Boek omdraaien
KliFi

Uitgever: Atlas Contact

Auteur: Adriaan van Dis
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789025470869
  • Druk: 1
  • februari 2021
  • 208 pagina's
Alle productspecificaties

Adriaan van Dis

Adriaan van Dis is de schrijver van negen romans en verschillende reisverhalen en literaire non-fictie. Zijn werk is in vele talen vertaald, en werd veelvuldig genomineerd en bekroond. In 2015 ontving hij de Constantijn Huygens-prijs voor zijn gehele oeuvre. In hetzelfde jaar werd de roman Ik kom terug bekroond met de Libris Literatuur Prijs.

Samenvatting

In ‘KliFi’ van Adriaan van Dis zijn De Oranjes verjaagd, de republiek Nederland likt haar wonden na een orkaan en het volk schikt zich in een president die ontkennen tot kunst heeft verheven. Jákob Hemmelbahn, zoon van Hongaarse vluchtelingen, verbaast zich over de gelatenheid van zijn medeburgers. Geheel tegen zijn aard verzet hij zich en geeft hij een stem aan de slachtoffers van een lokale overstroming. ‘KliFi’ is een bitter vrolijke vertelling over uit de pas lopen, over onze neiging tot aanpassen en veinzen, en over lastige vriendschappen.

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
februari 2021
Afmetingen
Afmeting: 23,1 x 15,1 x 1,9 cm
Aantal pagina's
208 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Aanbevolen leeftijd
12 - 100 jaar
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Adriaan van Dis
Uitgever
Atlas Contact

EAN

EAN
9789025470869

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
361 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
151 mm
Verpakking hoogte
19 mm
Verpakking lengte
231 mm

Je vindt dit artikel in

Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
Nieuw of tweedehands
Tweedehands

Reviews

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

Schrijf een review Schrijf een review
28 reviews
3,7
van de 5

Negatief, positief, neutraal: we zetten een review altijd online. We controleren wel eerst of ’ie voldoet aan onze reviewvoorwaarden en niet nep is. We controleren ook of ’ie is geschreven door iemand die het artikel heeft gekocht via bol.com en zetten dit er dan bij. De controles gebeuren automatisch, al kijken er soms mensen mee. Bol.com betaalt niet voor reviews. Als een reviewer door een andere partij is vergoed, staat dit in de review zelf.

9
8
6
4
1
  • Oer-Hollands oppurtunisme
    • Vernieuwend
    • interessant
    • literair

    Een pamflet. Een aanklacht tegen populisten, klimaatontkenners, racisten, socialisten, fascisten, opportunisten. Van Dis schrijft niet zomaar een boek, maar voelt schijnbaar een urgentie om zijn stem te laten horen. Nelleke Noordervliet deed dat eigenlijk ook al vorig jaar in De val van Thomas G.. Maar dan subtieler. Toch, de covers, het spelen met taal, het variëren met vertelvormen: het zit in beide boeken. Twee titanen die zien wat er in de wereld gebeurt en hun normale werkzaamheden stopzetten om hun bescheiden mening te geven. Schoorvoetend doen ze dat, met respect voor de huidige kritieken die vast ook over hen neer zullen dalen.
    .
    In het boek lezen we over Jákob, een tachtigplusser die als kind vlucht uit Hongarije. Hij is nu, in 2030, bevoorrecht, want woont op een terp. Het land is droog, maar Jákob maakt er het beste van. Hij is weduwnaar, maar heeft weer liefde gevonden bij Talétha, een bewoonster van De Kuil, een soort nederzetting van vluchtelingen en verschoppelingen. Als de allesverwoestende orkaan komt, zijn Jákob en zijn buurman Kees veilig op de terp. Als de orkaan gaat liggen, wordt de terp een toevluchtsoord. De soldaten zoeken naar vluchtelingen. Deze vluchtelingen zijn niet veilig voor het huidige regime van De president die wel heel erg lijkt op Thierry Baudet. Jákob registreert de vluchtelingen, maar gaat zich steeds meer verzetten.
    .
    Jákob denkt ergens in het verhaal aan kunstenaars die in deze tijden maar twee dingen kunnen doen: emigreren of zelfmoord plegen. Ik vraag me af tijdens het lezen: is dit boek de zelfmoord van de Van Dis? Hij kan neergesabeld worden door dit boek, maar misschien wil hij aangeven: kom maar op: maak me af. Ik geef alles, maar het deert me niet. Ik, de boomer, die het niet goed kan doen. Die niet meer meetelt. Oh, fantastisch vind ik het. Is dit een meesterwerk of een niemendal? Ik denk toch dat eerste, maar goed, wat weet ik ervan? Ik weet alleen dat echte schrijvers en andere kunstenaars leeftijdsloos zijn en blijven; dat hun ideeën altijd vernieuwend zijn en dat ze meetellen.
    .
    Met dit boek lijkt Van Dis ons te willen waarschuwen voor de klimaatveranderingen die onze ondergang zullen worden. Hij is onze eigen David Attenborough. Daar mogen we best trots op zijn.

