Koninkrijk

Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl. Ik heb al veel goede verhalen over Jo Nesbø gehoord en ik was toch wel erg benieuwd naar deze auteur. Koninkrijk is het eerste boek dat ik van deze auteur lees en bij nieuwe auteurs ben ik toch wel altijd benieuwd hoe de schrijfstijl is en of de auteur mij weet te raken. De proloog is al snel spannend en boeiend. Nesbø weet mij hiermee te raken en ik heb het gevoel dat ik snel verder moet lezen, want deze proloog is veelbelovend. Ik wil weten hoe het verder gaat en sla snel de bladzijde om. Helaas werd het mij al snel duidelijk dat het verhaal te traag was voor mij. Ik kwam niet lekker in het verhaal en het duurde voor mijn gevoel te lang voor er iets gebeurde. Na zo’n 140 pagina’s werd het verhaal gelukkig wel iets spannender en wilde ik ook graag weten hoe het verhaal af zou lopen. Echter ook al werd het iets spannender, het verhaal werd er niet geloofwaardiger op, helaas. Zo heeft Roy allerlei verklaringen over de doden die op mij echt als onzin overkwamen. Ook werd er naar mijn gevoel te veel en te uitgebreid ingegaan op het verleden van de broers, waardoor ik op een bepaald moment zoiets had, nu weet ik het wel, ga nu maar verder met het verhaal. Hierdoor leer je de personages natuurlijk wel goed kennen, maar dit kwam voor mij niet ten goede aan het verhaal. Ook zorgde dit er regelmatig voor dat ik me echt door het verhaal heen moest worstelen. De hoofdstukken zijn van een gemiddelde lengte, echter ik werd regelmatig afgeleid en moest dan soms weer even terug lezen waar ik gebleven was, hierdoor schoot ik ook niet echt op in het boek. Dit gebeurt mij niet snel en dat is voor mij een teken dat deze auteur mij helaas niet wist te raken. Ik ben helaas geen fan van Nesbø en ondanks alle positieve berichten over deze auteur zal ik niet zo snel meer een boek van deze auteur oppakken om te gaan lezen.

Ik ben gek op zijn boeken, ik heb ze allemaal verslonden. Ik heb deze dan ook gekocht zodra het in de winkel lag. Maar wat een teleurstelling. Waar is de spanningsboog, waar zijn de plotwendingen? Het verhaal kabbelt door en is weinig verrassend.

Wat een prachtig boek van Jo Nesbø . Het wijkt af van de andere boeken die ik van hem gelezen heb die ik ook erg goed vond en het verhaal zit ZO prachtig in elkaar, iedere keer worden dingen uit het verleden duidelijker en ontvouwt zich een schitterend verhaal. Dik vijf sterren waard wat mij betreft en een echte aanrader !

Ben je net als ik groot fan van de Harry Hole verhalen, en hoopte je na de vele goede recensies op een soortgelijk niveau, dan zul je waarschijnlijk net als ik teleurgesteld worden. Meerdere keren bijna opgegeven, taai, traag. Enige wat mij aan het lezen hield was nieuwsgierigheid naar de afloop, en ook dat valt tegen.

Verwacht je niet aan een Harry Hole boek, want dan kom je bedrogen uit. Harry speelt niet mee. Wel staan twee broers Roy en Carl centraal in het verhaal. Na een lange tijd komen hun levens terug samen op het "koninkrijk" van hun ouders in een klein dorp in Noorwegen. Ze hadden geen makkelijke jeugd en dat dragen ze nog mee in dit verhaal en heeft ook zijn gevolgen. In het begin is het nog onduidelijk wat er allemaal gebeurd is en waarom maar dat kom je beetje bij beetje te weten. De schrijfstijl vind ik super vol van knappe metaforen, fantastische beschrijvingen waardoor je midden in het kleine dorpje in Noorwegen zit met zijn dagdagelijkse problemen. Het verhaal wordt verteld door de oudste broer Roy, die altijd optreedt als de grote beschermer van zijn broer. Het bouwt traag op en neemt je langzaam mee naar een verrassend plot. Koninkrijk is geen traditionele whodunnit maar toch weet het verhaal je mee te slepen en wil je weten hoe het de personages vergaat en wat ze allemaal van geheimen mee sleuren. Via flashbacks kom je meer en meer te weten over die geheimen en wat er juist gebeurd is en waarom. Hoewel je bepaalde daden zeker niet kan goedpraten, begrijp je soms wel de beweegredenen. Bepaalde gevoelige thema's worden niet geschuwd maar worden op een knappe manier beschreven. Een totaal andere stijl als de Harry Hole boeken, maar toch wist Jo Nesbo me opnieuw te vangen als lezer en wilde ik blijven lezen om te weten hoe het zou aflopen.

Roy en Carl zijn 2 broers die na tientallen jaren terug samen zijn op het "koninkrijk" van hun ouders. Hun jeugd was niet rooskleurig en dat heeft ook gevolgen voor de toekomst. Het verleden wordt onherroepelijk terug boven gehaald , en daar heeft niet iedereen mee afgerekend. De problemen stapelen zich op en het lijkt of de beerput nu toch zal opengetrokken worden... We volgen het verhaal vanuit Roy zijn standpunt. Het verhaal begint met de hereniging met zijn broer en de ontmoeting met de mysterieuze vrouw ., dit gebeurt heel rustig en een beetje moeizaam waardoor het even duurde voor ik in het verhaal kwam. Maar beetje bij beetje krijg je inzicht in de hoofdpersonages. Via flashbacks krijgen we een inkijk in de gebeurtenissen van hun jeugd en de trauma's die er mee gepaard gaan. Naarmate meer geheimen naar boven komen, hoe meer je wordt meegetrokken in het verhaal. De wijze waarop alles verteld wordt, vond ik toch een interessante invalshoek van de auteur. Veel geheimen kom je te weten, geheimen waarover de andere personages nog in het donker tasten. Beetje omgekeerde van een standaardthriller. Toch doet dit absoluut geen afbraak aan het plot en de psychologische onrust in het verhaal. Steeds meer details en nieuwe geheimen worden als kruimels uitgestrooid, waardoor het verhaal blijft boeien. Hier en daar nog een twist in het verhaal en een onverwachte wending op het einde, maakt het plaatje compleet. Ondanks de trage start, een zinderend verhaal met mooie zinnen en metaforen, een paar twists en onverwacht einde. Als een auteur zoveel loslaat in het verhaal zodat de lezer meer weet dan de andere personages en dan nog de drang om te lezen zo hoog kan houden, dan ben je een groots schrijver. Mijn beoordeling voor thrillzone leesclub :8,5