Jij mag alles zijn

Jij mag alles zijn. Tekst: Griet Op de Beeck. Illustraties: Linde Faas. (Proberen) zorgen dat mijn mama geen migraine kreeg was jarenlang mijn belangrijkste doelstelling. Parentificatie weet ik nu. Maar dat wist ik niet toen ik 9 was, zelfs niet toen ik 19 was. Griet heeft de gave (en de moed) om te schrijven over de pijn die we als volwassenen meedragen omdat we als kind gekwetst werden, op de één of andere manier. Haar boeken bieden al jarenlang grote mensen troost, inzicht, het gevoel niet alleen te zijn. Ik vind het dan ook prachtig dat zij nu aan die kleine schrijft, de mensen die er nog middenin zitten. Jij mag alles zijn is een prachtig boek: qua vormgeving, verhaal, personages én tekeningen. Want ja, dit is een ‘leesboek’ met geregeld een ontroerend mooie tekening van Faas. Een concept dat ik zo geslaagd vind dat Griet het in al haar boeken mag toepassen. In dit verhaal volgen we de negenjarige Lexi die een tijdje bij haar tante (die ze amper kent) moet gaan logeren omdat haar mama ‘in een soort van ziekenhuis’ verblijft. Lexi is iemand die zich verantwoordelijk voelt voor het geluk van alles en iedereen, ze wil ten alle tijde lief zijn en ieders problemen oplossen. (Herkenbaar.) Het (pijnlijke) resultaat is dat er tijdens al dat zorgen weinig tijd overschiet voor Lexi en haar eigen gevoelens. Lexi is slim, lief, leuk, moedig en grappig. Een personage dat je snel in je hart sluit. Mooi is ook dat het boek eindigt met hoop, een woord dat niet altijd Griet’s goedkeuring kon wegdragen herinner ik me. Dit is naast een mooi boek ook een belangrijk boek. Alleen jammer dat het nog niet bestond toen ik negen was. Ik kijk uit naar het volgende boek van Op de Beeck, voor kinderen of volwassenen.

Ik vind het een prachtig boek. Je kruipt helemaal in de huid van de 9-jarige Lexi. Je beleeft wat ze meemaakt, denkt en voelt, de twijfels. Je zit helemaal in haar hoofd. Mooie personages, je gaat snappen hoe een 9-jarige de problemen in de grote-mensen-wereld beleeft en hoeveel moeite ze ervoor moet doen om ermee om te gaan en om het een plek te geven. Althans, zoals je je dat als volwassene voor kunt stellen. Ik had begrepen dat Griet Op de Beeck een kinderboek had geschreven, dat ook voor volwassenen interessant zou zijn. Nu ik het gelezen heb, vraag ik me heel erg af of kinderen het ook zo'n goed boek vinden. Heeft iemand daar ervaring mee? Zelf vind ik het meer geschikt voor volwassenen dan voor kinderen.

Uit ervaring weet ik dat Griet op de Beeck prachtige verhalen schrijft die mij altijd weten te raken. Nu ze voor het eerst met een verhaal voor kinderen/jeugd uitkomt waarvan ook werd gezegd voor mensen die eens in het hoofd van een negenjarige willen wonen was ik wederom extra nieuwsgierig en benieuwd. ‘Jij mag alles zijn’ is sowieso een titel die mij hoe dan ook gelijk aanspreekt omdat buiten de conventionele paden lopen mij niet vreemd is. Het hardcover boekje ziet er ontzettend mooi uit. Dankzij de tekeningen van Linde Faas is het verhaal nog zoveel meer veelzeggend. Het geheel leeft visueel terwijl je leest. Eén van de mooiste kinderboeken die ik sinds lange tijd heb gelezen. Wat een ongelooflijk prachtig verhaal inhoudelijk en de geïllustreerde tekeningen maken het helemaal af. Geschreven vanuit de gedachte van een bijna 9 jarig en dan 9 jarig kind. Niets doet af aan hoe invoelend het verhaal geschreven is. Mooi, krachtig, indringend, kinderlijk onschuldig en hartbrekend. Absoluut een pareltje. “In Lexi’s hoofd klinken fanfares, met tromgeroffel en basdrums die ze kan voelen in haar buik.” Hoofdpersonage Lexi is een meisje wat ik zelf had kunnen zijn op die leeftijd tevens doet zij mij denken aan mijn nichtje en zoveel andere kinderen die ik ken of gekend heb. De tragiek in haar leven wordt vanuit haar ogen gezien en beleeft. Toch kan ik als volwassen lezeres volledig meeleven en ook genieten van de vrolijkere momenten die ze gelukkig net zo goed tegenkomt. De schrijfster heeft een zeer realistische weg gevonden om vanuit een jong personage het verhaal te vertellen, te beleven alsof ze in haar hoofd zat en tevens de andere, merendeel volwassenen, karakters uit te lichten. Juist hierdoor is het een vertelling geworden die voor zo’n grote lezersdoelgroep toereikend is. “De bladeren van de grote, oude boom ruisen. De ekster vliegt weer weg.” Wat voor mij maar weer eens duidelijk wordt doormiddel van dit boek is dat communicatie zo ontzettend belangrijk is in ons leven. Op elke leeftijd hebben we behoefte aan duidelijkheid omdat op die manier meer begrip ontstaat op een gezonde basis en minder aannames en onzekerheid de ruimte krijgt. Het niet vertellen of juist denken te beschermen door te zwijgen kan zo verwoestend zijn. “Niet soms of vaak of de hele tijd, want als je plezier hebt, is het voor je hoofd gewoon moeilijk om ook nog stil te staan bij iets treurigs.” Naast de onderrichtende kanten van ‘Jij mag alles zijn’ is het ook een intrigerend hoopvol verhaal. De thema’s zijn wellicht serieus toch doet de persoonlijkheid van Lexi lucht geven aan het verhaal. Een kind zal het boekje anders lezen dan een volwassene. Mede omdat het soms aan je eigen ervaringen doet denken en je laat kijken naar vergelijkbare situaties. Daarbij ben ik ernstig van aard maar is ieder kind en mens in het algemeen zijn eigen persoon. Dus zal iedereen het op zijn/haar eigen manier lezen en dat is helemaal okay. Want de moeite waard is dit boek beslist.

Wat een prachtig mooi boek, een must-read voor elke ouder en elke volwassene die met kinderen werkt. Het geeft zo mooi weer hoe een kind de problemen thuis bekijkt en op zich trekt. Hoe jong het kind ook mag zijn, ze proberen een oplossing voor het probleem te vinden. Dikke aanrader.

Mai o mai wat rolt dit boek mijn hart in. Je eigen mens zijn, alles mogen zijn.

Geweldig boek voor zowel kinderen als volwassenen. Het geeft volwassenen een kijkje in het hoofd van het geparentificeerde kind. Laat zien wat een kind allemaal denkt en hoe het probeert iedereen in de omgeving tevreden te stellen en gelukkiger te maken. Maar ondanks de serieuze ondertoon, is het grappig, met prachtige tekeningen en een groot plezier om te lezen. Dit boek is kunst