    Vond je dit een nuttige review?
    5
    0
  • Geestig schurend toekomstverhaal

    Verrassend en met bijtende en schurende humor wordt er een vreselijk naar toekomstbeeld geschetst, Orwelliaans. Medogenloos worden diverse personages in bizarre omstandigheden, liefevol beschreven!

    Vond je dit een nuttige review?
    5
    0
  • Geslaagde klimaatroman
    • origineel verhaal
    • zet aan tot nadenken

    In deze elfde roman van Adriaan van Dis komt het wel en wee van een aantal inwoners van Nederland aan de orde na een orkaanramp ergens in de nabije toekomst. Klimaatfictie noemt de schrijver het, vandaar de afkorting KliFi in de boektitel. En de Oranjes zijn uit ons land verdwenen, vandaar de Republiek in de ondertitel.
    Ondanks het zware onderwerp, een klimaatramp, is het geen loodzwaar boek geworden. Integendeel, dankzij de door Van Dis gekozen verteltrant en ook door de gevarieerde opmaak met diverse lettertypes is er een onderhoudend, niet zwaar-op-de-hand boek ontstaan. Een verdienste van de schrijver, die verrast met deze interessante en ook geestige roman. Van Dis trakteert de lezer op een origineel verhaal, in een vlotte verteltrant met veelal korte zinnen.
    De hoofdpersoon, Jákob Hemmelbahn, niet toevallig even oud als Van Dis, stelt op schrift wat er is gebeurd rond de orkaanramp. Hij wordt daarbij terzijde gestaan door een innerlijke stem (Poema genoemd) die hem op het correcte Republikeinse pad wil houden. Dat betekent: schrappen, en het regime onwelgevallige woorden als arrestantenbussen en klimaatvluchtelingen wijzigen in grijze bussen en drenkelingen. Uitspraken van de President dienen in rode kapitalen te worden weergegeven (niet de enige president die in hoofdletters praat). De President regeert met harde hand, geholpen door de VaderlandseGarde.
    Hemmelbahn woont tot zijn geluk op een terp waardoor zijn huis alleen beschadigd raakt in de orkaan. De mensen die in De Kuil woonden hebben het slechter getroffen: ze mogen blij zijn dat ze hun leven nog hebben. Hemmelbahn’s huis en grond worden gevorderd om als noodkamp dienst te gaan doen voor ‘de Kuilers’, een wonderlijk gezelschap ontheemden.
    Van Dis strooit met rake typeringen om de tijdgeest te beschrijven. Hij heeft het over ‘het schuttersputje van het eigen gelijk’, over ‘dor hout (dat kan buigen)’, over ‘Herhalen: zeg iets drie keer en het wordt waar’ (algoritme), over ‘pandemiepaniek’ en over ‘De grote gelijkmakers sleutelden aan de wereld, aan de taal, aan de geest’.
    Jákob is overigens wel bang om door een vijandige tijdgeest als totaal overbodig te worden geveld. Hij spreekt weliswaar zeven talen, maar spreekt hij ook de taal van deze tijd?, zo vraagt de hoofdpersoon zich af.
    Met deze prikkelende roman (“zonder zout in de wond voelt de lezer niks”) laat Adriaan van Dis de lezer op een originele manier nadenken over de gevolgen van klimaatontwrichting.

