The War On Drugs - Lost In The Dream (CD) Het derde studio album van de Amerikaanse indierockband

Het is niet zonder reden dat het nieuwste album van The War On Drugs door de Nederlandse muziekrecensenten als het beste album van 2014 werd gekozen. Het album is een ode aan Bob Dylan, Tom Petty en Bruce Springsteen. Een heerlijke, verslavende en overtuigende ode. En af en toe ook een ode die een beetje doorslaat in een imitatie. Naast de inspirators Bob, Tom en Bruce wordt er ook naar Dire Straits gewezen, onder andere vanwege de strakke percussie en synths op Lost In The Dream. De inspiratie moge dan duidelijk te herleiden zijn, maar wordt op een eigen manier geïnterpreteerd - en overstegen. The War On Drugs bewijst met hun nieuwste plaat dat ze dit soort vergelijkingen aan kunnen. Al met al is het een meeslepende plaat met easy listening muziek, maar wel van het soort dat beklijft. Aanrader!

De titel is misschien wat misleidend maar is echt positief bedoelt. Een soort vernieuwende jaren 70-80 sound, dromerige, sfeervolle en toch uptempo muziek, veel gebruik van de synthesizer, electrische gitaar en meeslepende zang met diepzinnige lyrics. Prachtige plaat om echt naar te "luisteren". De meeste nummers hebben een goede opbouw die langzaam naar een pittige tempo uitlopen. Voor mij de verrassing van deze festivalzomer! Ik ben echt enorm verrast door de War on Drugs. Dit jaar ook live mogen aanschouwen op Rock Werchter en ook live is het echt strak en meeslepend! Dikke vette aanrader!

In totaal 4 exemplaren geprobeerd, ook via de lokale platenzaak en bij allemaal was de persing niet goed. Tijdens het draaien zag je de naald soms wel een centimeter heen en weer gaan. Da's niet zo handig met muziek die nogal sferisch is met detune chorus/phaser. Erg vals, niet om aan te horen. Jammer, want het is een topplaat. Ook de EP "Future Weather" had hier last van, deze ook terug moeten brengen.

Topper, goede cd behoeft niet veel uitleg. Zweverige sound die je niet verveelt, ideaal om de ganse dag te beluisteren.

The war on drugs neemt je mee naar dromenland. Eindelijk weer een band die niet stopt na 3-en-een-halve-minuut, maar lekker op z'n Neil Youngs blijft spelen, waarom ophouden?

Wat n prachtplaat is dit zeg! Ik luister m echt 2 x per dag! Heerlijke muziek om gewoon even lekker voor te gaan zitten en van te genieten. Het is net als n schilderij: je moet het rustig in je opnemen. Echt heeerlijk indie rock album is dit! Aanrader sowieso!!