Met onbedachte rade

Wat een debuut! Vanaf het begin had het mijn volledige aandacht. Het is een fijne schrijfstijl die je volledig mee voert in de emoties van Eefje. Ik heb mij verdrietig, wanhopig, boos en onmachtig gevoeld tijdens het lezen. De verschillende wendingen houden het boek spannend tot aan het eind. Ik kijk uit naar het volgende boek!

Spannend boek, leest lekker weg, verrassend plot.

Het verhaal Eefje is op jonge leeftijd betrokken bij de dood van haar zusje Kiki. In haar jeugd gaat ze gebukt onder een immens schuldgevoel en leeft ze in een verscheurd gezin. Als ze volwassen is, begint ze in twijfel te trekken of de dood van Kiki haar echt valt aan te rekenen. Ze gaat op onderzoek uit in Toscane, waar Kiki stierf, en komt tot een onthullende ontdekking. De cover Een vaag beeld van een meisje in het bos... Ik zie niet dadelijk een verband met de titel 'Met onbedachte rade'. De titel maakt me wel nieuwsgierig, evenals de vermelding 'psychologische thriller' Mijn mening Op de jaarlijkse vakantie valt Kiki, het jongere zusje van Eefje, in een afgrond en sterft. Sinds die dag drukt een immens schuldgevoel op Eefjes schouders. Een schuldgevoel dat ze niet kwijt kan...want haar moeder herhaalt voortdurend dat het zij schuldig is aan de dood van haar zus. Eefje heeft de herinneringen aan dit gebeuren verdrongen. Als volwassenen, 30 jaar na de feiten, probeert ze de waarheid te ontdekken. Is zij schuldig aan de dood van haar zus, duwde zij Kiki in de afgrond?. Ze reist naar Italië, naar de plaats waar Kiki stierf … Het boek bestaat uit korte hoofdstukken en is in de ik-vorm geschreven. We leren Eefje kennen als kind, samen met haar ouders en vrienden, en als volwassene die ten rade gaat bij een psychiater om zo te ontdekken wat er indertijd gebeurde. Tijdens het lezen merk je dat Eefje vastzit in een problematische gezinssituatie maar het beloofde thrillereffect blijft achterwege. Omdat Eefje geen vrede vindt in haar leven, gaat ze zelf op onderzoek naar haar verleden. Ze voert haar eigen onderzoek en wil te weten komen wie precies verantwoordelijk was voor Kiki’s dood. De genomen stappen zijn voorspelbaar maar ze vervelen niet. Gelukkig is daar die sterke finale. Het tempo gaat de hoogte in en eindelijk worden alle vermoedens bevestigd. Conclusie ‘Met onbedacht rade’ is een vlot leesbaar boek, maar niet alle stappen zijn even geloofwaardig. De schrijfster zetten een mooi debuut neer door intrigerende thema's met succes te verwerken tot een spannende roman. Het verhaal grijpt je aan, vaak sta je hulpeloos toe te kijken en wil je een helpende hand aanreiken, het komt hard binnen en breekt je hart. Een rollercoaster van emoties die je niet met rust laten en je meesleuren tot de laatste bladzijde. Ik geef het debuutboek 'Met onbedachte rade' van Marie-josé Verweij 4 sterren.

Wat een verrassend en goed geschreven boek! Origineel verhaal en goede afwisseling tussen heden en verleden. Je blijft lezen om ook als lezer de waarheid te achterhalen.

Eefje is op 7 jarige leeftijd haar zusje Kiki verloren en daardoor is de rest van haar leven gevuld met schuldgevoel ook is haar thuissituatie verre van ideaal te noemen. Als volwassene gaat ze op onderzoek uit om er achter te komen of ze wel schuld heeft. Het boek verteld in korte hoofdstukken het verhaal van Eefje. Je volgt Eefje als volwassen vrouw, als 15 jarige en als meisje van 7. Je springt het hele boek heen en weer in de tijdlijn maar je weet direct met welke Eef je te maken hebt, want heel knap, Marie-José gebruikt echt de denkwijze en taalgebruik die bij de desbetreffende leeftijd past. Door alle kleine inkijkjes in haar jeugd als meisje en als tiener krijg je een idee van haar jeugd en waarom ze de volwassen vrouw geworden is die ze is en waarom ze bepaalde keuzes heeft gemaakt. Hoewel er soms keuzes worden gemaakt die van mij persoonlijk niet hoefden. Maar Eef voelt bijna net zo echt als jij en ik en soms gebeuren er rare dingen in vlagen van verstandsverbijstering... dus daar hou ik het maar op

“Met onbedachte rade” is een bijzonder, boeiend en vlot geschreven verhaal. De spanning wordt goed vastgehouden tot het verrassende eind, met pakkende en invoelbare beschrijvingen van heftige emoties. Ik kreeg er regelmatig een ongemakkelijk gevoel bij. Plaatsvervangende boosheid en onmacht, zou je kunnen zeggen. Het verhaal zet absoluut aan tot doorlezen. Marie-José mag trots zijn op haar debuut.