    Vond je dit een nuttige review?
    8
    1
  • Oproep tot reflectie
    • leest vlot weg
    • mooie typografie.
    • maatschappelijk relevant

    In KliFi schetst Adriaan van Dis een beeld van een maatschappij in Nederland waar de koning is vertrokken, een president de macht heeft en het land geteisterd is door een orkaan.
    Het is het verhaal van een Hongaarse vluchteling – Jákob Hemmelbahn - die ten tijde van de Hongaarse Opstand met zijn ouders naar Nederland is gevlucht. Hij heeft zijn vrouw verloren, is verhuisd naar een terp aan de rivier en is bezig een boek te schrijven waarin hij de situatie in Nederland aan de kaak stelt. Door zijn verleden en ook de situatie in Nederland is hij zich er van bewust welke risico’s er zijn aan het schrijven van zo’n boek. Hij wordt voortdurend op zijn vingers getikt door de Poema: De verpersoonlijking van de zelfcensuur.
    Na de orkaan komt er een hulp actie opgang om de overlevenden uit de buurt op te vangen op de terp van Jákob. Die buurt wordt in KliFi de Kuil genoemd. Het is een soort van vrijstad waar mensen wonen en leven die niet passen binnen de gevestigde orde, zeker niet de orde die door de aanhangers van de president worden nagestreefd.
    De rol van Jákob is het registreren van de overlevenden en het in kaart brengen van degenen die vermist worden – hij was bijna 50 jaar bibliothecaris.
    Uiteindelijk komt het tot een clash tussen de overlevenden van de Kuil en de overheid. Er duiken op sociale media beelden op van dit treffen en ja, iedereen heeft een ander verhaal van wat er gebeurt is. Het gevolg is dat dit treffen verder geen consequenties heeft en men in de rest van het land gewoon verder gaat alsof er niets gebeurt is.
    Op het eind van het KliFi levert Jákob het manuscript van zijn boek in bij de uitgever. Natuurlijk komt de Poema nog langs om te knippen, door te halen en zwart te lakken.
    Jákob heeft zijn taak volbracht en dik in de 80 heeft hij er genoeg van.

    KliFi is een relevant boek. Het schetst een beeld van de maatschappij die door de ene groep lezers verafschuwd zal worden, maar door anderen (lezers??) als gewenst zal worden gezien. Weg met rand figuren (zeker als ze uit andere landen komen), alternatieve waarheden en een leider van het land die geen leider is, maar alleen maar zegt hoe goed hij is. Adriaan van Dis heeft duidelijk naar Amerika gekeken en naar ontwikkelingen in Nederland. Daarom zet dit boek je aan het denken. Alhoewel de orkaan een gevolg is van de klimaatveranderingen, is het beeld van de maatschappij naar mij mening veel verontrustender. Van Dis heeft een “pamflet” geschreven dat ons bewust maakt van de gevaren die onze samenleving bedreigen.

    Laat je niet misleiden door het gemak waarmee je het boek leest. Het is vlot geschreven en bevat humor, maar de boodschap is ernstig.
    Tot slot nog een opmerking over de typografie van het boek. Op de eerste pagina van deel 1 wordt je gelijk vergast op een schaar (iets wat is weggeknipt), doorstrepingen, zwarte balken en tekst in rode letters. Ook is er een onderscheid in lettertype van het verhaal, en de tekst van het boek van Jákob. Daarmee krijgt het boek nog een extra laag.

