Kind van de toekomst verhalen over de impact van het verlies van een baby

Wanneer een baby sterft, blijven de ouders achter met een leegte die diep kan ingrijpen in verschillende lagen van hun leven. In een notendop aan tijd, kan er rondom het sterven van de baby een aaneenschakeling van gebeurtenissen plaatsvinden, die tezamen een intense levensgeschiedenis vormen. ‘Voor mijn gevoel heeft zich hier een heel leven afgespeeld’, aldus Miriam, moeder van Noortje. Naast de rouw om deze afgebroken levensgeschiedenis, is er het verdriet om de belofte van de toekomst die nooit ingelost zal worden. De baby is door de dood vereeuwigd als een kind van de toekomst. De impact van het verlies van een baby is het thema voor de tweedelige reeks Kind van de toekomst. Het eerste deel – Kind van de toekomst, Verhalen over de impact van het verlies van een baby – is een boek met levensverhalen waarin moeders en vaders vertellen over hoe de dood van hun baby hun leven heeft beïnvloed. In het tweede deel – Kind van de toekomst, Beschouwingen over de impact van het verlies van een baby – wordt vanuit rouwtheoretische kaders teruggeblikt op de verhalen uit het eerste boek. Beide boeken zijn geschreven voor lotgenoten en hun sociale omgeving, voor hulpverleners en studenten aan hulpverleningsopleidingen

Kind van de toekomst is een waardevolle en unieke aanvulling op de bestaande rouwliteratuur met thema impact bij verlies van een baby. Auteur heeft een omvangrijk onderzoeksproject opgezet waarin zij de beleving van rouw bij zesendertig ouders van zeer jong gestorven baby’s heeft onderzocht. Aan het project werkten ouders mee die, in verschillende tijdvakken van de afgelopen veertig jaren en ten gevolge van uiteenlopende doodsoorzaken, een kind van zes maanden of jonger verloren. Deze specifieke vorm van rouw vormt feitelijk een taboe in de samenleving. Want hoezeer het verlies van een baby ook tot één van de ergste rampen wordt gerekend die ouders kan overkomen, toch wordt al gauw even hard gevonden dat ouders er maar heel snel overheen moeten komen omdat ze het kind hoegenaamd niet hebben gekend. In de praktijk komt het erop neer dat ouders maar kort in de gelegenheid gesteld worden om hun rouw om hun overleden baby te delen, waarna de rouw in de verborgenheid komt. Zowel de overleden baby als de beleefde rouw worden een vlak wat 'men' niet meer wil betreden, al helemaal niet wanneer er sprake is van een volgende zwangerschap. Het is van belang dat er meer kennis komt over de impact van een dergelijk verlies, waardoor ouders beter ondersteund worden door hun sociale omgeving en door hulpverleners.