Liefde Strijd Dood Met illustraties van Jos Thommassen

Kees van Meel stelt met Liefde Strijd Dood een bijzondere bundel gedichten samen. Op het eerste gezicht lijken de afdelingen weinig met elkaar te maken te hebben. De pijnlijke liefde, het wielrennen en erotische grafpoëzie. Bij nadere lezing doemt het beeld van verlangen op. Verlangen naar iemand en ook naar een staat van zijn blijkt een verbindend patroon te zijn. De gedichten zijn heftig en plastisch, ze snijden diep in je gevoel.

De taal van Kees van Meel is helder.

In de afdeling Liefde wordt de pijn die liefde kan veroorzaken op verschillende manieren beschreven. Over een toevallige ontmoeting, over onvermogen en afstand.

Strijd beschrijft wat een wielrenner meemaakt. Valpartijen, kasseien, vals plat, winnaar en verliezers. Onder andere Annemiek van Vleuten, Rini Wagtmans, Tom Dumoulin, Mathieu van der Poel en Jelle Nijdam passeren de revue.

In Dood komt het verlangen op ondubbelzinnige manier tot bloei. Als een drug.

Jos Thommassen verzorgde passende illustraties bij de gedichten.