    Vond je dit een nuttige review?
    10
    2
  • niet heel doordacht
    • mooie poëtische zinnen
    • leest goed weg
    • verhaal is niet goed onderbouwt
    • is te vluchtig geschreven

    Een boek voor liefhebbers van mooie poëtische zinnen, met een natuurlijk ritme.
    Je kan je mooi laten meevoeren met prachtige zinnen.
    Mijn grootste probleem, In dit boek is de samenleving in 10 jaar afgegleden naar een dystopie.
    Hoe dit is gebeurd, is niet onderbouwt De samenleving is een amorfe blob die beweegt een beetje naar rechts, en een beetje naar links maar komt nooit echt van zijn plek. Dat maakt het verhaal flinterdun en lees je alleen nog wat dit boek echt is, een aanklacht tegen van alles en nog wat.

    Vond je dit een nuttige review?
    3
    0
  • Klimaatfictie die niet kan boeien

    Eind 2016 zond de EO een boeiende dramaserie uit met als titel ‘Als de dijken breken’, zowel in ons land als in België bekeken door miljoenen mensen. In de serie krijgt Nederland te maken met een stormvloed van ongekende omvang en de serie laat zien wat dat doet met de relaties van mensen en met het landsbestuur.
    Ik moest daaraan denken toen ik in diverse kranten een interview las met Adriaan van Dis over zijn nieuwste roman ‘KliFi’, een afkorting van ‘klimaatfictie’. Ik citeer de achterflap van het boek: ‘De Oranjes zijn verjaagd, de republiek Nederland likt haar wonen na een orkaan en het volk schikt zich in een president die ontkennen tot kunst heeft verheven.’
    Mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen, maar eerlijk gezegd stelt het boek mij teleur. Ook in 2030 gaat het om een overstroming als gevolg van een orkaan. Die leidt ertoe dat een groep klimaatvluchtelingen vanuit een nederzetting in de uiterwaarden vlucht naar een hoger gelegen plek. Hun verhalen worden opgetekend door de 84-jarige Jákob Hemmelbahn, zelf ooit met zijn ouders in 1956 vanuit Hongarije naar Nederland gevlucht.
    Een interessant thema: de gevolgen van klimaatverandering in combinatie met de vluchtelingenproblematiek, met populisme en nationalisme. Maar echt boeien kan het boek mij niet. Af en toe komen de drenkelingen met grappige getuigenissen, maar uiteindelijk krijgen zij niet echt een gezicht. Dat schept een afstand die de ernst van de mogelijke gevolgen van de klimaatcrisis niet echt dichterbij brengt. Een gemiste kans.

    Vond je dit een nuttige review?
    3
    0
  • Een verhaal om over na te denken

    Lees mijn volledige recensie op www.bookaddict.nl

    Deze stap uit mijn comfortzone was absoluut interessant te noemen.

    Alhoewel de schrijfstijl in dit boek mij niet echt lag, ben ik wel gefascineerd door het onderwerp. Het heeft mij absoluut doen nadenken over mijn keuzes en de omgeving om mij heen.

    En eigenlijk denk ik dat Adriaan van Dis dit ook zo bedoeld heeft. Dus wat dat betreft is hij daar absoluut in geslaagd.

    ‘KliFi‘ is een bijzondere roman die ons een beeld van de toekomst geeft, wanneer wij als burgers niet nadenken over bepaalde keuzes.

    Het laat ons zien dat we te allen tijden moeten blijven nadenken over dat wat we doen en de gevolgen daarvan.

