Magische regels

Magische regels leest prettig weg, maar maakt de belofte niet helemaal waar. Op de achterflap wordt verwezen naar de historische context van de eerste heksenvervolging en ik ben altijd fan van het verweven van fictie met historie. In dit boek is het historisch laagje echter heel erg dun. Het geeft een klein beetje achtergrond maar verder is het een makkelijke roman met weinig diepgang. Gelukkig trapt Hoffman niet in de val om een eind-goed-al-goed einde te maken. Hierdoor geef ik het boek toch nog drie sterren. Met andere verwachtingen dan die de achterkant wekt is het een prima boek.

Op de achterflap lees je over de vloek voor de familie Owens die 300 jaar geleden begon toen Maria Owens werd beschuldigd van hekserij: ze werd verliefd op de verkeerde man. "Hun stammoeder, Maria Owens, die in 1680 naar Amerika was gekomen, bleef zelfs voor haar eigen familie een mysterie. Niemand wist wie de vader van haar kind was, en niemand kon bevatten hoe ze zo'n prachtig huis kon laten bouwen terwijl ze een vrouw alleen was, schijnbaar zonder middelen. De afkomst van de opvolgers van Maria was al even dubieus. Echtgenoten verdwenen zonder een spoor. Dochters brachten dochters voort. Kinderen liepen weg en werden nooit meer teruggezien." Midden jaren zestig in het New York van de twintigste eeuw weet Susanna Owens dat haar drie kinderen uniek zijn, en ze stelt strenge regels op: niet wandelen bij maanlicht, geen rode schoenen of zwarte kleding dragen, geen katten, geen kraaien, geen kaarsen, geen boeken over magie. En het allerbelangrijkste: nooit, maar dan ook nooit verliefd worden. Susanna kreeg twee dochters en (heel bijzonder in deze familie) een zoon: Franny, Jet en Vincent. Deze kinderen hebben totaal andere karakters maar trekken toch heel erg naar elkaar toe. Voor in het boek las ik over rechter John Hathorne waarover ik in Wikipedia het volgende las: John Hathorne (1641 - 1717) was koopman en magistraat van de Massachusetts Bay Colony en Salem, Massachusetts. Hij is het best bekend voor zijn vroege en vocale rol als een van de leidende rechters in de Salem heksenprocessen. Later in het verhaal lees je hoe groot de rol van deze man is geweest in dit verhaal. "Vandaag rook alles aards, de rijke geur van muls en rottende bladeren en wortels. Het was een einde en een begin, want de maand zelf was net een poort. Oktober begon als een gouden uur en eindigde met Samhain, de dag waarop de werelden van de levenden en de doden zich voor elkaar open stelden." Het verhaal is in de derde persoon geschreven. De vier verschillende verhaallijnen zijn hierdoor gemakkelijk te onderscheiden. Door de manier van schrijven werd ik meteen geboeid en las nadat ik even opkeek uit mijn boek en een diepe zucht geslaakt had, verder over de levens van deze kinderen en allen die belangrijk voor hen waren. Een bezoek aan hun tante Isabelle in Massachusetts brengt meer duidelijk over het leven voor de kinderen. Ze leren nog een familielid kennen: April. Deze vrouw zal nog een grote rol in hun leven gaan spelen, groter dan ik in eerste instantie gedacht had. De kinderen werden gewaarschuwd: 'Weet dat liefde een vloek is voor onze familie', maar ze willen allemaal op hun eigen manier toch de ware liefde vinden. Alle karakters worden door Hoffman duidelijk beschreven. Behalve dat heeft ze door de beschrijving van hun uiterlijk, hun eigenaardigheden en de omgeving waarin ze zich ophouden, me het gevoel gegeven hebben dat ik ze persoonlijk ken. 'Magische regels' is een betoverende en sfeervolle roman die eraan herinnert hoe belangrijk familie is en dat je alleen menselijk kunt zijn door trouw te blijven aan jezelf en daar ook naar leeft. Mijn verbeeldingskracht draaide zoals steeds wanneer ik een goed boek lees, op volle toeren.