In het buitengebied
Auteur: Adriaan van Dis
  • Nederlands
  • Hardcover
  • 9789025449278
  • Druk: 1
  • mei 2017
  • 144 pagina's
Alle productspecificaties

Adriaan van Dis

Adriaan van Dis is de schrijver van negen romans en verschillende reisverhalen en literaire non-fictie. Zijn werk is in vele talen vertaald, en werd veelvuldig genomineerd en bekroond. In 2015 ontving hij de Constantijn Huygens-prijs voor zijn gehele oeuvre. In hetzelfde jaar werd de roman Ik kom terug bekroond met de Libris Literatuur Prijs.

Samenvatting

In het Buitengebied is een roman over alleen wonen. Een schrijver heeft zich gevestigd in een afgelegen vallei - ver van de stad en zijn vrienden. De stilte is tastbaar. In de lente hoort hij de vliesjes van de haagbeuk knappen, maar het sterkst klinkt een tergende binnenstem die de man confronteert met zijn angsten en obsessies. Van Dis toont in deze roman-in-verhalen hoe kwetsbaar eenzaamheid kan zijn en hoe obsessief het verlangen naar de dood. Ook geeft hij in In het Buitengebied een prachtig tijdsbeeld van een veranderend Nederland. Niet altijd even vrolijk, al weet Van Dis het met zijn ironie en zelfspot gelukkig licht te houden. Ja, vrolijk zelfs.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
Druk
1
Verschijningsdatum
mei 2017
Afmetingen
Afmeting: 20,5 x 13,2 x 1,7 cm
Aantal pagina's
144 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Met illustraties

Betrokkenen

Auteur(s)
Adriaan van Dis
Uitgever
Atlas Contact

EAN

EAN
9789025449278

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
253 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
132 mm
Verpakking hoogte
17 mm
Verpakking lengte
205 mm

Je vindt dit artikel in

Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Select-bezorgopties
Gratis verzending

Reviews

59 reviews
4,2
van de 5
29
17
10
2
1
  • Een bijzondere roman in verhalen
    • leuk
    • bijzonder
    • veels te dun ;)

    In ‘In het buitengebied’ spreekt vooral de Binnenstem van de auteur, let wel, de hoofdpersoon (toevalligerwijs ook een auteur) over wie dit boek gaat moet je vooral niet verwarren met de auteur Adriaan van Dis zelf. Die Binnenstem kletst en moppert wat af, gelukkig zit de hoofdpersoon zelf vol zelfspot en ironie en dat maakt het geheel toch behoorlijk luchtig.

    ‘In het buitengebied” is een roman in verhalen. Er staan vijf korte verhalen in en daar tussen nog eens zes zeer korte verhalen. Ik heb meerdere keren hardop zitten lachen tijdens het lezen van dit boek. Ja het gaat over alleen zijn en dat voel ik als lezer, maar toch, die ironie, die zelfspot, ik genoot er van (de hoofdpersoon roetsjt op een zwarte rubberbinnenband de rivier af, zie je het voor je?)! De roman vorm herken ik: de hoofdpersoon loopt netjes mee in alle verhalen, elk verhaal gaat over ontmoetingen en zijn alleen zijn.

    Ik begrijp waarom Van Dis dit boek heeft geschreven, waarom hij de noodzaak voelde om deze verhalen te bundelen als een dun boek. Ja het gaat over alleen zijn en dit boek is oh zo anders dan al zijn vorige boeken en daardoor -voor mijn gevoel en als liefhebber van zijn werk- is dit boek juist spannend geworden, want hoe zal het volgende verhaal zijn, welk zeer kort verhaal volgt, verrast hij mij steeds opnieuw? De eerste keer las ik dit boek in één ruk uit en daarna las ik het nogmaals, verhaal voor verhaal en maakte nog meer aantekeningen en ik genoot van de vaak melodieuze zinnen, heerlijk, dit boek vind ik een aanrader! Het antwoord is dus ja, Van Dis heeft mij echt verrast met deze roman in verhalen (Sandraleest).