    En ondanks dat dit boek misschien niet helemaal de mijne was, ben ik absoluut van plan om ook andere boeken van Adriaan van Dis te gaan lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    4
    2
  • Leeg boek met een strik er om

    Als je van “ vondsten” als: “ zilvervisjes, de meest vraatzuchtige lezers...” houdt zal je dit boek waarderen.
    Staccato geschreven, korte zinnen, dito scènes, waardoor het vlot leest, maar de geforceerde woordspelingen verarmen de tekst eerder dan dat ze verrijken. Er is zoveel nadruk op gelegd dat het boek niet tot verdieping komt: een lege huls met een strik er om.

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
  • Distopische “klimaatfictie” overtuigt net niet

    Zeer nieuwsgierig was ik naar dit boek. De beschrijving sprak van bittere humor, distopische elementen en een link met klimaatverandering.
    Deze roman verhaalt over een Nederland in de toekomst, geen koninkrijk meer, maar een republiek, met een President aan het hoofd en een VaderlandseGarde actief. De hoofdpersoon is Jákob Hemmelbahn, in de tachtig en woonachtig op een terp aan een rivier, waar hij met z’n inmiddels overleden vrouw naar toe was verhuisd na vertrek uit de randstad. Na een verwoestende orkaan blijkt Jakobs huis de enige in de omgeving dat nog overeind staat, dus wordt deze gevorderd door het leger, dat noodhulp komt bieden. Zo komt Jakob in contact met overlevenden uit De Kuil, een verzameling mensen met migratieachtergrond, die in deze Republiek eigenlijk niet welkom zijn. In de periode na de ramp werkt Jakob aan zijn roman (bemoeilijkt door aanwezigheid van criticus Poema), registreert de overlevenden en vermisten, en reflecteert ondertussen op de omstandigheden. Vooral de klimaatproblematiek, ontkend door de president, en de omstandigheden van de ‘Kuilers’ komen hierbij langs. In al deze thema’s probeert Jakob zich een houding te geven, met wisselend succes.
    Het boek is duidelijk geïnspireerd door zorgen van klimaatactivisten, zoals ook blijkt uit de lijst met boeken achterin. Daardoor schuurt het verhaal aardig, ook door het Baudet-achtige personage van de President. De reflecties van Jakob zijn daarin een boeiende spiegel voor de lezer.
    Maar uiteindelijk moet ik zeggen niet geheel overtuigd te zijn geraakt door het boek. Soms was er net te veel vervreemding, zoals bij het optreden van de Vaderlandse Garde, soms net te veel herkenning. Uiteindelijk legde ik het boek daarom ietwat onbevredigd weg.

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
  • Wie kent zichzelf in het uur U?
    • actueel en tijdloos tegelijk
    • bijtend en vrolijk
    • van dis geeft problematiek een gezicht
    • scherpe inzichten fraaie zinnen
    • soms de stijl
    • bv bij de kuilers: 'me broer'
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Een mooi fragment in Kifli, halverwege het boek. Hoofdpersoon Jákob Hemmelbahn denkt aan zijn Armeense vriendin Talétha, vermist sinds als gevolg van de klimaatcrisis een orkaan een plaatselijke overstroming veroorzaakte. Wat weet hij eigenlijk van haar? ‘Als ze je vinden hoef je me niet de waarheid te vertellen. (…) Ik wil je alleen maar gered weten. Meer niet. Ik hou van je.’
    Het is eenvoudig om in Jákobs wens voor Talétha een metafoor te zien: Nederland gered weten, dat is wat hij wil. Het mooie waterland waar hij als migrantenzoon welkom was - zijn ouders ontvluchtten Hongarije tijdens de Russische overheersing - en dat hij leerde kennen als een land waarin mensen een stem mochten hebben, waar het vrije woord zegevierde. Dat Nederland, met alle ruimte voor kunst en cultuur en voor diversiteit, bestaat echter niet meer. Het is verworden tot een republiek met een president onder wie ‘de’ waarheid een opgelegd gegeven is.

