Liefdesbrieven aan de sterren

Dit boek stond al even op mijn verlanglijstje en toen ik het kreeg, was ik zo benieuwd. Of het zo prachtig was als ik had gehoopt? JA. Echt, tranen met tuiten heb ik gejankt aan het einde van het boek. OMG. Met elke liefdesbrief aan de sterren (ja, met een beetje meer liefde voor die aan Kurt Cobain) werd ik een beetje meer verliefd op dit boek. Ik wilde Laurel uit het boek trekken en haar een dikke knuffel geven. Naarmate het boek vorderde werd dat gevoel alleen maar versterkt. Het begint al heftig, want Laurel rouwt om de dood van haar zus, maar hoe verder je in het boek komt, hoe meer je verdriet hebt om Laurel en wat ze mee heeft gemaakt. Het woord ‘melancholy’ past gewoon perfect bij het boek, je hebt verdriet om het boek en sommige stukjes zorgde er ook voor dat ik aan mijn jeugd ging denken. Verwacht geen luchtig verhaal, ‘Liefdesbrieven aan de sterren’ is vooral heel heftig. Maar oh wat is het prachtig. Zo’n verhaal dat je raakt tot in je ziel. Ik wil echt niet te veel onthullen van het verhaal, want dan verklap ik het misschien, maar geloof me, als je van prachtige, ontroerende brieven houdt (hallo, aan Kurt Cobain!) en je wilt een boek dat nog lang bij je blijft, dan moet je ‘Liefdesbrieven aan de sterren’ gaan lezen. Het is gewoon zo mooi en lief en ontroerend en OMG. Echt, wat is ‘Liefdesbrieven aan de sterren’ een mooi boek. Het ontroerde me, het raakte me en het einde kwam zo hard aan dat ik blij was dat ik erna de deur uit kon. Anders denk ik dat ik de rest van de middag had gehuild.

Wat een mooi boek is Liefdesbrieven aan de sterren! Ik kon me heel goed inleven in hoofdpersoon Laurel, ondanks dat ze op jonge leeftijd al veel heeft meegemaakt. Het is geschreven in briefvorm, waardoor je Laurel echt goed leert kennen. Het verhaal is erg mooi geschreven en de personages zijn boeiend. Als je houdt van boeken over het vinden en accepteren van jezelf en het leven, dan is Liefdesbrieven aan de sterren zeker een aanrader!

Prachtig boek. Toen ik de achterkant las hoopte ik dat er in het boek ook aandacht werd gegeven aan de mensen aan wie Laurel schrijft en dat was gelukkig zo. Laurel schrijft niet zomaar aan mensen omdat ze dood/beroemd zijn maar er zit echt een verhaal achter. De mooiste stukjes in het boek vond ik als ze vertelde over het leven van de mensen aan wie ze schreef en hoe zij daar naar keek, dat maakt voor mij dat die boek beter/mooier is dan andere boeken over dit thema. Zeker een aanrader. Ik vind het wel een young adult boek, en niet 12+, want op die leeftijd snap je gewoon niet alle onderliggende gedachten.

Mooi maar ook beladen melancholisch voor ouders om te lezen waar tieners mee kunnen worstelen

Ik vond dit een matig boek, en heb hem ook helemaal niet uitgelezen. Ik vond het een eentonig boek en het verhaal schoot niet op ook had ik geen connectie met de hoofdpersoon en dat werkt dan ook niet helemaal mee