Red
Artiest(en): King Crimson
  • CD
  • Standard Edition
  • 1 stuk(s)
  • Introductie: 2004-11-15
Alle productspecificaties

Productbeschrijving

Red is een album van King Crimson, uitgebracht in 1990. Het album betreft een progressive rock CD.

Tracklist

  • 1. Red
  • 2. Fallen Angel
  • 3. One more red Nightmare
  • 4. Providence
  • 5. Starless

Productspecificaties

Gegevens

Eerste Artiest
King Crimson
Oorspronkelijke releasedatum
15 november 2004
Label
Panegyric

Productinformatie

Drager
CD
Type uitvoering
Standard Edition
Aantal stuks in verpakking
1 stuk(s)
Speelduur
39:50
Mono of stereo
Stereo

Overige kenmerken

Box set
Nee
Compilatie
Nee
Country
Groot-Brittannië
Gewicht
101 g
Gezongen taal
Engels
Import
Ja
Meerdere uitvoerende artiesten
Geen
Muziekgenre
Progressive Rock
Soort verpakking
Jewel Case
Verpakking breedte
124 mm
Verpakking hoogte
9 mm
Verpakking lengte
140 mm

EAN

EAN
0633367050724

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Verschijningsjaar
2004
Muziekstijl
Progrock
Artiest
King Crimson
Select-bezorgopties
Gratis verzending

Reviews

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

Gemiddelde van 6 reviews
4,8

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

5
1
0
0
0
  • Wauw.

    Je vraagt ze af hoe ze het doen: na bestaan nog een album uitbrengen, en dan eentje die zo geweldig goed is. King Crimson was ten einde toen Red werd uitgebracht, en werd met het overgebleven trio op de cover (John Wetton, Bill Bruford en Robert Fripp), samen met sessiemuzikanten, met onder andere Ian McDonald op saxofoon, die eerde op In The Court of the Crimson King speelde, redelijk snel in elkaar gezet van materiaal dat nog op tafel lag. Desonkans verdient Red zijn plaats in de top drie van King Crimson (samen met In The Court of the Crimson King en Discipline). Het redelijk agressieve, instrumentale titelnummer trekt je meteen in de wat donkerdere sfeer van deze plaat, gevolgd door het prachtige 'Fallen Angel', waarop David Cross, die tegen die tijd al officieel uit de groep was gestapt, nog een mooie verschijning maakt. Ook 'One Red Nightmare' is wederom een hoogtepunt, geleid door heerlijke Brits geaccentueerde zang van Wetton en briljante percussie van Bruford. Het live opgenomen improvisatiestuk 'Providence' is misschien wat minder, maar dan. Red eindigt met een van de geweldigste tracks die King Crimson ooit maakte: 'Starless'. Het nummer, dat 12 minuten duurt, is een ervaring zoals geen andere, Nadat de laatste seconden Red afsluiten, hebben ze je helemaal stil gekregen. Verbazingwekkend is het enige woord wat het nummmer eer aandoet, en het album is dan ook bijna alleen al de moeite waar daarvoor. Halen zonder twijfel.

    Vond je dit een nuttige review?
    6
    0
  • Sterreloos?

    Nog nooit een nummer gehoord waar je op het einde leeg bent, gevuld met "starless". Beginnend als een ijle slow, trekt Fripp met zijn gitaar je naar het onwaarschijnlijke, waar saxophones je opwachten om je op jezelf terug te werpen. Liefhebbers van progressive rock moeten deze schijf op een ereplaats leggen.

    Vond je dit een nuttige review?
    4
    0
  • Prog-hemels!
    • Heerlijke nummers
    • Meeslepende muziek
    • Vernieuwend
    • Goede zang
    • Goede lyrics
    • uniek
    • onovertroffen
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Ik ben het helemaal eens met de vorige recensies.
    Na zo'n intensieve en creatieve live-periode viel voor KC 1 Juli 1974 het doek. Echter de studio opnames van 'Red' (8 juli gestart) hierna bewijzen, dat ze nog zo veel potentie hadden. Deze LP markeert voor mij het beste van die 70-jaren periode. Alle nummers zijn subliem en doordringend, zelfs de improvisatie 'Providence' (vaker luisteren: merk hoe effectief drummer Bill Bruford is). (Gelukkig is KC regelmatig weer 'opgestaan' en zelfs vandaag weer present na de USA 'Elements Tour 2014' en de nieuwe tour gepland in UK).
    'Starless' is gecomponeerd in de voorliggende live-periode. Op 'Toronto Live' (cd) en de TV-opname speelt David Cross (viool) de melodie-partij, terwijl Robert Fripp de mellotron speelt. Op deze plaat speelt gitarist Fripp de melodie-lijn geperfectioneerd, met prachtig gevoelig samenspel van Mel Collins (sax). De rauwe doch breekbare stem van John Wetton is uniek. En zijn bas-spel beukt! Een spannende opbouw van hypnotische Fripp-tonen leiden naar de climax tot op het puntje van je stoel. In de finale van 'Starless' wordt je -als het ware- naar de 'prog'-hemel gevoerd!!! Hierna is er even niets meer..... Starless...huh...10 sterren!! ;-)