  • In het buitengebied - Adriaan van Dis
    • Fantasierijk
    • prachtig proza

    In de buitenwereld van Adriaan van Dis is een roman in verhalen, zo deelt de ondertitel mede. De schrijver zet in het eerste hoofdstuk dat bestaat uit twee zinnen zijn situatie uiteen. Op een koude morgen de eieren uit het hokhalen, ze in de de zak van mijn ochtendjas laten glijden en hun warmte tegen mijn dij voelen. Ik word aan geraakt. Hij woont teruggetrokken in een vallei ver van de stad waar zijn vrienden zijn. Hij leeft alleen met wat levende have.
    Tegen deze achtergrond spelen in een vijftal hoofdstukken een aantal personen een rol die een belangrijke rol in zijn leven vervullen of hebben vervuld. De hoofdstukken als titel de naam van deze personen. Het eerste verhaal – Akiko – gaat over zijn uiteindelijk onmogelijke relatie met Akiko, een vrouwelijke robot. In zijn pogingen om haar emoties te laten voelen, martelt hij haar als het ware door haar van het internet af te sluiten, haar haar ‘voeding’ te onthouden. Tevergeefs, de schrijver hoopt op een (warme) relatie, maar helaas .... in de kartonnen doos waarin ze komt wordt ze ....
    In een volgend kort hoofdstukje - steeds worden de langere verhalende hoofdstukken aan elkaar geplakt door onthullende observaties over de schrijver - wordt de interne criticus, de Binnenstem, geïntroduceerd: Er zijn dagen dat ik mijn eigen stem niet hoor en toch ben ik in gesprek: ik praat met mijn Binnenstem. Deze stem probeert hem ook te bewegen definitieve stappen in het leven te nemen: ‘bij een onbewaakte spoorwegovergang: Geef gas, nu!’
    In het volgende verhaal draait het om de jeugdige reclamebezorger Ronnie. Ook in dit verhaal loopt het mis. De schrijver trekt zich zijn lot aan. Nodigt hem binnen in zijn huis, in zijn wereld. Maar uiteindelijk staat hij weer met lege handen. In de laatste vluchtige ontmoeting geeft Ronnie niet thuis.
    Na een ode op de groene zeep in het tweede tussenhoofdstuk speelt in het derde hoofdstuk Rivka de hoofdrol. Over de jeugdige schrijver die een oudere zeer welgestelde grillige dame ontmoet. Over hun avonturen. De wereld van beroemde kunstenaars die zij voor hem opent. Hun bezoek aan de zerk van het graf van de rabbi van Low in Praag. Rivka komt met een koffer vol foto’s en andere herinneringen om deze te verbranden. (Dit is naar idee het mooiste hoofdstuk.)
    Het hoofdstuk Claire geeft het kleinburgerlijke bestaan weer van de grachtengordelmensen die nu ook in de vallei leven. Victor het laatste hoofdstuk gaat over de ingewikkelde relatie met een zwarte man, een vluchteling, die aanbiedt de tuin te onderhouden. Het contact wordt steeds intensiever. Met kerst geeft de schrijver Victor een envelop met vijfhonderd euro, hij ziet hem daarna niet meer. Bij de kazerne – een asielzoekerscentrum – doet de schrijver navraag. Hij krijgt een map met foto’s van tientallen donkere manen. Allemaal Victor.
    Na een tussenhoofdstuk over een inbraak waarbij ook een geldkist is gestolen met daarin het pistool dat hij ooit kocht en waarin hij vertelt dat zijn grootvader zelfmoord heeft gepleegd, volgt het laatste titelloze hoofdstuk. Hierin treedt een jeugdverhaal naar voren over ene Werner die geplaagd werd omdat zijn vader fout was in de oorlog. Deze jonge Werner verhangt zich maar ontmoet de schrijver nog steeds alsof hij levend was. ‘Blijf weg bij de rivier, zei Werner. Luister niet naar hem. Als je dood bent, kun je nooit meer over mij schrijven.’

    Adriaan van Dis schreef een bijzonder boek. Zonder duidelijke verhaallijn. In prachtige zinnen. Lees het en oordeel zelf!

