Kop in de hoogte, neus in de wind 100 jaar 'mens durf te leven!", een baanbrekend lied

Ik vind het een prachtig boekje. Eenvoudig, zonder moeilijke woorden, zonder pretenties, maar intussen staat alles er in. Mooi in de tijd geplaatst, maatschappelijk belang nu ook aangegeven, persoonlijke verhalen... En dat alles zonder gewichtigdoenerij. De laatste stukken, waarin Dick Witte het lied zelf analyseert en ingaat op de betekenis, vind ik het mooist.

'Het lied 'Mens(ch), durf te leven!' bestaat 100 jaar. Het is geschreven in het najaar van 1917, door Dirk Witte (1885-1932).' Lees over Dick Witte en over het begin en de groei van het cabaret, over voordrachtskunstenaars zoals Pisiusse, Ramses Shaffy, Jacques Brel, Wende Snijders en anderen, over maatschappelijke belangen en de noodzaak om door middel van liederen gehoord te worden. Bovenstaande wordt vergezeld door passende afbeeldingen die ook een statement zijn. In dit boekje zul je ook vijf portetten vinden: - Lies Hildebrand (geboren 1924) - Wim Kerkhof (geboren 1953) - Peter (Petra in een ander leven) - Henk Claassen (1947 - 2017) - Jeroen Groenendijk (1965 - 2011) Door de verhalen van of over deze geportreteerden leer je meer over de achtergronden van genomen beslissingen. Het is ontroerend te lezen hoeveel impact e.e.a. heeft gehad en soms nog heeft. Het effect dat de woorden van Dick Witte op mensen kunnen hebben wordt geïllustreerd door middel van drie verhalen van personen die aan het lied heel persoonlijke herinneringen hebben. Zij reageerden op een oproep van de auteur Dick Witte in een landelijk dagblad. De lezer wordt getrakteerd op een heerlijk stukje informatie. Maar dit indrukwekkend boekje laat bovenal zien dat 'Mens, durf te leven', een oproep is voor alle mensen van alle leeftijden, in alle tijden.