    Vond je dit een nuttige review?
    3
    0
  • MUZIKAAL HOOGTEPUNT

    In 1969 sloeg het 1e King Crimson album in als een bom, na zeer veel wisselingen maar desondanks goede albums komt Robert Fripp in 1973 met een weer geheel nieuwe bezetting een vijf mans formatie met oa Bill Bruford (ex-Yes) en John Wetton. In anderhalf jaar tijd van continu toeren en drie albums dendert deze bezetting als een ongebreidelde hoop muzikale energie naar het hoogtepunt op het derde album RED. Onderweg is men al twee leden kwijtgeraakt en de muziek is steeds donkerder en massiever geworden. Robert Fripp zegt jaren later dat niet het resultaat maar de weg die deze Crimson reincarnatie heeft afgelegd het belangrijkste was. Dit album is dan ook niet los te zien van alles wat ervoor is gebeurd, incl de 1e Crimson fase. Het is een optelsom van dat alles met gastoptredens van ex leden als David Cross, Mel Collins en Ian MacDonald. Een subliem album. Een klassieker in de progrock, maar het is ook wel eens het eerste heavymetal album genoemd en het was het favoriete album ooit van Kurt Curbain. De intensiteit van het album is onovertroffen. Opener en titelnummer Red is een gitaarriff klassieker die zijn weerga niet kent. Afsluiter Starless is misschien wel het mooiste nummer ooit. In ruim 12 minuten wordt een mooi, breekbaar op mellotron gespeeld thema uitgewerkt tot een apocalyptische finale met een immens donker ronkende bas, Mel Collins in een hoofdrol op sax en natuurlijk de allesoverheersende gitaar van Fripp himself. Als de muziek eindigt staan alle signalen op RED, net als de band, die al voor het uitkomen van deze plaat uitelkaar viel, blijf je uitgeput maar met een ultiem gevoel achter.

    Vond je dit een nuttige review?
    4
    1
  • King Crimson goes rock.

    Een waar meesterwerk waarop King Crimson laat horen dat het zelfs met een bandlid minder vernieuwend en origineel kan zijn met een stevige en unieke gitaarklank.

    Vond je dit een nuttige review?
    0
    0
  • King Crimson duisterder en harder dan ooit tevoren

    Hoewel en progressieve rockgeluid waar King Crimson in de jaren zeventig om bekend stond is gebleven, evenals de jazzy inslag van de laatste paar platen, lijkt Robert Fripp op 'Red' beïnvloed te zijn door de opkomende hardrock en vroege heavy metal van midden jaren zeventig. Hoewel dat niet helemaal nieuw is in de muziek van King Crimson ('21st Century Schizoid Man' had in 1969 misschien wel de zwaarste riff ter wereld) is het gitaargeluid van Fripp rauwer en urgenter dan voorheen, wat met name het instrumentale titelnummer een genot maakt om mee te luisteren. Het andere uiteinde van de plaat is 'Starless', een monumentaal nummer dat van een kalme ballad naar een hele duistere climax toewerkt en in zijn 12 minuten geen moment verveelt. Eigenlijk is alleen 'Providence' minder. Het is een instrumentale improvisatie en hoewel er knap gemusiceerd wordt, had ik liever gehad dat ze verder gebouwd hadden op wat ideeën. Met name de viool van David Cross laat wat vlagen van genialiteit horen die veel te snel over zijn. Maar vier briljante nummers uit vijf levert natuurlijk ook vier uit vijf sterren op.

    Vond je dit een nuttige review?
    0
    0
Drager: CD
17 89
Op voorraad
Voor 15:00 uur besteld, vrijdag in huis
In winkelwagen
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Inclusief verzendkosten, verstuurd door Worldwide Records
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via Worldwide Records

Recent bezochte artikelen

 
Vergelijk artikelen