  • schurend en intrigerend

    een prachtig liefdevol schurend eenzaam intrigerend boek.
    rauwer dan andere boeken die ik van Adriaan van Dis heb gelezen.

  • goed boek
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Moeilijk in te komen
    • prijzig

    een zeer goed verhaal, en mooi omschrijving hoe man eenzaam in leven kan staan.
    na het boek ik kom teug over zijn overleden moeder, is stukje rouw verwerking lijk wel maar zeer mooi op geschreven, korten en langen stuken, hier en daar ook lasten benoemingen en namen jammer dat kort boek is nadeel dat harden kaft is dan gelijk ook weer duurder.,

  • Bijzondere roman.
    • Grappig
    • Meeslepend verhaal

    Adriaan van Dis won twee jaar geleden met zijn roman Ik kom terug de Libris Literatuurprijs.
    Nu twee jaar later is In het buitengebied verschenen.
    Het boek is eigenlijk geen echte roman, maar een "roman" bestaande uit losse verhalen, die allemaal eenzaamheid als thema hebben.
    Adriaan van Dis woont, sinds zijn terugkeer uit Parijs, alleen in een huis in een buitengebied, een vrijstaand huis met een moestuin en met de nodige dieren, waaronder kippen en geiten.
    De verzorging van de dieren en de moestuin is een van de dingen die hij op een dag doet.

    Dit boek gaat over het alleen leven in een buitengebied.
    Na het doormaken en verwerken van een depressie heeft hij In het buitengebied het licht doen zien.
    Een boek over hoe men zich kan harnassen tegen het alleen zijn.
    In de verhalen figureren verschillende personen , waaronder de robotvrouw Akiko, de verwaarloosde en mishandelde jongen Ronnie, een veel oudere ex-vriendin Rivka en zo nog wat personages.
    Bovendien is er de Binnenstem, een stem die uitermate kritisch is en ook nog eens vernederend en die bijvoorbeeld probeert van Dis zich te laten schamen.

    Het boek is geschreven in de kenmerkende schrijfstijl van Adriaan van Dis, met goed uitgewerkte personages en met tevens de nodige zwartgallige humor.
    Vooral ook die humor zorgt bij het lezen van dit boek voor het nodige leesplezier.
    Die humor komt bijvoorbeeld tot uiting in het eerste verhaal, Akiko, waarin hij het samenleven met een vrouwelijke, Japanse robotvrouw beschrijft.
    Maar ook het korte verhaal over zijn band met groene zeep, die zijn metgezel wordt.
    In Ronnie, een verhaal over een verwaarloosde jongen uit de buurt, die hij leert kennen omdat de jongen reclame folders bij hem bezorgt, komt die humor minder tot uiting.
    Het is een eigenlijk een behoorlijk triest verhaal, zelf vind ik dit het beste verhaal uit het boek, mooi en met veel inlevingsvermogen geschreven.
    De hoofdpersoon, de eenzame schrijver , wil graag helpen, alleen wordt zijn hulp niet altijd door iedereen op prijs gesteld.
    En daardoor stoot hij zijn hoofd nog wel eens.

    Mooi geschreven, zoals we van van Dis gewend zijn, mooie zinnen, die de diverse situaties goed beschrijven en aansprekende personages.
    Een dun boek dit keer, maar wel heel mooi vormgegeven.
    Een pareltje voor wie van de schrijfstijl van Adriaan van Dis houdt.

  • Als je dood bent kan je nooit meer over mij schrijven
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Dit mooie boek maar ook met zwartgallige humor, is de nieuwe (roman) van Adriaan van Dis. Het neemt de lezer mee naar een eenzame auteur die in een afgelegen vallei woont, eenzaam en depressief met alleen maar zijn geiten en kippen om hem heen.
    Het boek bestaat uit vijf verhalen en niets lijkt op elkaar en daarom is het ook zeer aangenaam om het te lezen.

