiverend, inspirerend en wetenschappelijk onderbouwd non-fictie boek gelezen. De tekst is heel prettig leesbaar gemaakt door de kwesties over introversie in verschillende hoofdstukken af te wisselen met verduidelijkende roze teksten, die ontwapenen, ontspannen en je blik openen. Zo begint het eerste hoofdstuk met een prachtige roze foto waarop alleen het lachende gezicht van Liesbeth te zien is en verder gehuld in een deken met als koptekst: ‘De emancipatie van de stille Willy. Waarom introversie ook bij ons wel wat meer aandacht verdient’. En eindigt het boek met een roze foto van een verlaten bank met een kussen, deken en boek er op: ‘De gelukkige Willy. Het introverte inzicht als sleutel’. Voordat ik het wist had ik dit onderhoudende boek al uitgelezen met een supergrote glimlach op mijn gezicht en de zekerheid dat ook ik een gelukkige Willy ben. #je suis introvert