Mijn kanker is een krokodil Hoe ik leerde leven door mijn naderende dood

Dit boek zoemt nog na in mijn hoofd en hart. Ik gun iedereen Claudia haar boek Mijn kanker is een krokodil opdat we durven te delen wat we echt denken, voelen en nodig hebben. Om in dit leven ons omarmd te weten, indien we kanker op ons levenspad ontmoeten, wens ik een ieder de veerkracht toe die Claudia ons laat zien.

Dit boek geeft een inkijkje in hoe het is om te leven met de diagnose kanker; de onzekerheid; de behandeling, hoe verhoud je je tot andere mensen (die gezond zijn)? Zonder dat het op enig moment zware kost wordt. En dat op een nuchtere een eerlijke manier. Een ander beeld dan wat je bijvoorbeeld tegen komt in films. Er komt aan bod wat de hoofdpersoon heeft moeten doorstaan in haar ziekte proces met reuma en kanker. Ze geeft op een prachtige manier de eenzaamheid, de dagelijkse uitdagingen en de moed die elke dag nodig is weer. Om weer een volgende therapie te ondergaan; zich te moeten overgeven aan weer een volgende behandelaar. En wat ik ontzettend knap vind is dat ze dit weet om te zetten in steun voor andere mensen, mede door dit boek te schrijven. Echt een aanrader, zeker ook voor de zorgprofessional!

Wat een prachtig, eerlijk boek. Niet alleen aan te raden voor mensen in die in dezelfde situatie zitten, (als patiënt of als familie, partner, etc). Maar iedereen kan hier wat van leren. Ondanks het zware onderwerp leest het makkelijk weg. Erg indrukwekkend.

Wat een eerlijk, rauw en tegelijkertijd kwetsbaar en mooi beeld schetst Claudia in dit boek van een leven dat zo plots en rigoureus wordt onderbroken door een ernstige ziekte. Toen ik de titel zag, was ik even huiverig: zou het te zwaar, te plastisch of misschien zelfs sensationeel worden? Maar wat ik vond, was juist het tegenovergestelde: een menselijk verhaal, subtiel verteld, met ruimte voor complexiteit, twijfel, liefde en lef. Wat me vooral bijblijft, ook nog dagen na het lezen, is hoe pijnlijk duidelijk het wordt dat je, zelfs in de meest extreme situaties, je eigen weg moet vinden. Niet alleen in hoe je omgaat met de ziekte zelf, maar ook met het beeld dat anderen hebben van ‘de zieke’. Alsof je alleen maar goed ziek mag zijn als je zwak, lief en meegaand bent. En zodra je daar niet helemaal aan voldoet, ontstaat er wrijving en ongemak bij de ander. Dat maakt het een leerzaam en inspirerend boek voor iedereen. Het is een boek over leven. Over de vraag hoe je trouw blijft aan je eigen gevoel, ook als het leven een tornado is. Het gaat over autonomie, over liefde, over durven voelen wat er écht is, ook als dat niet past in het plaatje.

Wat gebeurt er met je als je langer leeft dat verwacht? Wat heb je nodig, wat juist niet. Dit boek is dusdanig goed geschreven dat je je bijna onderdeel voelt van de familie. Je mag heel dichtbij komen. Puur, verrassend, indrukwekkend, grappig en ontroerend. Waardevol voor zorgprofessionals, lotgenoten en hun naasten. Een echte aanrader!!

Dit boek, dit verhaal, heeft mij diep geraakt, als mens en als zorgprofesional (palliatief arts). Zo open, rauw en eerlijk beschreven hoe kanker en het gehijg van de dood je leven kan veranderen. Dit boek is een steun, vol pareltjes, voor mensen met kanker en geeft handvatten voor zorgprofessionals in de palliatieve zorg.