  • Binnenstem
    • Goede verhaallijn
    • gedetailleerd
    • Creatief
    • diepgang
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Ik houd van de schrijfstijl en de sfeer in de boeken van Adriaan van Dis en had met zijn nieuwe boek "In het buitengebied" een aangename roman te pakken. Het leest gemakkelijk en ontspannen. Ondanks dat de hoofdpersoon zijn leven lang ruziet met een binnenstem en hij melancholische (depressieve) buien heeft, komt dat in het boek niet zwaar of somber over, vind ik. Zijn soms naïeve handelen gaf mij een gevoel van sympathie voor deze hoofdpersoon. Ik heb het boek met een glimlach lezen, ook door gedetailleerde beschrijvingen en creatieve vondsten.

  • verhalen over eenzaamheid

    “In het buitengebied” is een roman in verhalen; verhalen over ‘alleen zijn’.
    Adriaan van Dis beschrijft in deze korte roman de thema’s eenzaamheid en ook het verlangen naar de dood. Niet bepaald vrolijke onderwerpen dus. Even wennen voor mij!
    Door een zekere mate van ironie en zwarte humor en het omschrijven van niet-alledaagse situaties zijn de verhalen op een bepaalde wijze toch grappig en boeiend te noemen.
    De schrijfstijl van de auteur is bijzonder. Rare en sombere gebeurtenissen in het leven van de hoofdpersonen worden omschreven middels korte typische zinnen; soms zinnen van slechts één woord.
    Kortom: een bijzondere roman, om even tussendoor te lezen, maar helaas niet een roman waar ik bijzonder enthousiast van ben geworden!
    Ik geef het boek 3 sterren.

  • De vallei verhaalt
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • melancholiek
    • geëngageerd
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het hoofdpersonage, de verteller, laten we hem Adriaan noemen, woont alleen in een vallei. De rivier speelt een belangrijke rol, het water lokt om erin te verdwijnen. Dit is ook meteen het belangrijkste thema van het boek: eenzaamheid, neerslachtigheid, depressie.
    De verhalen van de vijf personages beschouwen elk een vorm van melancholie, triestheid, mislukking en vergane glorie.
    Door deze vorm, vijf zeer verschillende personages, is er ruimte voor talloze aspecten.
    Adriaan van Dis, bekend van zijn Indische verleden, zijn affiniteit met Afrika, zijn charme en welbespraaktheid kan uit ervaring putten en al deze facetten in geuren en kleuren gebruiken in z'n verhalen.

    In het eerste verhaal, Akiko, word je meteen op het verkeerde been gezet, niets is wat het lijkt en is een schreeuw naar liefde, verpakt in een wel zeer modern jasje.
    In Rivka maak je kennis met een deel van Adriaans ontwikkeling, de manier waarop is puur genieten, meegezogen in de 'beau monde' komt er een geweldige beschrijving van de jonge Adriaan met de 20 jaar oudere Rivka.
    De, nu oudere, Rivka staat voor de deur en leest Adriaan de les: 'De wereld staat in brand en jij bent alleen met jezelf bezig'
    Hoofdstuk Claire zit boordevol humor, satire en lucht. Hier wordt haarscherp geanalyseerd hoe de randstedelingen zijn neergestreken in de vallei. Het snobisme druipt ervan af en dit zou genieten zijn, ware het niet dat er ook hier weer een melancholieke kant aan zit. Bijvoorbeeld hoe de kinderen afgeschermd en verwend worden:
    'De lelijke wereld zat niet in het lespakket van hun alternatieve scholen'

    Een echte van Dis!

  • Vermakelijke roman
    • goed in te komen
    • lees prettig door

    Een aardig vermakelijke roman van beperkte omvang (142 pagina's) in een klein formaat, welke makkelijk wegleest. Een serie korte verhalen welke los met elkaar samenhangen met als thema 'alleen zijn' (niet te verwarren met 'eenzaamheid') en 'afzondering', met een ondertoon van het verlangen naar de dood. Ondanks de thematiek doet het gelukkig niet te zwaar aan, en zijn de verschillende verhalen ook doorspekt met humor, absurditeit en ongemak.

12 50
Uiterlijk 28 september in huis
Verkoop door Boeken-tip 9,0
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door Boeken-tip
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via Boeken-tip
  • Waar wil je dit mee vergelijken? Je kan in totaal vijf artikelen kiezen. Er is nog plaats voor andere artikelen. ander artikel.