Indo Een persoonlijke geschiedenis over identiteit

Met enige verbazing heb ik sommige van de recensies gelezen. Ik vond en vind het juist een prachtig boek dat mij een inkijk geeft in Bloems ervaringen binnen haar Indogemeenschap. Het is háár persoonlijke geschiedenis die ze hier deelt en nergens blijkt zij zich op te werpen als dé representant van de hele Indogemeenschap. Ze laat juist de diversiteit van het Indozijn zien en maakt ook duidelijk dat er sprake is van meerdere gemeenschappen. Veel van wat zij vertelt is herkenbaar, bijvoorbeeld voor mijn moeder en oma, en ik ben juist blij dat zij haar ervaringen deelt. Het boek geeft ook de gelegenheid om in gesprek te gaan met anderen, Indo of niet, om van elkaars ervaringen te leren. Het boek is een zoektocht naar identiteit en hoewel het om Bloem zelf gaat, vind ik het soms zelf confronterend, omdat ik met haar ook weer op zoek ga naar mijn eigen identiteit. Soms moest ik het boek even wegleggen zodat ik goed kon nadenken. Daarbij heb ik mij niet gestoord aan het 'stream of consciousness'-effect van het boek. Juist dat effect vind ik een mooie toevoeging. Het voegt wat toe aan het gevoel van authenticiteit.

Ben even geschrokken van de schijnbaar rancuneuze recensies hier, door andere lezers en lezeressen. Spelen erg op de persoon van de schrijfster, zonder daadwerkelijke onderbouwing. Ik probeer iets uit de teksten te halen en slaag daar redelijk in.

Dit boek las ik meer als studieboek, geconcentreerd in stukjes. Heb de stamboom van haar familie op een rijtje gezet om de personen en verhalen goed te kunnen plaatsen. Veel geleerd over de koloniale tijd en het 'trapjesdenken' dat daarbij hoort. Daarbij wordt duidelijk door het beschrijven van haar persoonlijke belevingen hoe mensen die opgroeien tussen 2 culturen zich heel bewust worden van van alles en hoe zij zich zelf emancipeerde door inzicht, schrijven en haar persoonlijke groei. Door haar psychologische kennis kan zij allerlei patronen goed duiden, ook heel eerlijk bij zichzelf. Dit boek is een verrijking, zeker ook voor lezers met een niet-Indische achtergrond, om kennis op te doen over de koloniale geschiedenis van Nederland en de gevolgen daarvan. Hierna heb ik het boek 'Haar goede hand' gelezen waardoor nog veel duidelijker wordt hoe de grote geschiedenis met alle trauma's van dien doorwerkt in het dagelijks leven van een moeder - en dochter. En hoe de schrijfster dit verwerkt in een bijzondere roman. Chapeau voor Marion Bloem.

Het is het verhaal van Marion Bloem, maar voor mij zit er heel veel herkenbaars in. Ze heeft gedegen onderzoek verricht naar de ‘Indische’ geschiedenis waardoor ook mijn geschiedenis voor mezelf duidelijker is geworden.

Ik denk dat je indo moet zijn opgegroeid om te dit boek te begrijpen. Indisch zijn (of denken het te zijn) is niet genoeg. Het is geen literair werk, uit het hart zeker. Si Kocoh

Mooi overzicht van de geschiedenis op persoonlijke wijze verteld!