Knielen op een bed violen roman

Ook al heb ik niets met het geloof en kon ik me ook niet identificeren met de hoofdpersoon, greep dit boek mijn enorm aan. Ik kon het niet in 1 ruk uitlezen. Daarvoor was het te heftig. In dit boek waren slechts slachtoffers. Op het einde heb ik gehuild. Wat een ellende en wat knap dat een schrijver dit teweeg kan brengen! Later begreep ik dat deze trieste familiegeschiedenis niet verzonnen was maar de jeugd van Siebelink zelf. Hij was de oudste zoon in het verhaal. Dit boek en verhaal zal ik nooit vergeten en daarom krijgt dit voor mij een zeer goede waardering!

In mijn jeugd was ik een fervent lezer. Daarna had ik geen rust om boeken te lezen. Tot ik in verband met een prostaatoperatie tot rust werd gedwongen. "Knielen op een bed violen" was het eerste boek dat ik in deze periode las. Daarna heb ik vrijwel alles van Jan Siebelink gelezen. Ben nu bezig met Maarten 't Hart. Wellicht dat mijn gereformeerde achtergrond leidt tot herkenbaarheid van met name de jeugd van deze schrijvers. "Knielen..." is een meeslepend verhaal over een allesomvattend geloof en de tragische gevolgen ervan.

Jan Siebelink kende ik vóór het lezen van dit boek als een realistisch schrijver. Van de personen in zijn werk gaf hij steeds een heel herkenbaar beeld, heel eigentijds ook. 'Knielen op een bed violen' zou over zijn jeugd gaan, met name over het geloofsleven van zijn ouders. Ik begon eraan met de indrukken die ik al had van zijn eerder werk: gevoelig, dichtbij. De indrukken werden bij het lezen van dit nieuwe boek bevestigd. Een prachtig verhaal dat me erg ontroerde. Heel knap ook zoals Siebelink de sfeer heeft getekend van het religieuze web waarin zijn vader gevangen zat. Een onvergetelijk boek.

Het boek heeft me geraakt. In het begin vond ik het een minder goed boek het grijpt je beetje bij beetje tot op het einde in tranen. Het laatste deel heb ik dan ook zo uit gelezen kon het boek niet meer weg leggen.

Eerlijk gezegd heb ik het gehad met de fascinatie voor de dwaalwegen die onder het mom van geloof worden afgelegd. Zélf gelovig opgevoed, en hoe dan ook respect koesterend voor religie en religieuze gevoelens, snap ik niets van de rechtlijnigheid waarmee met een beroep op ''de leer'' de mystieke band tussen mens en God in het keurslijf van benepenheid wordt geperst en stukgereten. Dit boek verhaalt van de valkuil, die geloof in petto heeft: het verlies van mededogen, relativering, en menselijkheid ten faveure van het vasthouden aan starre beginselen. Deze boodschap weet Siebelink overtuigend over te brengen op de lezer, die al lezend wordt weggezogen in een werkelijkheid waar geween en tandengeknars overheersen. Treffend, en goed geschreven.

Schokkend hoe een religie - in dit geval "gewoon" het protestantisme - het leven van een mens ten kwade kan veranderen. Een niet erg opgewekt boek dus - nu vind ik veel Nederlandse literatuur bepaald niet opgewekt, maar buitengewoon goed geschreven in mooi Nederlands, dat je nog maar zelden tegenkomt.