    Klifi speelt zich af in een denkbeeldige maar niet ondenkbare toekomst, die gebaseerd is op gebeurtenissen uit de recente vaderlandse geschiedenis en wereldpolitiek. Er komt veel voorbij: van de klimaatcrisis, die het land in een vrije val doet belanden, fake nieuws en feitenontkenning (Klifi staat voor ‘klimaat fictie’), het verval van de rechtsstaat, de teloorgang van de vrijheid van meningsuiting en een op handen zijnde Nexit, tot de migrantenproblematiek en dreiging van een Srebrenica-achtige deportatie van vluchtelingen.
    Bibliothecaris Jákob is een bescheiden, bejaarde weduwnaar (84). Zijn woonhuis en erf, droog gebleven op een terp, worden na de overstroming tot noodkamp benoemd en overgenomen door het leger. De overlevenden van de lokale overstroming in achterstandsgebied ‘De Kuil’ dienen te worden geregistreerd. Voor wie zich niet kan legitimeren, dreigt een resocialisatie-project of zelfs uitzetting. De Kuilers zijn veelal arme vluchtelingen die de taal niet machtig zijn en onaangepasten (‘weggooi-mensen’, ‘types die onder de radar van de staat leven.’).
    Jákob trekt de taak naar zich om te tolken en lijsten met drenkelingen bij te houden. Hij tekent de verhalen van de gemankeerde overlevers op omdat hij hun een stem wil geven. De bonte personages houden hem een spiegel voor of tonen juist de menselijke ambivalentie.
    Boerenknecht Kees is Jákobs tegenpool. Hij is de gemoedelijke buurman met wie je niet over politiek praat, maar ook de volkse man die er mede oorzaak van is dat het land zo veranderd is, de klager, fan van populisme, zwartkijker die overal dreiging in ziet. Al trekken ze samen op in de ‘wederopbouw’ en nemen het daarbij op voor de Kuilers, hun verschillen weten ze niet te overbruggen. Kees radicaliseert en trekt in met de laatst overgebleven Kuilers in een boerenoptocht naar de tv-studio’s - een actie die uit de hand loopt. Jákob blijft achter als eenzame verzetsheld, die zijn heil blijft zoeken zoekt in woorden.

    Klifi is een actuele aanklacht tegen de maakbaarheid van de aarde, de menselijke arrogantie en het ‘vermis van nederigheid’. Maar het is ook een kritisch geluid tegen het zwart-wit van goed of kwaad en hoe je dat zogenaamde kwaad bestrijdt.
    Van Dis toont in Klifi hoe de Baudets van deze wereld de creatieve, experimentele denkkracht bedreigen en hoe zuinig je moet zijn op kwetsbaren en dwarsliggers. Er is niet één waarheid, zoveel is zeker. Mooi hoe hij protagonist Jakob woorden laat zoeken om de crisis scherp te stellen - wat leidt tot fraaie zinnen en bijtende inzichten - en er daarbij in slaagt ruimte te laten voor de lezersinterpretatie. Nog lang nadat ik Klifi uitheb, zingen vragen rond in mijn hoofd. Hoe zit het met mijn geweten? Heeft de mens tegenspoed nodig als leerschool? Wat moet een mens zich laten welgevallen, hoe ver ga je mee? Om met de hamvraag te eindigen: ‘Wie kent zichzelf in het uur U?’

    Vond je dit een nuttige review?
    1
    0
21 99
Op voorraad
Select
Voor 23:59 besteld, morgen in huis
Verkoop door bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door bol.com
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
Bezorgopties op jouw locatie
  • Vandaag nog in huis (bestel ma-vr voor 13:30, bezorging tussen 17:00 en 22:00)
  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Ook zondag in huis (bestel voor za 23:59)

Vaak samen gekocht

Vergelijk artikelen
  • Waar wil je dit mee vergelijken? Je kan in totaal vijf artikelen kiezen. Er is nog plaats voor andere artikelen. ander artikel.